«Θέλουμε να φύγουμε από το γκέτο»

«Η κατάσταση είναι δραματική. Κινδυνεύουμε. Σκέφτομαι να το κλείσω το μαγαζί και να φύγω».

O κ. Βαγγέλης Φανουργάκης διατηρεί κατάστημα με είδη χαρτικών στην αρχή της Πλατείας Θεάτρου και είναι ένας από τους τελευταίους Έλληνες καταστηματάρχες που έχουν απομείνει στο παλιό εμπορικό κέντρο πίσω από την Αγορά και το Δημαρχείο της Αθήνας. Σήμερα είναι γνωστό ως το γκέτο της Ομόνοιας. Τα περισσότερα καταστήματα είναι αμπαρωμένα. Παντού υπάρχουν ενοικιαστήρια, αφού κάτοικοι και καταστηματάρχες εγκαταλείπουν την περιοχή όπου πλέον ανθεί ένα άλλο εμπόριο: των ναρκωτικών και της λευκής σαρκός το βράδυ. Και βέβαια η εγκληματικότητα. Οι κλοπές τσαντών, πορτοφολιών και κινητών, το σπάσιμο αυτοκινήτων, οι αγοραπωλησίες κλεμμένων είναι πλέον ρουτίνα. Κάθε καταστηματάρχης έχει να περιγράψει όχι ένα, αλλά δύο και τρία περιστατικά κλοπών στα οποία ήταν ο ίδιος μάρτυρας ή θύμα.

Σε μια ολόκληρη περιοχή που εκτείνεται κάτω από την Ομόνοια έως την Κουμουνδούρου και από την Πλατεία Βάθη, τον Άγιο Παντελεήμονα Αχαρνών έως τον Άγιο Ελευθέριο έχουν υψωθεί τα «τείχη του γκέτο». Η παρέμβαση της Αστυνομίας και των Αρχών, όπως καταγγέλλουν οι τελευταίοι εναπομείναντες κάτοικοι και καταστηματάρχες, είναι ανύπαρκτη ή περιστασιακή στην καλύτερη περίπτωση, όπως συμβαίνει τις τελευταίες ημέρες με τις επιχειρήσεις- σκούπα. Η περιοχή, σύμφωνα με τους καταστηματάρχες, εγκαταλείφθηκε από την Πολιτεία «μετά τη βιτρίνα των Ολυμπιακών Αγώνων». Κλείνουν καταστήματα
Με απόγνωση περιγράφει την κατάσταση ο κ. Ανδρέας Καραθανάσης που έχει μαγαζί με ελιές και λάδι επί της οδού Θεάτρου. «Όλα έγιναν ένα κουβάρι τα τελευταία χρόνια. Από την Πλατεία Θεάτρου και κάτω όλα τα καταστήματα έχουν κλείσει. Η κατάσταση έχει εκτραχυνθεί, ειδικά το τελευταίο διάστημα. Και μπορεί να έχει υπάρξει κάποια αστυνόμευση μετά τη δημοσιότητα που έχει πάρει το θέμα της εγκληματικότητας, αλλά δεν είναι αρκετή», λέει.

Όπως προσθέτει, πριν από έναν χρόνο είχε σκεφτεί να κλείσει το μαγαζί και να πάει αλλού. «Όλα πλέον κρέμονται από μία κλωστή. Όλα θα εξαρτηθούν από τη στάση της Αστυνομίας και των αρμοδίων. Είναι θέμα πολιτικής βούλησης. Κατ΄ επανάληψη έχουμε μιλήσει με τον Δήμο και την Αστυνομία, αλλά παίρνουμε μόνο υποσχέσεις». Την έξοδο από το «γκέτο» σκέφτεται και ο έμπορος τυροκομικών κ. Νίκος Κωστόπουλος, που διατηρεί το κατάστημά του στη συμβολή των οδών Θεάτρου και Διπλάρη. «Σκέφτομαι να φύγω.

