Κλίνει επ΄ αριστερά

Το Die Linke (Η Αριστερά), το γερμανικό κόμμα που προήλθε από τη συνένωση του Κόμματος Δημοκρατικού Σοσιαλισμού του Γκρέγκορ Γκίζι και του κόμματος του Όσκαρ Λαφοντέν, πρώην υπουργού Οικονομικών των Σοσιαλδημοκρατών, αποτελεί τη μεγάλη ελπίδα τών ανά την Ευρώπη αριστερών, καθώς όχι μόνον καταγράφει ποσοστά της τάξης του 12%, αλλά έχει καταφέρει να θέσει υπό τη σκέπη του σχεδόν όλες τις ομάδες και ομαδούλες του χώρου, από τη Σοσιαλδημοκρατία μέχρι την άκρα Αριστερά.

Στη Γαλλία, αντιθέτως, η παρουσία της Αριστεράς είναι μάλλον χλωμή και κατακερματισμένη. Ωστόσο, το Παρίσι αποτέλεσε την πρώτη επιλογή του προέδρου του ΣΥΝ Αλέξη Τσίπρα, για την πρώτη ευρωπαϊκή του επίσκεψη εν όψει ευρωεκλογών. Εκεί συναντήθηκε τόσο με τη γραμματέα του Κ.Κ. Μαρί- Ζορζ Μπιφέ (σ.σ. ενός κόμματος που θεωρείται αδελφό κόμμα και συνεργάζεται με τον ΣΥΝ στο Ευρωκοινοβούλιο) όσο και με τον ηγέτη του αντιευρωπαϊκού Νέου Αντικαπιταλιστικού Κόμματος Ολιβιέ Μπαζανσενό. Είδε επίσης τον πρώην σοσιαλιστή Ζαν- Λικ Μελανσόν. Η προτίμηση του κ. Τσίπρα προς το Παρίσι αντί του Βερολίνου έχει πολλαπλές εξηγήσεις. Η μία έχει να κάνει με τις θέσεις του Die Linke, το οποίο είναι και το κόμμα που ανέλαβε να συγγράψει το μανιφέστο του Κόμματος Ενωμένης Αριστεράς για τις ευρωεκλογές του 2009. Για την ηγεσία του ΣΥΝ, οι θέσεις αυτές μύριζαν υπερβολικά σοσιαλδημοκρατία και γι΄ αυτό τώρα συζητείται ξεχωριστή διακήρυξη του ΣΥΡΙΖΑ για τις ευρωεκλογές.

Η δεύτερη εξήγηση είναι η προσωπικότητα του κ. Μπαζανσενό: πρόκειται για έναν 35άρη, όπως και ο κ. Τσίπρας, εξαιρετικά δημοφιλή. Μάλιστα, τα ποσοστά της δημοτικότητάς του είναι τέτοια που ορισμένοι τον αποκαλούν “Σαρκοζί της Αριστεράς”. Είναι λογικό, λοιπόν, ο πρόεδρος του ΣΥΝ να νιώθει ιδεολογική συγγένεια με τον Γάλλο αριστεριστή.

Ίδια δεξαμενή. Ο κυριότερος λόγος όμως που το Παρίσι μπήκε στο στόχαστρο του Αλέξη Τσίπρα ήταν να καταδειχθεί ακριβώς η δυνατότητα συνεργασίας με δυνάμεις αντιευρωπαϊκές, όπως το Αντικαπιταλιστικό Κόμμα του κ. Μπαζανσενό (σ.σ. μολονότι η συνάντηση δεν πρέπει να ενθουσίασε το αδελφό Κ.Κ., που αναζητά ψήφους στην ίδια δεξαμενή). Κι αυτό διότι η ηγεσία του ΣΥΝ έχει αποφασίσει, παρά τις αντιδράσεις των Ανανεωτών, να δώσει τη δεύτερη θέση του ευρωψηφοδελτίου σε στέλεχος της ΚΟΕ, συνιστώσας του ΣΥΡΙΖΑ της οποίας ηγείται ο Ρούντι Ρινάλντι και η οποία αποτελεί κόκκινο πανί για τους Ανανεωτές, καθότι αντιευρωπαϊκή. Στους διαδρόμους της Κουμουνδούρου κυκλοφορεί ότι υποψήφια της ΚΟΕ θα είναι η 30χρονη ιδιωτική υπάλληλος Ελένη Σωτηρίου. Ωστόσο αυτό δεν είναι καθόλου βέβαιο, καθώς η εσωτερική διαδικασία επιλογής δεν έχει ολοκληρωθεί.

Πάντως ο διαχωρισμός μεταξύ ευρωπαϊστών και αντιευρωπαϊστών- μια υπόθεση αρκετά παλιά για τον ΣΥΝ- δεν είναι τόσο απλός όσο φαίνεται με την πρώτη ματιά ή όσο φαινόταν τη δεκαετία του ΄70. Όπως επισημαίνει ο κ. Ρινάλντι, “εμείς είμαστε κομμουνιστές, θέλουμε μια Ευρώπη σοσιαλιστική, αλλά μια Ευρώπη χωρίς Ευρωπαϊκή Ένωση. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν πιστεύουμε στην ενότητα των λαών και των εργαζομένων, ούτε σημαίνει ότι θέλουμε να βουλιάξει η Ευρώπη”. Στελέχη μάλιστα της πλειοψηφίας του ΣΥΝ επισημαίνουν επίσης ότι υπό τη σημαία του κόμματος των Γκίζι- Λαφοντέν έχουν συστεγασθεί ακόμη και ομάδες τύπου Κομμουνιστική Πλατφόρμα και Αντικαπιταλιστική Αριστερά.