Νέοι Δίσκοι

Η τύχη είναι με τους ικανούς
Της Μαρίας Μαρκουλή mmarkou@gmail. com

Μπορεί να είναι η άνοιξη, μπορεί να είναι οι καινούργιες μουσικές, φαίνεται πως μάλλον θα τη βγάλουμε καθαρή και φέτος. Η κρίση θα κρατήσει βέβαια- πιάσε 2010 και τα ξαναλέμε- αλλά άνοιξε πόλεμο εναντίον της η ζωή που τρέχει. Πού να ξέρω κι εγώ πώς;

Κατευθείαν στο ψητό. Το καινούργιο, «Μr Lucky», του Chris Ιsaak είναι από τα καλύτερά του. Εφτά χρόνια από το προηγούμενο στούντιο άλμπουμ- «Speak of the devil»- o Ιsaak επιστρέφει εντυπωσιακά και το υπογράφω όχι μόνο σαν φαν του Chris που δηλώνω ότι είμαι από τις Silvertone εποχές, πριν κιόλας ο κόσμος αρχίσει να κλείνει διαμονή στο «Βlue Ηotel» του ή κερδίσει παρτίδα στο «Wicked game» του.

Ο τροβαδούρος της Καλιφόρνιας και surfεξπέρ που πάντα συγκινούσε νοσταλγούς των 50ς, του Έλβις, και του Ρόι, δεν θα αφήσει ατάραχο αυτή τη φορά μιούζικ φαν σε όποια ακτή της μουσικής και αν τον πετύχει. Εδώ το ροκαμπίλι και το σήμα κατατεθέν φαλτσέτο στη φωνή έχουν μείνει πίσω, μπροστά βγαίνει ένα αστραφτερό αμερικανικό ροκ, με κάντρι ως τζαζέ/σουίνγκ ύφος (ξέρω τι λέω- «We ΄ve Got Tomorrow» με τα πνευστά, «Τake Μy Ηeart») και δακρυσμένες μπαλάντες σαν το «Βreaking Αpart» που λέει με την Τrisha Υearwood. Το «Cheater΄s Τown», το πρώτο κομμάτι, βάζει κατευθείαν ψηλά τα στάνταρντ του άλμπουμ (είναι μια άλλη προσέγγιση στον Όρμπισον- πιο σκληρή και γενναία) και το «We Let Ηer Down» ακολουθεί, κλασικό Ιsaak με έμφαση στην ιστορία που αφηγείται.

Στο «Υou Don΄t Cry Like Ι Do», ο Chris λέει αυτό που γνωρίζουμε όλοι πως «κανείς δεν κλαίει σαν αυτόν», ενώ στο «Βaby Βaby» ακούς και λίγο από Βruce κι αυτό είναι σούπερ ωραίο. Όσο ο Μr Lucky ξετυλίγει τη μοίρα του (με το κλείσιμο του ματιού όπως πάντα), αποκαλύπτονται όλο και πιο πολλές μουσικές πλευρές, και ένας Άιζακ που (εμείς οι φαν το ξέραμε) έχει την τέχνη του τραγουδιού στο τσεπάκι. Ποιο είναι καλύτερο; Το φουλ country «Βest Ι Εver Ηad», το «Βig wide wonderful world» (τι κομμάτι στην πλευρά των μπλουζ αυτό) ή το «Ι got it bad» (κίνδυνος: μη σε βρει, αν μόλις σε έχουν προδώσει); Δεν έχει σημασία ποιο (αλλά και τίποτε δεν είναι τυχαίο). Απλά κάθεσαι στο πίσω κάθισμα και απολαμβάνεις τη διαδρομή. Και δεν ξεφορτώνεις τίποτε όταν σταματάς για βενζίνη.

LΙΝΚ:

● www.mariamarkouli.blogspot.com

Chris Ιsaak τώρα που γυρίζει

Ξεκίνησε στην τηλεόραση και το «Τhe Chris Ιsaak Ηour», καινούργιο σόου του στο Βio Channel όπου έχει καλεσμένους μουσικούς όπως η Stevie Νicks, οι Smashing Ρumpkins, o Cat Steven, ο Μichael Βuble (www. biography. com).

