Φοίβη Αθηναίου

Αν σας σφίγγει η πόλη γύρω, αν έχετε διάθεση να επικοινωνήσετε για το πρόβλημά σας, η κυρία Φοίβη Αθηναίου (που έχει τα νεύρα της από οκτώ ετών!) είναι εδώ, στην ηλεκτρονική διεύθυνση Ρhoebe@dolnet.gr (με ένδειξη: Για Φοίβη) και στην ταχυδρομική διεύθυνση «ΤΑ ΝΕΑ», «Ορίζοντες», Για κ. Φοίβη Αθηναίου, Μιχαλακοπούλου 80, 115 28 Αθήνα

Shake it και θρησκευτικώς (να κάνει αφρό)

Μεγάλη εβδομάδα έχουμε. Των Παθών μας είναι. Ε, θα τα αντέξουμε κι αυτά.

Τη μιαο πολύς των αγίων και σεπτών τούτων ημερών Πέτρος Γαϊτάνος κάνει απονομή χρυσού δίσκου μέσα σε ναό ενώπιον του σεπτού εκκλησιάσματος.

Την άλληο «διεθνής» μας Sakis πάει στον σεπτόν Πατριάρχη για να πάρει ευλογία. Και Εκείνος, με όλη του την δεξιότητα περί τα εκ-πολιτιστικά, ομιλεί στο εκκλησίασμα για το shake it και το Τhis is our night (ήτοι κούνα το και αυτή είναι η-σεξουαλική- νύχτα μας). Αρμόζοντα αμφότερα στην χριστιανική «ηθική».

Και είμαστεακόμη στης Κασσιανής, της εν πολλαίς αμαρτίαις περιπεσούσης. Μέχρι τη Σταύρωση τι μας περιμένει; Εεεεε;

Φοίβη
Η επανάσταση γίνεται και με στίχους

Καλημέρα σας.

Διάβασα το σχόλιο που κάνατε πάνω στην επιστολή μου (σ.σ.: περί λειψυδρίας) και κατάλαβα ότι τελικά άποψη εκφράζει ο Καρυωτάκης για το περιεχόμενό της. Η δική σας άποψη πού είναι; Γιατί, παρατηρώντας τον τρόπο απαντήσεώς σας σε πολλές επιστολές, καταλαβαίνω ότι ή δυσκολεύεστε να εκφράσετε τη δική σας προσωπική άποψη ή απλώς μας επιδεικνύετε τη λογοτεχνική σας μόρφωση, την οποία όντως θεωρώ αξιοσημείωτη.

Ευχαριστώ πολύ για τον χρόνο σας, Απόστολος Παύλου ΥΓ. Και θα πρέπει να πω ότι δεν είμαι απαισιόδοξος, είμαι ρεαλιστής. Ίσως θα πρέπει να αναρωτηθείτε μήπως εσείς είστε υπεραισιόδοξη για το ανθρώπινο είδος.

Κάποιες φορές, αγαπητέ Απόστολε, οι πυκνοί στίχοι μιλάνε γλαφυρότερα από την απλή, καθημερινή γκρίνια. Και προσφέρουν και περισσότερα. Μάλιστα, η καταφυγή στην ποίηση κάποτε είναι λύτρωση- όχι ευκολία ούτε υπεραισιοδοξία. Και, όπως έλεγε ο Σαρλ Μποντλέρ, η ποίηση είναι ουσιαστικά το αντίθετο της ανθρώπινης δυστυχίας- και υπό αυτή την έννοια δεν μπορεί παρά να είναι επανάσταση!


Ασύστολα χάδια

Αγαπητή Φοίβη.

Σύμφωνα με τα νέα μέτρα για την τόνωση της αγοράς αυτοκινήτου, στα μικρά κυβικά το κέρδος είναι μόλις 350 ευρώ ενώ στα μεγάλα κυβικά έως 12.500 ευρώ. Τώρα μπορούμε να πούμε με σιγουριά σε ποιους στηρίζεται η κυβέρνηση της Ν.Δ. Δώστε φτηνές Ferrari στους δοκιμαζόμενους πολίτες της Εκάλης!