Είμαι από το 1968 εδώ. Η κατάσταση όμως είναι πλέον ανυπόφορη. Κάποτε εδώ ήταν το πραγμα τικό εμπορικό κέντρο της Αθήνας. Τώρα είναι γκέτο». Χρήση στη μέση του δρόμου
Λίγα μέτρα παρακάτω, στην Πλατεία Θεάτρου, γίνεται κοσμοσυρροή. Μετανάστες ανακατεμένοι με χρήστες ουσιών. Οι ποσότητες ναρκωτικών αλλάζουν χέρια σε δευτερόλεπτα. Το ίδιο γίνεται και με τις σύριγγες. Γίνεται χρήση παντού. Πάνω σε πεζοδρόμια. Στις εισόδους κτιρίων. Στη μέση του δρόμου.

Τέσσερις χρήστες παίρνουν τη δόση τους ακριβώς απέναντι από την ταβέρνα «Κληματαριά», σημείο αναφοράς για την Πλατεία, αφού βρίσκεται εκεί από το 1927. «Έχουμε αρρωστήσει οικονομικά, ψυχολογικά», λέει στα «ΝΕΑ» ο ιδιοκτήτης της ταβέρνας ο κ. Περικλής Σπυρίδου. «Η πελατεία αφενός φοβάται και αφετέρου σιχαίνεται όταν βλέπει όλες αυτές τις εικόνες. Έχουμε καταστραφεί οικονομικά. Αν συνεχιστεί η ίδια κατάσταση, θα το κλείσουμε το μαγαζί. Σε λίγες ημέρες θα έρθει εδώ ένα γκρουπ τουριστών από το Βέλγιο. Σκέφτομαι από ποιον δρόμο να τους περάσω για να μη δουν αυτό το χάλι». Ανεπαρκείς χειρισμοί
Ο κ. Σπυρίδου επιρρίπτει ευθύνες στην Αστυνομία και τον Δήμο Αθηναίων για τους ανεπαρκείς χειρισμούς τους προκειμένου να επιλυθεί το πρόβλημα.

Από το 1948 έχει κατάστημα με είδη τροφίμων στην οδό Θεάτρου και ο κ. Κώστας Κωτσαδάμ. «Τέτοια κατάσταση δεν θυμάμαι να έχω ζήσει. Τα τελευταία χρόνια πελάτες δύσκολα πατάνε στο μαγαζί. Ο γιος μου που έχει ανοίξει μαγαζί ακριβώς δίπλα έχει απελπιστεί», λέει.

Πριν από λίγα χρόνια η Ευριπίδου ήταν «καθαρή» από εγκληματικότητα, όπως λένε επαγγελματίες. Μετά τους Ολυμπιακούς Αγώνες, σταδιακά η εγκληματικότητα χτύπησε και την αγορά της Ευριπίδου.

«Είμαστε πια σε οριακό σημείο», επισημαίνει ο έμπορος τροφίμων κ. Λάμπρος Γουλιαδίτης. «Πόσο ακόμα θα μπορέσουμε να κρατήσουμε τα μαγαζιά μας; Στους Ολυμπιακούς υπήρχε αστυνόμευση. Αυτό αποδεικνύει ότι η Πολιτεία μπορεί να κάνει παρεμβάσεις».

ΜΕΤΑ ΤΗ ΒΙΤΡΙΝΑ…

Η περιοχή εγκαταλείφθηκε από την Πολιτεία «μετά τη βιτρίνα των Ολυμπιακών Αγώνων», λένε και ρίχνουν ευθύνες στην ΕΛ.ΑΣ

«Ζητάμε πίσω τη γειτονιά μας αλλά η Πολιτεία αδιαφορεί»
ΡΕΠΟΡΤΑΖ:
Λία Νεσφυγέ

«O κάτοικος, ο πολίτης στον Άγιο Παντελεήμονα και την ευρύτερη περιοχή βρίσκεται σε συνεχή άμυνα. Όχι μόνο απέναντι στους ξένους. Βρισκόμαστε σε συνεχή άμυνα απέναντι στην κρατική αδιαφορία. Δεν μας σέβεται το κράτος, δεν μας υποστηρίζει, δεν μας προστατεύει. Πράγματι είμαστε οργισμένοι. Με την αδιαφορία της Πολιτείας που δεν δίνει κατεύθυνση, λύση, αλλά αφήνει τα πράγματα στην τύχη τους».