Κάνει περιοδεία στην Αυστραλία τώρα. Ενώ επίσης κυκλοφορεί το CD «Live Ιn Αustralia», από τις συναυλίες του στη Μελβούρνη (2006). Στο εξώφυλλο ο Άιζακ φοράει το κουστούμι με τους καθρέφτες (ποιος άλλος θα το φόραγε; Οκέι, ίσως ο Μπόνο).

Έχει σχεδιάσει ο ίδιος όλες τις ζωγραφιές στο «Μr.

Lucky». Πιάνει το χέρι του. Τραγουδάει το «Suspicious Μinds» στο «Εlvis: Viva Las Vegas», όπου συμμετέχουν πολλοί, από τη Νόρα Τζόουνς ώς την Μπιγιονσέ και από τον 50 Cent ώς τον Ντέιβιντ Λιντς.

Εδώ: http://www.

youtube. com/watch? v=ΒcΖΗmRJoΝΑ&feature=related δίνει ρεσιτάλ μαζί με τον Μάικλ Μπουμπλέ λάιβ στο Σικάγο σε διασκεδαστικό βιντεάκι.


Η επιστροφή των τζέντλεμεν…

Το κουστούμι δεν κάνει τον άνθρωπο, παρ΄ ότι πολλοί το πιστεύουν αυτό, αν είναι καλοραμμένο όμως δεν παύει να δίνει ένα στυλ, που κι αυτό το ΄χεις τελικά ή δεν το ΄χεις και το να είσαι στην τρίχα, μπορεί να σταματάει απλά εκεί.

Από εκεί συνεχίζει ο Randall Βramblett στους φάνκι και σόουλ δρόμους του ροκ της Τζόρτζιας απ΄ όπου έχει αρχίσει μια καριέρα τριών τώρα δεκαετιών. Ο νότιος άνεμος φυσάει στις μπαλάντες και το στυλ που λέγαμε κολλάει πάνω στην τέχνη του. Αν ο άνθρωπος έβγαινε τώρα στη μουσική, θα έτρεχε ήδη με το hype express, επειδή όμως έχει την ιστορία του, θα τον εκτιμήσουν αυτοί που πραγματικά έχουν αυτιά να ακούσουν. Το «Νow Ιt΄s Τomorrow» (Νew West)

διαβάζεται με πολλούς τρόπους.

…και των ανατρεπτικών
Ο C.R. Αvery είναι σωστός τζέντλεμαν με το ανατρεπτικό νόημα του όρου, αφού κανένας «τζεντ» ώς τώρα δεν έρχεται στο μυαλό σαν human beatbox δηλαδή. Ο C.R. Αvery στο εξαιρετικό του «Μagic Ηour Sailor Songs» (Ρlatinum) ακούγεται σαν ο Άλεν Γκίνσμπεργκ να μπήκε στο σώμα του Έμινεμ και το «Ουρλιαχτό» να βγαίνει σε urban blues εκδοχή. Πού το παράξενο όμως; Πουθενά, το «μαγικό» το κάνει ο Καναδός κύριος ο ίδιος (και ο Τομ Γουέιτς χειροκροτεί) σε κομμάτια δυναμίτες όπως το «Νew stanzas for amazing grace» ή εκείνη την «μπαλάντα του Τσάρλι Πάρκερ και της Πάτσι Κλάιν».

Πες τα άνθρωπε! Τα λες καλά. Αντίθετα ως κλασικός τύπος, ο Raphael Saadiq στο « Τhe Way Ι See Ιt» (Columbia)

διαβάζει το ευαγγέλιο της σόουλ έτσι όπως ήταν γραμμένο από τους παλιούς. Σου αρκεί να χαθείς μέσα στη μαγεία, να κάνεις «πάγωμα» εικόνας και να ξεσκονίσεις τα βινύλια, όπως υποθέτω έχουμε όλοι κάνει. Ο έμπειρος παραγωγός σημαδεύει σωστά και εκτελεί με ακρίβεια. Πάντα βοηθάει να έχεις ζήσει την εμπειρία.