Υπουργός ταχείας… αποψύξεως

Στη Ν.Δ. δεν πέρασε απαρατήρητο: Από το βήμα της Βουλής ο Κ. Καραμανλής επέμεινε στην κινδυνολογία για την οικονομία, προχώρησε σε μετωπική σύγκρουση με την αντιπολίτευση για την εξωτερική πολιτική, αλλά εμφανίστηκε αισιόδοξος και ανακουφισμένος για τις εξελίξεις στο μέτωπο της Παιδείας.
Εξήρε την παρουσία και τις προτάσεις της αντιπολίτευσης στον διάλογο για τις αλλαγές στα Λύκεια και την εισαγωγή στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση και «έκλεισε το μάτι» στον υπουργό που έχει αναλάβει να προωθήσει τις αλλαγές. Ακόμη και κορυφαίοι υπουργοί παρατηρούσαν το απόγευμα της Πέμπτης ότι ένας από τους κερδισμένους της συζήτησης στη Βουλή ήταν ο Άρης Σπηλιωτόπουλος…

Συνεργάτες του Πρωθυπουργού δεν έχουν καμία αμφιβολία ότι οι κυοφορούμενες αλλαγές στην Παιδεία είναι ένα από τα μεγάλα στοιχήματα που έχει μπροστά της η κυβέρνησηκαι, μάλιστα, σε εποχές που αναζητεί πολιτική ατζέντα. Η διαχείριση της οικονομικής κρίσης παραμένει κυρίαρχο πρόβλημα, η πώληση της Ολυμπιακής ήταν ένας άλλος στόχος που δείχνει να έχει αίσιο τέλος, αλλά σε θεσμικό επίπεδο το ισχυρό χαρτί- και ίσως το μοναδικό- που έχει αυτήν την ώρα στα χέρια της η κυβέρνηση είναι η μεταρρύθμιση στα Λύκεια και στη διαδικασία εισόδου στα ΑΕΙ. Και στο κυβερνητικό στρατόπεδο θεωρείται δεδομένο ότι αυτές οι αλλαγές θα αποτελέσουν και τη σημαία της Ν.Δ. την ώρα των εκλογών.

Ο διάλογος για την Παιδεία. Αυτό το γνωρίζει καλά και ο νέος υπουργός Παιδείας που προσπαθεί με κάθε τρόπο να αποσυνδέσει τον διάλογο για την Παιδεία από τον εκλογικό ορίζοντα. Όχι γιατί θέλει να αποφύγει τα κομματικά και πρωθυπουργικά εύσημα, αλλά γιατί αντιλαμβάνεται ότι ο πλέον ασφαλής τρόπος για να τορπιλιστεί ο διάλογος και να οδηγηθεί σε ένα εκκωφαντικό «ναυάγιο», είναι οι συμμετέχοντες (κόμματα, εκπαιδευτικοί και πανεπιστημιακοί) να θεωρήσουν ότι τους χρησιμοποιούν ως ντεκόρ και χειροκροτητές σε ένα γαλάζιο σόου με εκλογική στόχευση. Όταν τα σενάρια για εκλογές έως τον Ιούνιο φούντωναν στη Ν.Δ., ο κ. Σπηλιωτόπουλος έσπευδε να διαμηνύσει ότι ο διάλογος θα κρατήσει τουλάχιστον ένα εξάμηνο- εν ολίγοις οι εκλογές με ακαθόριστο το πλαίσιο των αλλαγών στην Παιδεία. Εάν ο εκλογικός ορίζοντας μεταφερθεί τώρα στον Σεπτέμβριο, συνεργάτες του υπουργού δεν αποκλείουν να πάρει παράταση κι ο διάλογος.

«Η Παιδεία καλό θα ήταν να μην αποτελέσει κεντρικό θέμα των εκλογών», λέει σε συνομιλητές του. Πολλοί στη Ν.Δ. θεωρούν ότι η στάση του συνδέεται άμεσα και με τις προσωπικές επιδιώξεις του. Ο κ. Σπηλιωτόπουλος, άλλωστε, έχει δείγμα γραφής από τους προκατόχους του και έχει καταλήξει ότι πρέπει να κινηθεί σε διαφορετικό μονοπάτι. Η κ. Μαριέττα Γιαννάκου «κάηκε» στο υπουργείο Παιδείας και είδε τις αλλαγές στα ΑΕΙ να περνούν από χίλια κύματα. Ο κ. Ευρ.

Στυλιανίδης τη διαδέχθηκε με φιλοδοξίες και μέσα σε λίγους μήνες είδε τις πολιτικές μετοχές του να καταρρέουν. Κρίθηκε δε ακατάλληλος να διαχειριστεί το νέο μεταρρυθμιστικό «πακέτο» και να προσεγγίσει την εκπαιδευτική κοινότητα με το βασικό σύνθημα «Καραμανλής ή χάος».

Αιφνιδιάστηκε. Ο κ. Σπηλιωτόπουλος, όπως λένε στο επιτελείο του, ακόμη κι αν αιφνιδιάστηκε από τη μετακίνησή του στο υπουργείο Παιδείας και δεν γνώριζε πώς να κινηθεί, τουλάχιστον «ήξερε από την πρώτη ημέρα τι δεν έπρεπε να κάνει…». Και σχεδόν όλοι παραδέχονται ότι μια επιτυχία θα εκτοξεύσει τις δικές του μετοχές και θα είναι από τους ελάχιστους που θα βγουν κερδισμένοι από τη θητεία τους στην «ηλεκτρική καρέκλα» του υπουργείου Παιδείας.

