[ ΣΕ ΠΡΩΤΟ ΕΝΙΚΟ ] Δεν θα γίνεις Έλληνας ποτέ, Ισλανδέ

Oι νεόπτωχοι της Ισλανδίας δεν είναι πια είδηση. Ύστερα από το πρώτο ξάφνιασμα, σταματήσαμε να ενδιαφερόμαστε για την «εξωτική κρίση» των άλλων και συγκεντρωθήκαμε στη δική μας. Στην παγωμένη χώρα όμως τα πράγματα δεν είναι και τόσο cool. Κάθε άλλο. Παρά την πρόσφατη κυβερνητική αλλαγή, οι πολίτες συνεχίζουν να αγωνιούν και οι ανταποκρίσεις από το Ρέικιαβικ πέφτουν βροχή στον ξένο Τύπο. Διαβάζω ότι στις μεγάλες διαδηλώσεις του Νοεμβρίου οι θερμόαιμοι φορούσαν κουκούλες του σκι την ώρα που πετούσαν πατάτες σε τράπεζες και κυβερνητικά κτίρια ενώ όσοι από τους διαδηλωτές ήταν κατά της βίας διαχώριζαν τη θέση τους με μια κίτρινη κορδέλα ραμμένη στο μανίκι.

Φυσικά δεν έλειπαν και οι συναυλίες όπου ντόπιοι ροκάδες διαμαρτύρονταν εμμέτρως πλην σαφώς για την κρίση. «We΄re living in a terrorist regime» («Ζούμε όλοι σε ένα τρομοκρατικό καθεστώς») στον ρυθμό του «Υellow Submarine» των Μπιτλς…

Από την έξαψη εκείνων των ημερών κρατάω την κατάληψη του κτιρίου της Γενικής Τράπεζας, έτσι όπως την περιγράφει ξένος ανταποκριτής. Οι αστυνομικοί, λέει, άφησαν τους διαδηλωτές να μπουν και να κάνουν καθιστική διαμαρτυρία για μιάμιση ώρα. Κατόπιν τους άνοιξαν διάδρομο για να αποχωρήσουν πατώντας πάνω σε σπασμένα αυγά και ξεκοιλιασμένα γιαουρτάκια. Κάποια στιγμή ένας από τους διαδηλωτές πλησίασε τον αρχηγό της Αστυνομίας και του είπε, με νόημα, να μη χάσει το βραδινό επεισόδιο ενός πολιτικού σίριαλ, που τον τελευταίο καιρό κάνει θραύση στην Ισλανδία. «Μπα, δεν νομίζω ότι θα μπορέσω. Έχω μάθημα στο ωδείο απόψε» είπε ο μπάτσος στον διαδηλωτή.