Η θεραπεία με βλαστοκύτταρα ωφελεί μερικούς ασθενείς με τύπου 1 διαβήτη
Μία πειραματική θεραπεία με βλαστικά κύτταρα βοήθησε ομάδα πασχόντων από τύπου 1 διαβήτη να ζήσουν χωρίς ενέσεις ινσουλίνης για χρονικό διάστημα έως τέσσερα χρόνια, αναφέρει η «Επιθεώρηση της Αμερικανικής Ιατρικής Εταιρείας» (JAMA). Ωστόσο, η θεραπεία δεν είναι κατάλληλη για όλους τους διαβητικούς.

Μία πειραματική θεραπεία με βλαστικά κύτταρα βοήθησε ομάδα πασχόντων από τύπου 1 διαβήτη να ζήσουν χωρίς ενέσεις ινσουλίνης για χρονικό διάστημα έως τέσσερα χρόνια, αναφέρει η «Επιθεώρηση της Αμερικανικής Ιατρικής Εταιρείας» (JAMA).
Ωστόσο, οι ερευνητές από τις ΗΠΑ και την Βραζιλία που πραγματοποίησαν την σχετική μελέτη προειδοποιούν ότι ίσως η μέθοδός τους είναι κατάλληλη μόνον για τους νεοδιαγνωσμένους πάσχοντες από τη νόσο.
Όπως γράφουν στην JAMA, μεταμόσχευσαν σε 23 ασθενείς βλαστικά κύτταρα, τα οποία είχαν πάρει από τον δικό τους μυελό των οστών. Στόχος της θεραπείας ήταν να πάψει το ανοσοποιητικό σύστημα των εθελοντών να επιτίθεται και να καταστρέφει τα βήτα-κύτταρα του παγκρέατος που παράγουν την ορμόνη ινσουλίνη.
Ο τύπου 1 διαβήτης προκαλείται από αυτή την επίθεση, καθώς δίχως βήτα-κύτταρα ο οργανισμός δεν έχει ινσουλίνη και έτσι το σάκχαρο του αίματος αυξάνεται σε επικίνδυνα επίπεδα. Για να αντισταθμίσουν αυτό το πρόβλημα, οι ασθενείς πρέπει καθημερινά να κάνουν ενέσεις ινσουλίνης.
Από τους 23 ασθενείς που υποβλήθηκαν στην αυτόλογη μεταμόσχευση (έτσι λέγεται η μεταμόσχευση σε έναν άνθρωπο κυττάρων ή ιστών που προέρχονται από το δικό του σώμα) βλαστοκυττάρων, οι 20 κατόρθωσαν να ζήσουν χωρίς ινσουλίνη για διάστημα έως 4 χρόνια.
Οκτώ από τους 20 χρειάσθηκε στη συνέχεια να ξαναρχίσουν τις ενέσεις ινσουλίνης, αλλά οι δόσεις που χρειάζονταν ήταν μικρότερες απ’ ό,τι πριν υποβληθούν στην πειραματική θεραπεία.
Η θεραπεία δεν είχε αποτέλεσμα σε τρεις ασθενείς, ενώ είναι απίθανο να αποδειχθεί αποτελεσματική για ασθενείς που θα υποβληθούν σε αυτήν μετά το πρώτο τρίμηνο από την διάγνωσή τους, κατά τον δρα Ρίτσαρντ Μπαρτ, από το Πανεπιστήμιο Νορθουέστερν που ήταν επικεφαλής της μελέτης.
Και αυτό, διότι έπειτα από 3 μήνες το ανοσοποιητικό σύστημα θα έχει καταστρέψει όλα τα βήτα-κύτταρα του παγκρέατος.
Είναι επίσης απίθανο να παράσχει οφέλη στους πάσχοντες από τύπου 2 διαβήτη ο οποίος προκαλείται από την παχυσαρκία, καθώς ο οργανισμός τους εξακολουθεί να παράγει ινσουλίνη.
Τα στοιχεία αυτά υποδηλώνουν ότι η θεραπεία αυτή είναι για συγκεκριμένους πάσχοντες από τύπου 1 διαβήτη και δεν αποτελεί τη λύση για όλους τους διαβητικούς, τόνισαν οι ερευνητές.














