Το Πνεύμα του Τόνου

«Τις πταίει»;
ΤηςΕύας Κοταμανίδου

Απ΄ τη μια φρίκη στην άλλη. Απ΄ τη Μεγάλη Παρασκευή της Ιταλίας, να κηδεύει με σπαραγμό ψυχής τα δεκάδες θύματα του Εγκέλαδου της Λ΄ Άκουιλα, στη δική μας τραγική Παρασκευή, 10 Απριλίου, με τη φονική βία σε σχολή του ΟΑΕΔ.

Το προηγούμενο Πνεύμα του Τόνου αναφερόταν στη λεκτική- σωματική σχολική βία, εν αντιθέσει με τη βία των όπλων άλλων χωρών.

Μεγάλη Τρίτη σήμερα και όλα ανατράπηκαν. Η βία των όπλων εισήλθε και στα ελληνικά σχολεία. Η απόγνωση της μοναξιάς, της απόρριψης, ο ρατσισμός, το «δεν αντέχω άλλο την απαξίωση» όπλισαν την τυφλή εκδίκηση. Αλλά και μετά θάνατον του θύτη, ο ρατσισμός συνεχιζόταν. Ο τραγικός αυτόχειρας Δημήτρης Πατμανίδης αναφερόταν ραδιοφωνικά ως Ρωσοπόντιος, έκφραση που πληγώνει αφάνταστα τους απανταχού Έλληνες Ποντίους της ξενιτιάς, που αισθάνονταν πάντα Έλληνες και μάχονταν σε δύσκολες, αντίξοες συνθήκες να κρατήσουν γλώσσα και πολιτισμό, οραματιζόμενοι την επιστροφή κάποτε στη μητέρα πατρίδα. Και ήρθαν… και γνώρισαν… την πίκρα, την αποξένωση. «Δεν έχω εισπράξει τίποτα άλλο παρά την απόρριψη και την ύβρη των γύρω μου», ομολογεί ο οργισμένος (υπερευαίσθητος ή ψυχολογικά προβληματικός;)

νέος με πυρετικά, ηλεκτρισμένα μάτια. «Πριν πεθάνω, θα σας στερήσω ό,τι πολυτιμότερο έχετε… Φτύνω κατάμουτρα στην “αξιοπρέπεια” και την “τιμή” σας και ό,τι έχετε ιερό».

Όταν η οργή, η απόγνωση ξεχειλίζουν και τα σωθικά φλέγονται, όταν ο νους παραλύει και η ζωή γίνεται φορτίο βαρύ, τότε αναδύεται ορμητικά η παλίρροια του άγριου μίσους και η άλογη, τυφλή εκδίκηση αναλαμβάνει δράση. Το «τις πταίει», τότε, μας αφορά όλους!