Το Πνεύμα του Τόνου

Παράδοξη λογική
Του Κώστα Γεωργουσόπουλου

Δεν εμπόδισε, νομίζω, κανείς τους απεργούς συμβασιούχους του ΥΠΠΟ να διαδηλώνουν με τα πλακάτ τους έξω από τα προπύλαια της Ακροπόλεως. Εξάλλου τότε θα έχουν την ευκαιρία να κοινοποιήσουν τα αιτήματά τους στους (λίγους) Έλληνες και τους πολλούς ξένους επισκέπτες του Ιερού Βράχου. Το να καταλαμβάνουν το μνημείο και να εμποδίζουν τουρίστες που κάνουν χιλιάδες χιλιόμετρα για να το επισκεφτούν, δημιουργεί και οργή και απαξίωση για τους διαδηλωτές. Διαβάζω πως πολλοί συμβασιούχοι είναι επιφορτισμένοι με τη φύλαξη του Παρθενώνα και των άλλων αριστουργημάτων του Βράχου.

Τι λοιπόν πλέον αποτελεσματικό από το να αφήνουν τις θέσεις τους και να αναλαμβάνει (;) η υπηρεσία να καλύψει τα κενά. Έτσι, αν αυτός είναι ο πραγματικός σκοπός τους, δυσχεραίνουν τη φυσιολογική και εύρυθμη λειτουργία της υπηρεσίας. Άλλο πράγμα απέχω από το τιμ ενός χειρουργείου κι άλλο πράγμα απαγορεύω μια εγχείρηση. Κάτι τέτοιο βλέπουν οι Βρετανοί και αρνούνται κάθε συζήτηση για την επιστροφή των Μαρμάρων. Έχετε ακούσει ποτέ κατάληψη του Βρετανικού Μουσείου και παρεμπόδιση των επισκεπτών να δουν τη Ζωφόρο; Πού;

Στην Αγγλία που είναι θαμμένος ο Μαρξ και το Εργατικό Κυβερνών Κόμμα (έμπειρο σε συνδικαλισμό)

ιδρύθηκε από τον Μαρξ και η πρώτη του σημαία (σε ανύποπτο χρόνο για άλλες χώρες!) ήταν η κόκκινη, με το σφυροδρέπανο.

Αλλά αν θεωρείται επαναστατικό να απέχουν οι μαθητές και οι φοιτητές από τη γνώση, γιατί να μη θεωρείται επαναστατικό να εμποδίζεις έναν Ιάπωνα να δει τις Καρυάτιδες;