Ο κ. Αντώνης Κουγιαγκάς και η κ. Ελένη Ακριβάκη που κατοικούν στον Άγιο Παντελεήμονα Αχαρνών και ο κ. Σπύρος Φράγκος, δημοτικός σύμβουλος του 6ου Δημοτικού Διαμερίσματος, μιλούν για την κατάσταση στην περιοχή τους. Όπως επισημαίνουν, δεν θέλουν να εγκαταλείψουν τα σπίτια και τη γειτονιά τους, αλλά ζητούν μέτρα- για την «υποδοχή» των μεταναστών που βρίσκουν καταφύγιο εκεί και προκαλούνται ασφυκτικές συνθήκες υγιεινής και ασφάλειας- τα οποία θα λειτουργήσουν και για τους κατοίκους.

«Η κατάσταση βράζει»
«Είναι θέμα χρόνου να εμφανιστεί πάλι νέο κύμα προσφύγων που θα αναγκαστεί να διανυκτερεύσει στην πλατεία υπό άθλιες συνθήκες. Να κάνει τις σωματικές του ανάγκες στον δρόμο αφού δεν υπάρχουν τουαλέτες. Η κατάσταση βράζει», λέει η κ. Ακριβάκη. «Εμείς οι κάτοικοι, οι απλοί πολίτες είμαστε αφημένοι. Δεν ξέρουμε πού να απευθυνθούμε».

«Η συνοικία έχει υπερφορτωθεί. Ο αριθμός των ανθρώπων που διαβιούν εδώ είναι πολύ μεγαλύτερος από ό,τι μπορεί να αντέξει η περιοχή, η οποία εδώ και χρόνια υφίσταται συνεχή υποβάθμιση. Περιοχές γκετοποιούνται και η ποιότητα ζωής υποβαθμίζεται. Στο Διαμέρισμα έχουν συγκεντρωθεί τουλάχιστον 130 εθνότητες», επισημαίνει ο κ. Φράγκος.

Η έκρηξη της εγκληματικότητας στην Αττική που κορυφώθηκε τα δύο τελευταία χρόνια, σε μεγάλο ποσοστό εστιάζεται στην πλέον κατοικημένη περιοχή της Αθήνας, στο 6ο Δημοτικό Διαμέρισμα.

Πρώτη σε εγκληματικότητα
«Η συνοικία δυστυχώς, σύμφωνα με τα στοιχεία του 2006 και του 2007, χαρακτηρίζεται “πρωτοπόρος” σε εγκληματικότητα, κυρίως κλοπές και διαρρήξεις, όχι μόνο στην Αττική αλλά σε όλη τη χώρα. Το 2007 η εγκληματικότητα- ληστείες και κλοπές- εδώ παρουσίασε αύξηση κατά 73%. Έχουν διαρρήξει πολυκατοικίες τρεις και τέσσερις φορές», τονίζει ο κ. Φράγκος.

«Οι μετανάστες ήρθαν σε γειτονιές όπου είχε αρχίσει η υποβάθμισή τους», λέει η κ. Ακριβάκη.

«Στην περιοχή, λόγω της υποβάθμισης, τα ενοίκια ήταν πιο χαμηλά. Το έδαφος είναι πρόσφορο. Τα τελευταία χρόνια έχει παρατηρηθεί να νοικιάζουν τρεις- τέσσερις άνθρωποι ένα τριάρι, να το υπενοικιάζουν και στο τέλος να μένουν πολλά άτομα», συμπληρώνει ο κ. Φράγκος.

