[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ] Η Ελλάδα στο σύστημα θέσεων της Ε.Ε.

ΣΤΟ ΑΜΕΣΩΣ επόμενο χρονικό διάστημα έρχεται η λήξη της θητείας ομάδας υψηλών αξιωματούχων στο σύστημα της Ευρωπαϊκής Ένωσης (προέδρου και μελών της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, γενικού γραμματέα του Συμβουλίου Υπουργών/ύπατου εκπροσώπου της ΚΕΠΠΑ) αλλά και στο ΝΑΤΟ (θέση γενικού γραμματέα). Παράλληλα εκτιμάται ότι η Συνθήκη της Λισαβώνας θα επικυρωθεί (από την Ιρλανδία) και τελικά θα τεθεί σε ισχύ και έτσι θα δημιουργηθεί μία ακόμη τουλάχιστον ιδιαίτερα υψηλή θέση για πλήρωση, αυτή του σταθερού προέδρου του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου με πενταετή θητεία. Επιπλέον, από τον Ιούνιο, μετά τις ευρωεκλογές, θα έχουμε νέο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο το οποίο θα πρέπει να αναδείξει νέο πρόεδρο, θέση ιδιαίτερα σημαντική από πολιτική και θεσμική άποψη.

Εν όψει αυτών των εξελίξεων έχει αρχίσει στους κόλπους της Ευρωπαϊκής Ένωσης και ανάμεσα στα κράτη-μέλη έντονη συζήτηση για χώρες και πρόσωπα τα οποία θα μπορούσαν να καταλάβουν τις θέσεις αυτές. Ονόματα ακούγονται, ζυμώσεις γίνονται, παρασκηνιακές ανταλλαγές απόψεων λαμβάνουν χώρα.

Το ερώτημα είναι θα μπορούσε η Ελλάδα (πολιτική δηλ. προσωπικότητα από την Ελλάδα) να καταλάβει κάποια από τις θέσεις αυτές, κάτι που δεν έχει γίνει μέχρι σήμερα; Πριν απαντήσουμε στο ερώτημα αυτό να σημειώσουμε ότι η Ελλάδα «κατέχει» σήμερα (εκτός από τις θεσμικές θέσεις που δικαιούται) τρεις σημαντικές θέσεις στο θεσμικό σύστημα της Ένωσης: αυτές του αντιπροέδρου της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ), του προέδρου του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου (ΔΕΚ) καθώς και τη θέση του Ευρωπαίου Διαμεσολαβητή (Οmbudsman).

Αλλά οι θέσεις αυτές, όσο σημαντικές και αν είναι, δεν έχουν έντονο πολιτικό χρώμα. Για τις πολιτικές θέσεις που ανοίγουν σύντομα, οι προοπτικές για την Ελλάδα εμφανίζονται περιορισμένες. Και τούτο γιατί η εκτίμηση είναι ότι μόνο ένας πολύ περιορισμένος σχετικά αριθμός Ελλήνων πολιτικών θα μπορούσε με άνεση να «σταθεί» στο επίπεδο της Ευρωπαϊκής Ένωσης και να λειτουργήσει αποτελεσματικά. Αυτό οπωσδήποτε σημαίνει κάτι για μια χώρα που κοντεύει να συμπληρώσει τριάντα χρόνια συμμετοχής στην Ε.Ε. Από την άλλη μεριά, ανοιχτά οξύτατα προβλήματα που εξακολουθεί να έχει η χώρα τόσο στο εσωτερικό όσο και στο εξωτερικό μέτωπο τείνουν να λειτουργούν ως εμπόδιο για την ανάληψη σημαντικών θέσεων στην Ε.Ε. Ο Π.Κ. Ιωακειμίδης είναι καθηγητής του Πανεπιστημίου Αθηνών και μέλος του Δ.Σ. του ΕΛΙΑΜΕΠ.