Δύο Σανέλ στην οθόνη

«Στη μόδα ξέρεις ότι έχεις επιτύχει, όταν υπάρχει κάποιο στοιχείο αναστάτωσης», έλεγε η Μαντεμουαζέλ Κοκό Σανέλ. Όταν δύο σταρ του γαλλικού σινεμά ντύνονται και στολίζονται από τον Καρλ Λάγκερφελντ για να αποδώσουν πιστά το πνεύμα της Σανέλ σε δύο ταινίες που γυρίστηκαν ταυτόχρονα, φαίνεται ότι η Μαντεμουαζέλ είχε δίκιο.

Οντρέ Τοτού και Άννα Μουγκλαλίς είναι οι δύο Γαλλίδες πρωταγωνίστριες που θα ενσαρκώσουν την Κοκό Σανέλ στη μεγάλη οθόνη. Η πρώτη, στο «Coco avant Chanel» («Η Κοκό πριν από τη Σανέλ») θα υποδυθεί τη μικροκαμωμένη και πεισματάρα Κοκό στα πρώτα της βήματα, από το ορφανοτροφείο έως τις δημιουργίες υψηλής ραπτικής στην οδό Καμπόν στο Παρίσι.

Η Άννα Μουγκλαλίς θα ενσαρκώνει τη δυναμική γυναίκα που χρηματοδότησε την παράσταση των Ρωσικών Μπαλέτων του θρυλικού Ντιαγκίλεφ (τον ενσάρκωσε ο Άλαν Μπέιτς το 1980 στην ταινία του Χέρμπερτ Ρος «Νιζίνσκι») με την «Ιεροτελεστία της Άνοιξης» του Ιγκόρ Στραβίνσκι και θα δημιουργήσει μια σχέση πάθους με τον συνθέτη στην ταινία «Coco Chanel et Ιgor Stravinsky» («Η Κοκό Σανέλ και ο Ιγκόρ Στραβίνσκι»).

Η λίστατων ταινιών θα μπορούσε να χωρέσει ακόμα και την αμερικανική τηλεοπτική σειρά «Coco Chanel» για την οποία η Σίρλεϊ Μακλέιν κέρδισε φέτος μία Χρυσή Σφαίρα. Για να υποστηρίξει την επίδραση ενός ονόματος και ενός στυλ που παραμένει συνώνυμο της γυναικείας αυτοπεποίθησης.

Όταν η Κοκό Σανέλ λάνσαρε τη μόδα της στα 1920, απευθυνόταν στις νέες γυναίκες και τις προέτρεπε να έρθουν σε ρήξη. Τη στιγμή που οι γυναίκες γύρω της ασφυκτιούσαν μέσα στα άβολα ρούχα τους, εκείνη ξεκούμπωνε τους γιακάδες της, έδειχνε τους γυμνούς αστραγάλους της, δανειζόταν στοιχεία της ανδρικής γκαρνταρόμπας και φορούσε το ανεπίτρεπτο για γυναίκες ανδρικό παντελόνι. Εκείνη τη χρονική στιγμή η Κοκό Σανέλ δημιουργούσε το σπορ ύφος, προτείνοντας στις γυναίκες να φοράνε τα ίδια ρούχα πρωί και βράδυ, γράφει η επίσημη βιογράφος της σχεδιάστριας, Εντμόντ Σαρλ Ρου στο βιβλίο της «L΄Ιrreguliere». Στο οποίο η σκηνοθέτις Αν Φοντέν βασίστηκε για την ταινία της «Coco avant Chanel».

«Κάθε γυναίκα που θέλει να επινοήσει ένα πεπρωμένο μπορεί να ταυτιστεί με τα πρώτα χρόνια της Κοκό Σανέλ. Μιας νεαρής κοπέλας, ταπεινής καταγωγής, αυτοδίδακτης, που ονειρευόταν να ενταχθεί στην υψηλή κοινωνία αλλά και που τόνιζε τη διαφορετικότητά της», λέει η Οντρέ Τοτού για τον ρόλο της.

«Ήταν λίγο τυραννική», σημειώνει η Σανέλ της άλλης ταινίας, «Η Κοκό Σανέλ και ο Ιγκόρ Στραβίνσκι», Άννα Μουγκλαλίς. «Δημιούργησε μιαν αυτοκρατορία σε μία εποχή όπου οι γυναίκες δεν εργάζονταν καθόλου. Σε όλη της τη ζωή ήταν αγωνίστρια. Νομίζω ότι μισούσε τις γυναίκες, επειδή ήθελε τα πράγματα να αλλάξουν γρήγορα. Όμως εκείνες ενδιαφέρονταν μόνο για τα φορέματά της και όχι για τον τρόπο της ζωής που τους πρότεινε».

Η ιστορίαδιαδραματίζεται στην εξοχική βίλα της Σανέλ, το καλοκαίρι του 1920, όπου ο Στραβίνσκι δέχεται τη φιλοξενία της μαζί με τη σύζυγό του και τα τέσσερα παιδιά του. Εκείνος συνθέτει τη Συμφωνία για Πνευστά. Εκείνη δημιουργεί το άρωμα Νο 5. Η κάμερα αποκαλύπτει το-παράνομο- ειδύλλιό τους, ακολουθώντας την ατμόσφαιρα του μυθιστορήματος «Κοκό και Ιγκόρ» του Κρις Γκρίνχαλτς.

ΙΝFΟ

● Το μυθιστόρημα «Κοκό και Ιγκόρ» του Κρις Γκρίνχαλτ, κυκλοφορεί στα ελληνικά από την Εμπειρία Εκδοτική. ● Η ταινία «Coco avant Chanel» θα συμμετάσχει στο φετινό Κινηματογραφικό Φεστιβάλ Καννών (δεν έχει οριστεί ακόμη η ελληνική ημερομηνία προβολής της)

Με μια ματιά

Η κληρονομιά της Σανέλ: τουίντ ταγιέρ, φόρεμα από ζέρσεϊ, ζώνες-αλυσίδες, δίχρωμα παπούτσια, καπιτονέ τσάντες, υφασμάτινες καμέλιες.

Το άρωμα Νο 5 αποτελεί μονάδα μέτρησης στην παγκόσμια αγορά αρωμάτων. Στην Κατοχή ζούσε στο Παρίσι υπό την προστασία ναζί αξιωματικού. Επέστρεψε από την εξορία της στην Ελβετία, το 1950 χάρη στις υψηλές διασυνδέσεις με Βρετανούς αξιωματούχους. Ο Γάλλος διανοούμενος Αντρέ Μαλρό προέβλεψε: «Από αυτόν τον αιώνα, στη Γαλλία τρία ονόματα θα παραμείνουν: ο Ντε Γκωλ, ο Πικάσο και η Σανέλ».

Ο Καρλ Λάγκερφελντ είναι από το 1983 το alter ego της στον οίκο Chanel.