[ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ] Πονεμένες, μεταολυμπιακές ιστορίες

ΦΙΛΗ, ΣΤΕΛΕΧΟΣστις δημόσιες σχέσεις πολυεθνικής εταιρείας, ανέλαβε πρόσφατα να διερευνήσει τις δυνατότητες διοργάνωσης συνεδρίου με περίπου έξι χιλιάδες συνέδρους, στην Κρήτη. Η προσπάθεια τελείωσε πριν καν αρχίσει, αφού γρήγορα διαπίστωσε ότι δεν υπάρχει υποδομή για να «αντέξει» ένα συνέδριο αυτού του μεγέθουςπου δεν είναι δα και από τα μεγαλύτερα.

Μου περιέγραψε το περιστατικό λίγο καιρό αφότου είχε βρεθεί σε ένα συνέδριο τηλεπικοινωνιών στη Βαρκελώνη με πενήντα χιλιάδες εγγεγραμμένους συνέδρους και επισκέπτες, χωρίς να περιλαμβάνονται σ΄ αυτό τον αριθμό οι συνοδοί τους. «Όσοι μπορούσαν είχαν έρθει οικογενειακώς», περιέγραψε.

Τι είχε συμβεί Φλεβάρη μήνα στην ισπανική πόλη; Η διοργάνωση του συγκεκριμένου συνεδρίου- που η Βαρκελώνη «πήρε» από τις Κάννεςέχει δημιουργήσει μια τουριστική περίοδο υψηλής ζήτησης διάρκειας περίπου δύο εβδομάδων συνολικά, στην καρδιά του χειμώνα. Η πόλη ζούσε στους ρυθμούς του συνεδρίου, αφού εκτός από τις εργασίες του, οι σύνεδροι επισκέφθηκαν τα μνημεία της, την αγορά της, τα εστιατόρια και τα κέντρα διασκέδασής της, άφησαν με απλά λόγια λεφτά στην τοπική οικονομία.

Η Βαρκελώνη, όπως και η Αθήνα, έχουν «ολυμπιακή κληρονομιά». Στην πρώτη όχι μόνο αξιοποιήθηκαν τα έργα και οι υποδομές που έγιναν για τους Αγώνες, αλλά έγιναν ακόμη περισσότερα, μετά τους Ολυμπιακούς: μια απίστευτη παραλιακή ζώνη με ένα φοβερό ενυδρείο έχουν «μεγαλώσει» την πόλη προς τη θάλασσα. Ταυτόχρονα, αξιόπιστες συγκοινωνίες και παροχή υπηρεσιών υψηλού επιπέδου την καθιστούν ελκυστικό προορισμό για περισσότερες της μιας επίσκεψης. «Η τοπική κυβέρνηση είχε φροντίσει να υπάρχει για κάθε σύνεδρο φάκελος με πληροφοριακό υλικό για ό,τι συνέβαινε στη Βαρκελώνη εκείνη την περίοδο. Υπήρχε χωριστός οδηγός για τα εστιατόρια, κατηγοριοποιημένα με κριτήριο την κουζίνα, το κόστος ανά άτομο ή την περιοχή», συνέχισε η ενθουσιώδης περιγραφή.

Στην Αθήνα η «ολυμπιακή κληρονομιά» είναι μια πονεμένη ιστορία. Τα ολυμπιακά έργα έχουν ξεθωριάσει και ορισμένα έχουν μετατραπεί σε σκουπιδότοπους, ενώ πολεοδομικές παρεμβάσεις που άρχισαν, έμειναν στη μέση. Με άλλα λόγια, η δημιουργία υποδομών, περισσότερο αναγκαίων από ποτέ στην περίοδο της κρίσης που διανύουμε, ειδικά για την τουριστική βιομηχανία, βγήκε από τον χάρτη. Έτσι, όμως, δεν είναι ν΄ απορεί κανείς που το συνέδριο της φίλης πήγε τελικά στην Τουρκία.