Σε πέντε χρόνια τεχνητή ζωή στο εργαστήριο

Κοντά, ίσως στη μεγαλύτερη ανακάλυψη όλων των εποχών, βρίσκονται βιοχημικοί από τα μεγαλύτερα ερευνητικά πανεπιστήμια του κόσμου, οι οποίοι δηλώνουν πως μέσα στην επόμενη πενταετία θα δημιουργήσουν ζωή στο εργαστήριο. Σε επιστημονικό συνέδριο που έγινε πρόσφατα στο Χονγκ Κονγκ, έκαναν λόγο για τη «δεύτερη Γένεση».

«Είμαι πεπεισμένος πως σε πέντε, το αργότερο σε δέκα χρόνια, θα έχουμε δημιουργήσει ζωή στο εργαστήριο» δηλώνει ο κορυφαίος βιοχημικός και ειδικός στον τομέα της δημιουργίας ζωής στο εργαστήριο, καθηγητής στο πανεπιστήμιο Santa Cruzτης Καλιφόρνια David Deamer.

Αρκετά επιστημονικά εργαστήρια σε διάφορα μέρη του κόσμου, αλλά και ιδιωτικές εταιρείες, με αντικείμενο τη συνθετική βιολογία, πλησιάζουν πλέον στο στόχο μιας «δεύτερης Γένεσης» με τη δημιουργία ριβοσωμάτων, ένα επίτευγμα που θα αποτελέσει μια από τις μεγαλύτερες επιστημονικές ανακαλύψεις όλων των εποχών, αν όχι τη μεγαλύτερη, ανέφερε ο ίδιος μιλώντας σε διεθνή συνδιάσκεψη στο Χονγκ Κονγκ.

«Η επιστημονική προσπάθεια επιταχύνεται. Ήδη χτυπούμε την πόρτα της ανακάλυψης», εξηγεί ο Deamer, ενώ εκφράζει τη βεβαιότητά του ότι δεν υπάρχει κάτι που μπορεί να πάει λάθος στην όλη διαδικασία.

Η τεχνητή δημιουργία ζωντανών οργανισμών, από πρακτική σκοπιά, μπορεί να οδηγήσει σε πληθώρα νέων καινοτομιών, που θα αλλάξουν άρδην την ποιότητα και το χρόνο ζωής των ζωντανών οργανισμών.

Από νέα φάρμακα και νέα βιοκαύσιμα, μέχρι ειδικούς μικροοργανισμούς που θα απορροφούν το διοξείδιο του άνθρακα καθαρίζοντας την ατμοσφαιρική ρύπανση.

Συνθέτουν στο εργαστήριο ριβοσώματα

Η δημιουργία τεχνητής ζωής ξεκινά με την επίλυση του γρίφου για τη δημιουργία ριβοσωμάτων, στοιχείων που βρίσκονται σε όλα τα κύτταρα και τα κρατούν στη ζωή.

Τα οργανίδια αυτά δεν είναι τίποτε άλλο από μικρές μοριακές μηχανές παραγωγής πρωτεϊνών. Η πληροφορία για τη δημιουργία των πρωτεϊνών περιέχεται στο γενετικό υλικό κάθε κυττάρου και τα ριβοσώματα έχουν αναλάβει τόσο τον ρόλο του αποκωδικοίησης αυτής της πληροφορίας όσο και της μετάφρασής της σε πρωτεΐνες.

Με άλλα λόγια, τα ριβοσώματα αποτελούν το βασικό στοιχείο της «εκτελεστικής εξουσίας» του κυττάρου.

Το ριβόσωμα παράγει τις πρωτεΐνες που, με τη σειρά τους, καθορίζουν τις λειτουργίες όλων των μορφών ζωής.

Το RNA μεταφέρει ως «αγγελιοφόρος» τις γενετικές οδηγίες του DNA στο ριβόσωμα, το οποίο τότε αναλαμβάνει να παράγει τις επιθυμητές πρωτεΐνες. Όλοι οι ζωντανοί οργανισμοί, από τα βακτήρια μέχρι τον άνθρωπο, χρησιμοποιούν ριβοσώματα, τα οποία μάλιστα μοιάζουν αρκετά μεταξύ τους.

Η δημιουργία κυττάρου το επόμενο βήμα

Ο απώτερος στόχος των επιστημόνων πάντως είναι η σύνθεση ενός ολοκληρωμένου κυττάρου. Για τη σύνθεση μιας απλούστατης μορφής τεχνητής αλλά πραγματικής ζωής (όχι ιών που δεν θεωρούνται ζωντανοί οργανισμοί με βάση τους περισσότερους ορισμούς της ζωής), θα χρειαστούν 151 γονίδια, τα οποία είναι αρκετά για να αναπαράγουν το DNA, να παράγουν το RNA, να δημιουργήσουν τα ριβοσώματα και να έχουν μια πρωτόγονη μορφή μεμβράνης.

Η ανάλυση δημοσιεύεται αύριο στο επιστημονικό περιοδικό «NewScientist» με τίτλο «Δεύτερη Γένεση: Δημιουργώντας νέα ζωή».

Επιστροφή στην κεντρική σελίδα