Σε κάθε περίπτωση, ο κ. Σπηλιωτόπουλος εξελίσσεται σε «κεντρικό παίκτη» στην κυβέρνηση, ύστερα από μια επταετία στην «κατάψυξη» της Ν.Δ. Όχι μόνον αντικατέστησε στο υπουργείο Παιδείας τον κουμπάρο και μέχρι πρότινος έμπιστο συνεργάτη του κ. Καραμανλή, αλλά κατέλαβε και τη θέση του στην Κυβερνητική Επιτροπή.

Άσπονδοι φίλοι του, πάντως, θεωρούν ότι ο υπουργός Παιδείας «από τύχη και σχεδιασμό, αποφεύγει να διαχειριστεί τα δύσκολα». Από το υπουργείο Τουριστικής Ανάπτυξης μετακινήθηκε την ώρα που ερχόταν η μεγάλη κρίση, ενώ εμφανίζεται μετριοπαθής και δηλώνει ανοικτός σε κάθε πρόταση για τις αλλαγές στην Παιδεία, με στόχο «να βγει ατσαλάκωτος». Αρκετοί θεωρούν ότι οι παρασκηνιακές βολές θα αποκτήσουν στην πορεία και δημόσιο χαρακτήρα, καθώς είναι κοινός τόπος στη Ν.Δ. ότι ο κ. Σπηλιωτόπουλος επέστρεψε στον κεντρικό πυρήνα της γαλάζιας εξουσίας. Καταλυτικό ρόλο για την ολική επαναφορά του, μάλιστα, εμφανίζεται να έχει διαδραματίσει και σε αυτήν την περίπτωση ο κ. Γ. Σουφλιάς.

Κόντρα με ΛΑΟΣ. Τον διάλογο για την Παιδεία τον ανέθεσε στον καθηγητή κ. Γ. Μπαμπινιώτη, κρίνοντας ότι ο πρόεδρος του Εθνικού Συμβουλίου Παιδείας, καθηγητής κ. Θ. Βερέμης θα μπορούσε να εξελιχθεί σε «κόκκινο πανί» για την εκπαιδευτική κοινότητα. Δεν βιάζεται για τελικές αποφάσεις που, έτσι κι αλλιώς, δεν θα ισχύσουν πριν τη σχολική περίοδο 2010 -11. Δεν είχε πρόβλημα να αντιμετωπίσει θετικά ακόμη και τον κ. Γ. Καρατζαφέρη, διαγράφοντας παλαιές έριδες που είχαν σταθεί αφορμή για τη δημιουργία του ΛΑΟΣ και είχαν οδηγήσει και στη δική του απομάκρυνση από τη Ρηγίλλης.

Άσπονδοι φίλοι του θεωρούν ότι εμφανίζεται μετριοπαθής και δηλώνει ανοικτός σε κάθε πρόταση για τις αλλαγές στην Παιδεία, με στόχο «να βγει ατσαλάκωτος»

Από τα Αλώνια της Αχαΐας στα σαλόνια της πολιτικής

O Άρης Σπηλιωτόπουλος γνωρίζει καλά ότι «στην πολιτική τα δεδομένα αλλάζουν μέσα σε λίγες ώρες». Υπήρξε προσωπική ανακάλυψη του Κ. Καραμανλή και εξ απορρήτων συνεργάτης του από την ημέρα που ανέλαβε το τιμόνι της Ν.Δ., το 1997, έως τον Αύγουστο του 2000. Μέχρι τότε, ο κ. Σπηλιωτόπουλος κατείχε τα ηνία της επικοινωνίας του κόμματος ενώ τον Απρίλιο του 200 εξελέγη βουλευτής Επικρατείας. Η ρήξη με τον κ. Καραμανλή- που είχε οδηγήσει στη «μεταγραφή» του Θ. Ρουσόπουλου στη Ρηγίλλης- συνδέθηκε με τη διαγραφή του κ. Καρατζαφέρη, ο οποίος είχε εξαπολύσει σφοδρή επίθεση στον νεαρό, τότε, εκπρόσωπο. Αλλά για πολλά κομματικά στελέχη, η απομάκρυνση του κ. Σπηλιωτόπουλου υπαγορεύθηκε από την ήττα της Ν.Δ. και την αμφισβήτηση των βαρόνων του κόμματος. Ο ίδιος προβάλλεται ως αυτοδημιούργητος και έως το 2007 προσπαθούσε να κατοχυρώσει τη θέση του στο κόμμα και την πολιτική. Έως τις τελευταίες εκλογές όχι μόνο βρισκόταν έξω από τα πλάνα του Πρωθυπουργού, αλλά ακόμη και μια μεταξύ τους χειραψία αποτελούσε είδηση. Παραμονές των εκλογών, μάλιστα, είχε πιεστεί να μετακομίσει από τη Β΄ Αθήνας στην Αχαΐα για να καλύψει το κενό του Σπ. Σπηλιωτόπουλου. Αρνήθηκε, εξασφάλισε μια άνετη επανεκλογή στη Β΄ Αθήνας και μετά τις εκλογές άρχισαν να λειώνουν και οι πάγοι με το Μαξίμου, με την προώθησή του στο υπουργείο Τουριστικής Ανάπτυξης.