ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΙΣ ΜΑΤΙΕΣ Κάνει κοιλιά

O λόγος στους αναγνώστες.

Ο Απ.Ηλίας, Τοσίτσα 7, Αθήνα, γράφει:

«Η εργατική τάξη αποτελεί τη ραχοκοκαλιά κάθε χώρας, το βαρόμετρο προόδου και ανάπτυξης αυτής. Όταν η εργατική τάξη… πάει στον Παράδεισο, και η χώρα πάει στον Παράδεισο. Όταν η εργατική τάξη πάει στην Κόλαση, και η χώρα πάει στην Κόλαση. Όταν, τέλος, η εργατική τάξη υποφέρει και έχει οικονομικά προβλήματα, τότε και η χώρα δεν πάει καλά και αντιμετωπίζει σοβαρά οικονομικά και κοινωνικά προβλήματα.

Η εργατική τάξη αποτελεί το βαρόμετρο κάθε χώρας, διότι εάν η εργατική τάξη της χώρας είναι ζωντανή, δυναμική και μαχητική, η χώρα (ολόκληρη) πάει μπροστά, έχει πρόοδο και επιτυχίες σε όλους τους τομείς. Όταν η εργατική τάξη είναι “άρρωστη”, εμφανίζει σημάδια κόπωσης και βρίσκεται στο οικονομικό, πολιτικό και κοινωνικό περιθώριο, τότε η χώρα (ολόκληρη) είναι βαριά άρρωστη και χρειάζεται ισχυρή και αποτελεσματική θεραπεία. Όταν η εργατική τάξη διώκεται, δέχεται χτυπήματα κάτω από τη μέση και δεν αντιδρά δυναμικά και μαχητικά, τότε και η χώρα διώκεται και βάλλεται από όλους τους (εσωτερικούς και εξωτερικούς) εχθρούς της, είναι και νιώθει ανασφαλής (κατέχεται από αίσθημα ανασφάλειας) και ευάλωτη. Έχω την άποψη, ως επιστήμονας και τεχνοκράτης (δικηγόροςεργατολόγος) ότι η εργατική τάξη είναι ο καθρέπτης κάθε χώρας, στον οποίο μπορεί να δεις το πολιτικό και κοινωνικό όραμα, την προοπτική και τα πολιτικά και οικονομικά σχέδια προόδου και ανάπτυξης της χώρας. Η εργατική τάξη στην Ελλάδα, σήμερα, εμφανίζεται κουρασμένη, ανήμπορη, αδρανής, κλεισμένη στο καβούκι της, ασθμαίνουσα, διωκόμενη, φοβισμένη και μη δυνάμενη να αντιδράσει δυναμικά, στα χτυπήματα που δέχεται από παντού.

Η εργατική τάξη “κάνει κοιλιά” και βρίσκεται “σε στάδιο χαλάρωσης”. Δεν γνωρίζω τι φταίει και ποιος φταίει. Ελπίζω όμως η κόπωση, η αδράνεια, η μαλθακότητα, ο εφησυχασμός και ο φόβος της εργατικής τάξης να είναι (όλα)

προσωρινά και όχι μόνιμα. Ελπίζω η εργατική τάξη να βρει γρήγορα τον παλιό καλό εαυτό της. Τότε που ήταν δυναμική, μαχητική, απαστράπτουσα, ελπιδοφόρα, έτοιμη να διεκδικήσει μαχητικά και δυναμικά τα δικαιώματά της, να τα υπερασπιστεί και να κάνει σκληρούς πολιτικούς και κοινωνικούς αγώνες για την προάσπιση των συμφερόντων της.

Η χώρα μου χρειάζεται να έχει σήμερα και στο μέλλον, σ΄ αυτούς τους δύσκολους και απαιτητικούς καιρούς, μια δυναμική, μαχητική, υγιή και γενναία εργατική τάξη.

Πρέπει να ξυπνήσει από τον λήθαργό της, να βγει στους δρόμους, να φωνάξει, να διαμαρτυρηθεί, να σηκωθεί από τον καναπέ της, να βγει από το καβούκι της, να γίνει η δυναμική και μαχητική εργατική τάξη που γνωρίζουν οι φίλοι και οι εχθροί της. Τώρα, διότι αύριο θα είναι αργά, πολύ αργά!».