Και μετά την 7η Αυγούστου, τι;
Πώς σας φάνηκαν τα νέα μέτρα; Η λογική θα έλεγε, ότι δεν θα κουνηθεί φύλλο στην αγορά, αφού η μείωση του Ειδικού Τέλους Ταξινόμησης επιφέρει αμελητέες αλλαγές στις τιμές των εμπορικότερων μοντέλων. Τα 400 έως 600 ευρώ όφελος στα χιλιοδιακοσάρια και στα χιλιοτετρακοσάρια δεν συνιστούν συνταρακτικές διαφοροποιήσεις, όμως οι συγκεκριμένες μειώσεις λειτούργησαν θετικά, κυρίως όσον αφορά την ψυχολογία του αγοραστή και δημιούργησαν νέα δεδομένα. Οι εισαγωγικές εταιρείες εκμεταλλεύθηκαν τη θετική αύρα και οι περισσότερες από αυτές επιδίδονται σε ένα μπαράζ προσφορών, πολύ μεγαλύτερων από τη μείωση του ΕΤΤ κατά 50%. Παρόμοιες προσφορές γίνονταν και πριν από την εξαγγελία του μέτρου, όμως οι περισσότερες περνούσαν απαρατήρητες μέσα στο γενικό κλίμα απογοήτευσης και αβεβαιότητας του μέσου πελάτη. Είναι ξεκάθαρο λοιπόν, ότι το επόμενο διάστημα θα δούμε τις πωλήσεις των Ι.Χ. να ανακάμπτουν, πολύ περισσότερο καθώς το νέο μέτρο έχει περιορισμένο χρονικό ορίζοντα τεσσάρων μηνών. Αυτό συνιστά από μόνο του μία ανωμαλία της αγοράς, αφού κανένας δεν γνωρίζει τι μέλλει γενέσθαι μετά την 7η Αυγούστου. Η κυβέρνηση ενδιαφέρεται βέβαια να κερδίσει πόντους από αυτήν την ιστορία εν όψει ευρωεκλογών και ενδεχομένως εθνικών εκλογών, οπότε βολεύεται με την τετράμηνη διάρκεια μείωσης του ΕΤΤ. Τι θα γίνει όμως μετά; Ήδη κυκλοφορούν στην πιάτσα φήμες για παράταση του μέτρου έως τα τέλη του τρέχοντος έτους και από εκεί και μετά ευελπιστούν οι υπεύθυνοι, ότι θα αρχίσει να ανακάμπτει η οικονομία και μαζί της η αγορά του αυτοκινήτου στη χώρα μας. Υπέρ αυτού του σεναρίου συνηγορεί και η δυσκολία χρηματοδότησης της αγοράς ενός καινούργιου Ι.Χ. Προς το παρόν παραμένουν οι τράπεζες πολύ σφιχτές, όσον αφορά την έγκριση δανείων και υπολογίζεται ότι η κατάσταση δεν πρόκειται να βελτιωθεί πριν από τις αρχές του καλοκαιριού. Μιλάμε δηλαδή για ασφυκτικά χρονικά περιθώρια, αφού το τετράμηνο συρρικνώνεται σε μία τέτοια περίπτωση σε δίμηνο και μάλιστα ο ένας μήνας (Ιούλιος έως αρχές Αυγούστου) αποτελεί παραδοσιακά περίοδο διακοπών. Θεωρώ, ότι με τον συγκεκριμένο τρόπο που μειώθηκε το Ειδικό Τέλος Ταξινόμησης χάθηκε μία ακόμη χρυσή ευκαιρία να αλλάξουμε πολιτική για το αυτοκίνητο. Αντί της ενιαίας μείωσης κατά 50% θα μπορούσαμε για παράδειγμα να απαλλάξουμε εντελώς από αυτόν τον φόρο τα μοντέλα που εκπέμπουν έως 130 γραμμάρια διοξειδίου του άνθρακα ανά χιλιόμετρο, δηλαδή το όριο το οποίο θα ισχύει μελλοντικά στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Από εκεί και πάνω ας επιβαλλόταν κλιμακωτά το Ειδικό Τέλος Ταξινόμησης, αφού στα ακριβά μοντέλα θα υπήρχε σημαντικό όφελος ακόμη και αν μειωνόταν από 20% έως 25%. Με τι καρδιά να αδικήσεις όμως κάποιον που στερείται τα πάντα επί χρόνια για να αγοράσει επιτέλους με… εκπτωσάρα ένα αυτοκίνητο των 50 και 60 χιλιάδων ευρώ;














