Δίκτυο

Στο ΕΚΕΘΕΧ του κρεμασμένου
Γ.Δ.Κ.Σ.

Στις 15 Οκτωβρίου, με ιδιαίτερη σοβαρότητα, οι τρεις επικεφαλής του Εθνικού Κέντρου Θεάτρου και Χορού (ΕΚΕΘΕΧ) μάς ανακοίνωναν τα πολύ ενδιαφέροντα σχέδιά τους. Σε μία συνέντευξη Τύπου πολύ συγκροτημένη. Και το επεσήμανα αυτό- όχι μόνο μία φορά. Ανάμεσα σ΄ αυτά, μας διαβεβαίωναν, παρουσία του τότε υπουργού Πολιτισμού Μιχάλη Λιάπη, πως οι επιχορηγήσεις θεάτρου για τη σεζόν 2007- 2008 (!) θα εξοφλούνταν- επιτέλους!- μέχρι τέλους Δεκεμβρίου. Και πως οι επιχορηγήσεις της τρέχουσας- τότε, τώρα πια λήγει…- 2008-2009 θα ανακοινώνονταν μέχρι το τέλος του 2008 με την προοπτική να ανακοινώνονται πια κάθε Ιούνιο πριν από τη χειμερινή σεζόν. Οι επιχορηγήσεις του 2007- 2008 ΔΕΝ έχουν ακόμα εξοφληθεί. Και ανακοινώθηκε πως το πρώτο μέρος της τελευταίας δόσης (καλά…) θα καταβληθεί κάπου αυτές τις μέρες και το δεύτερο «μετά το Πάσχα»- αυτό το θρησκευτικό ορόσημο «μετά το Πάσχα» με παραπέμπει στο στρατιωτικό του «Αγίου Π…τσου». Οι επιχορηγήσεις του 2008- 2009, για τις οποίες έχει αποφασίσει, πριν λήξει το 2008, η αρμόδια γνωμοδοτική επιτροπή, ΔΕΝ έχουν ακόμα ανακοινωθεί. Όλα αυτά με διάφορες δικαιολογίες. Πώς λοιπόν εγώ να συνεχίσω να ποντάρω στη σοβαρότητα και στην αξιοπιστία του ΕΚΕΘΕΧ- και κατ΄ επέκταση του υπουργείου Πολιτισμού; Κι όχι μόνον εγώ, όλοι μας… Οπότε αναρωτιέμαι από πού αντλεί το τόσο επιθετικό του ύφος ο κ. Ηρακλής Λογοθέτης, διευθυντής του ΕΚΕΘΕΧ, στη συνέντευξη που έδωσε στην «Αυγή της Κυριακής»; Η επίθεση, βέβαια, θεωρείται η καλύτερη άμυνα. Αλλά εγώ ξέρω και το άλλο:

πως στο σπίτι του κρεμασμένου δεν μιλάνε για σκοινί…


Και τα κριτήρια;
Μ.Α.

Από τον Απρίλιο επιχειρεί το υπουργείο Πολιτισμού να χειριστεί τις εκτός Φεστιβάλ εκδηλώσεις στο Ηρώδειο κατά τους μήνες Σεπτέμβριο και Οκτώβριο. Γι΄ αυτό και καλεί τους ενδιαφερομένους να έχουν καταθέσει τις προτάσεις τους έως τις 30 Απριλίου, ώστε να αξιολογηθούν. Εκεί τελειώνουν οι καλές προθέσεις του ΥΠΠΟ;

Διότι ποιος γνωρίζει αν θα εφαρμοστεί η περυσινή γνωμοδότηση του Κεντρικού Αρχαιολογικού Συμβουλίου περί 15 εκδηλώσεων ανά μήνα, προκειμένου να μην υπάρχει συμφόρηση εκδηλώσεων και καταπόνηση του μνημείου; Πού είναι η λίστα κριτηρίων για την οποία τόσος λόγος έγινε, ώστε να μην καταλήξει το ΚΑΣ σε «επιτροπή λογοκρισίας», όπως έλεγαν πέρυσι; Και πότε επιτέλους θα διαμορφωθεί μια σταθερή και αξιοκρατική πολιτική;
Ποιητικός σαρκασμός
Β.Λ.

Είναι η πρώτη του ποιητική απόπειρα. Γιατί ως απόπειρα αντιμετωπίζει ο Κώστας Λιάκος την έκδοση των σαράντα ποιημάτων του με τίτλο «Σαρκασμός» (Εκδόσεις Μαυρίδη), καθώς είναι διηγηματογράφος. Κάθησε λοιπόν και έκανε ποιήματα τους προβληματισμούς του και τις ανησυχίες του και δειλά δειλά με την προτροπή φίλων του- και του εκδότη του- τα εξέδωσε σε ένα μικρό προσεγμένο βιβλιαράκι, όπου στις τελευταίες σελίδες έχει συμπεριλάβει τις απόψεις ανθρώπων για το προηγούμενο συγγραφικό έργο του, τη συλλογή διηγημάτων «Συνοικία Βοτανικός». Ο Κώστας Λιάκος- μέλος της Ένωσης Ελλήνων Λογοτεχνών- είναι γιος του σημαντικού Μυτιληνιού ποιητή Γιώργου Λιάκου (1911- 1983), ενός ξεχασμένου αλλά σημαντικού ποιητή. Είναι το πέμπτο του βιβλίο από την εμφάνισή του στα γράμματα. Μετά το «Ένα χαμόγελο» (1996), κυκλοφόρησε «Το ξημέρωμα της Κυριακής» (1998) και το «Άρωμα Κεφαλλονιάς» (2002), πέρυσι εξέδωσε τη «Συνοικία Βοτανικός» και πριν από λίγο καιρό τον ποιητικό «Σαρκασμό». Κι επειδή είναι αδύνατον να ξεχάσει τις λαϊκές του ρίζες (μεγάλωσε στον Βοτανικό) αφιέρωσε κι ένα ποίημά του στη μνήμη του μεγάλου μας τραγουδιστή Γρηγόρη Μπιθικώτση: «Της Ρωμιοσύνης το πιο γνήσιο παιδί/ ο μουσικός παλμός της καρδιάς μας/ δρασκελούσε στην πιο ψιλή βουνοκορφή/ με ΄κείνον φέγγαν τα όνειρά μας».