Βασίλης Αξελής, Πελασγία Αυτό το «τώρα μπορούμε να πούμε» σας, με προβληματίζει αγαπητέ Βασίλη. Δηλαδή μέχρι τώρα δεν ξέραμε σε ποιους στηρίζεται η σεμνή και ταπεινή διακυβέρνησή μας- με τη μηδενική ανοχή στη διαφθορά;

Ποιος πάτησε περισσότερο στο κεφάλι τη λεγόμενη «γενιά των 700 ευρώ» ή τους «συνταξιούχους της πείνας»; Ποιος κατέβασε τα αφορολόγητα όρια και έπαιξε παιχνιδάκια με τα τεκμήρια με τους χαμηλόμισθους; Ποιους χαϊδεύει, λοιπόν, ασύστολα τούτη η κυβέρνηση; Τους… γλουτούς της;


Ύφανση με «κλωστές αποτυχίας»

Αγαπητή Φοίβη.

Δεν ξέρω τι είδατε εσείς στη συνάντηση των δύο αρχηγών, Κώστα και Μπαράκ. Εγώ είδα τον νέο (και με νέα κοψιά) πλανητάρχη να γέρνει μονόπαντα αριστερά, προσπαθώντας ν΄ ακούσει τι του έλεγε ο Κώστας με τη σερραίικη-αγγλική προφορά του. Και αφού προσποιήθηκε ότι «τά ΄πιασε» όλα, σήκωσε το χέρι του και το περιέφερε για λίγο στον αέρα, μέχρι να διαπιστώσει ότι και ο Κώστας ήθελε αυτή τη χειραψία. Ο δικός μας, βυθισμένος στις σκέψεις του, είχε στο μυαλό του όχι την G20, αλλά την G151, που θα τον περίμενε στην πατρίδα την εβδομάδα των…

Παθών! Είχε κατά νου και εκείνα τα… ανατριχιαστικά «Μασεντόνια» και «Οθωμανική Αυτοκρατορία», που εκστόμισε ο Μεγάλος, και άντε μετά να συνέλθει ο δικός μας, να πάρει τα πάνω του.

Ο Μπαράκ, όμως, ήρθε διαβασμένος απ΄ την πατρίδα. Πρώτα έβαλε κάτω τον χάρτη και εντόπισε τις δύο χώρες: ΕλλάδαΤουρκία. Διάβασε λίγο ιστορία, για να έχει να πει κάτι, και μετά επικεντρώθηκε το μάτι και η σκέψη του στα σύνορα (αυτό τον ενδιαφέρει). Και διαπίστωσε ότι η μεν γειτόνισσα χώρα έχει σύνορα με Συρία, Ιράν, Ιράκ, ενώ η Ελλαδίτσα έχει σύνορα με… Αλβανία, Βουλγαρία…

Δηλαδή, εσείς αν ήσασταν στη θέση ενός πλανητάρχη, σε ποιον θα κάνατε ρεβεράντζες: στον Ταγίπ ή στον Κώστα; Πείτε την αλήθεια.

Βλέπω σύντομα και «οδό Ομπάμα» στην Άγκυρα (κατά το «οδός Μπους» στα Τίρανα και αλλού).

ΥΓ: Από τη στήλη αυτή στέλνω τη συμπάθειά μου στην οικογένεια του αδικοχαμένου Βασίλη, αλλά και του Δημήτρη. Νιώθω το δράμα των δύο οικογενειών.

Φιλικά, Μάρα Σ., Κηφισιά Μεγάαααααλες επιτυχίες των ιθυνόντων του υπουργείου Εξωτερικών μας, αγαπητή Μάρα, που όλο προς το εσωτερικό αλληθωρίζουν- μπας κι αρπάξουν κανέναν θώκο εξουσίας – και δεν πά΄ να καίγεται το «εξωτερικό». Όπως ραπάρουν και οι Αctive Μember (αφιερωμένοοοοοοο όπου δει): «Τι κι αν θες τι κι αν δε θες το νερό μπήκε στ΄ αυλάκι πια,/ αφού σκάψαμε βαθιά κόντρα στην ανεπροκοπιά/ κι έπιασε τόπο ο κόπος, το θράσος και το ρίσκο… Να προσπαθείς να κλέψεις κάτι όλος αυτιά/ σαν πεταλούδα τη νυχτιά που τη τραβά η φωτιά,/ μπας και δώσει στο χαμό της λίγο χρώμα ευτυχίας/ με κλωστές αποτυχίας/ ύφανες το κουκούλι σου…». Άδικο έχουν;