[ ΣΕ ΠΡΩΤΟ ΕΝΙΚΟ ] Πανεπιστημιουπόλεις χωρίς Μετρό

Βλέπω τους φοιτητές μας να σηκώνονται από τα μαύρα χαράματα και να παίρνουν τρεις συγκοινωνίες- στοιβαγμένοι σαν σαρδέλες στα λεωφορεία της Πανεπιστημιούπολης, που περνούν όταν το θυμηθούν- για να φθάσουν στο μάθημα υπό κατάρρευση. Το Μετρό που θα έπρεπε από τις πρώτες κιόλας ημέρες λειτουργίας του να βρίσκεται έξω από τα Πανεπιστήμια και τα Πολυτεχνεία, είναι άγνωστο πότε θα τιμήσει τα Εκπαιδευτικά Ιδρύματα.

Η Σύγκλητος του Πανεπιστημίου Αθηνών έχει επανέλθει επανειλημμένως στο θέμα, ζητώντας την επέκταση του Μετρό μέχρι την Πανεπιστημιούπολη Ζωγράφου. Και σε επιστολή του πρύτανη του Ιδρύματος προς τον υπουργό ΠΕΧΩΔΕ, τονιζόταν ότι «ο αριθμός των φοιτητών και εργαζομένων υπερβαίνει τις 100.000, ενώ πολλοί άλλοι προσέρχονται σχεδόν καθημερινά στις Γραμματείες των 30 προπτυχιακών και ισάριθμων μεταπτυχιακών τμημάτων».

Ο πρώην πρύτανης του Μετσόβιου Πολυτεχνείου Α. Ανδρεόπουλος είχε δηλώσει στο πανεπιστημιακό έντυπο «Καποδιστριακό» ότι «οι φοιτητές και οι εργαζόμενοι καταλήγουν στους χώρους φοίτησης και δουλειάς ταλαιπωρημένοι, με αποτέλεσμα και η εργασιακή απόδοση να μειώνεται και να χάνονται άσκοπα εκπαιδευτικές ώρες». Στο ίδιο έντυπο αναφερόταν ότι η προηγούμενη διοίκηση του Μετρό είχε αρνηθεί την επέκταση αυτή, γιατί ο κλάδος κρινόταν αντιοικονομικός αφού οι φοιτητές θα πλήρωναν μισό εισιτήριο!

Σήμερα, το έργο βρίσκεται- σύμφωνα με το Αττικό Μετρό- ακόμα «σε στάδιο μελέτης». Όσον αφορά τη χρηματοδότηση της Γραμμής αυτής (της 4), εκτιμάται ότι δεν μπορεί να ενταχθεί στον προγραμματισμό του Δ΄ ΚΠΣ, δεδομένων άλλων προτεραιοτήτων του Μετρό (η ελπίδα του έθνους, η σπουδάζουσα νεολαία, τα πιο καλά μυαλά της χώρας, προφανώς δεν θεωρούνται προτεραιότητα). Και μελετώνται- λένε- άλλοι τρόποι χρηματοδότησης, όπως «η τιτλοποίηση των μελλοντικών εσόδων των διοδίων της Αττικής Οδού για ορισμένη χρονική περίοδο μετά την παράδοσή της από την Παραχωρησιούχο Εταιρεία στο Δημόσιο». Φέξε μου και γλίστρησα…

Μια γρήγορη ματιά σε φοιτητικά μπλογκ δείχνει πώς το εισπράττουν αυτό οι νέοι μας. «Το Μετρό θα φθάσει στην Πανεπιστημιούπολη όταν βγουν τα… ιπτάμενα αυτοκίνητα!», γράφει ένας φοιτητής. Και ένας άλλος σημειώνει: «Παιδιά, μέχρι να έρθει το Μετρό, μας βλέπω να είμαστε… συνταξιούχοι»!

Το νοιάξιμο αυτού του κράτους για την εκπαίδευση εκδηλώνεται ποικιλοτρόπως και δεν παύει να με εκπλήσσει πάντα δυσάρεστα….