Οι κάτοικοι δεν είναι ρατσιστές διευκρινίζει ο κ. Κουγιαγκάς: «Απόδειξη ότι ο κόσμος τούς νοίκιασε τα σπίτια του για να μείνουν. Το πρόβλημα είναι η Πολιτεία. Πάντως, θα μπορούσε μια Υπηρεσία να παρέχει τα στοιχειώδη στους μετανάστες, που κοιμούνται στον δρόμο και στα παγκάκια».

Ενοικιαστές χωρίς όνομα, αλλά μόνο με αριθμό
ΡΕΠΟΡΤΑΖ:
Μαρία Λίλα

«ΗΡΘΑ ΣΤΗΝΠλατεία Κουμουνδούρου πριν από 13 χρόνια και για δύο με τρία χρόνια είχα γύρω μου και άλλους πολλούς Έλληνες καταστηματάρχες, που έφυγαν πουλώντας τον αέρα σε καλή τιμή σε Κινέζους», λέει στα «ΝΕΑ» ο επιχειρηματίας κ. Νίκος Μορφονίδης. «Εμένα μέχρι και πριν από λίγα χρόνια μού πρόσφεραν αέρα 200.000 ευρώ για να φύγω και προχθές η προσφορά ήταν 20.000, λόγω κρίσης και εγκληματικότητας».

Η κ. Ευγενία Βουργίδου, της οποίας ο πατέρας έχει κατάστημα ποτών και ξηρών καρπών εδώ και 49 χρόνια στο ίδιο μέρος απέναντι από την πλατεία στην Πειραιώς, λέει: «Με τη δύση του ήλιου παύεις να ακούς τα ελάχιστα ελληνικά που ακούς την ημέρα. Οι περισσότεροι, όμως, πέραν των αλλοδαπών καταστηματαρχών, κλείνουν τα εμπορικά τους 3 με 5 κάθε απόγευμα. Η περιοχή μας έχει υποβαθμιστεί και οι λόγοι είναι προφανείς: θέλουν κάποιοι να αγοράσουν φθηνά. Αλλιώς δεν εξηγείται πως δεν δίνουν σημασία οι αστυνομικοί όταν γίνεται χρήση ή διακίνηση ναρκωτικών και κλοπές».

Ενοικιαστήρια επαγγελματικής στέγης βρίσκονται πάνω σε νεόδμητα και ανακαινισμένα διαμερίσματα επί της πλατείας Κουμουνδούρου, ενώ οι περισσότερες παλιές πολυκατοικίες γύρω από αυτήν έχουν ως ενοίκους οικονομικούς μετανάστες. Τα παλιά αστικά διαμερίσματα της δεκαετίας του ΄50, του ΄60 και του ΄70 έχουν «κοπεί» σε γκαρσονιέρες και ενοικιάζονται προς 150 με 200 ευρώ η καθεμία. Στα θυροτηλέφωνα δεν υπάρχουν ονόματα, μόνο γράμματα και αριθμοί. Μέσα στους κοινόχρηστους χώρους και τα ασανσέρ, σκουπίδια και ακαθαρσίες. Στους ακάλυπτους, η κατάσταση είναι χειρότερη.

«Ο Δήμος Αθηναίων δείχνει να μην ενδιαφέρεται για τίποτε άλλο από το Σύνταγμα και κάτω παρά μόνο για τις γλάστρες!», λέει η κ. Στέλλα Αβραμίδου, ιδιοκτήτρια καφετέριας στην πλατεία. «Σηκώσανε τη νύχτα τρεις μεγάλες γλάστρες επειδή εμπόδιζαν, όπως είπαν, τη στάθμευση των μονίμων κατοίκων της περιοχής. Τις είχα τοποθετήσει για να μην πέφτουν τα αυτοκίνητα πάνω στις καρέκλες και τα τραπέζια».