Το Πνεύμα του Τόνου

Μίσος Παιδείας
Του Κώστα Γεωργουσόπουλου

Αδιανόητες επί αιώνες πριν δολοφονικές επιδρομές εν ψυχρώ σε σχολεία στη Γερμανία και στις ΗΠΑ (στις τελευταίες το πράγμα, δυστυχώς, πάει να γίνει μακάβρια μόδα κατά συρροήν).

Ένας πρώην, πάντα, μαθητής με μια επαναληπτική καραμπίνα μπαίνει στον σχολικό χώρο, συχνά στις αίθουσες διδασκαλίας, και θερίζει δασκάλους, μαθητές, παρευρισκόμενους γονείς και επισκέπτες. Ύστερα φεύγει σαν κύριος και η αστυνομία τον κυνηγά και αφού χάσει δύο τρεις αστυνομικούς σκοτώνει τον «παράφρονα» (;) δράστη.

Το σχολείο πλέον ως διατροφείο δολοφόνων και εκτροφείο μίσους.

Δεν είναι λίγα και στα καθ΄ ημάς τα πρελούδια. Ξυλοδαρμοί καθηγητών, γρονθοκοπήματα δασκάλων από γονείς, καταστροφή βιβλιοθηκών, εργαστηρίων, παρακώλυση εκπαιδευτικών διαδικασιών, πλήρης απαξίωση του δημόσιου σχολείου και της γνώσης που παρέχει. Και από την άλλη, αποθέωση από τους ίδιους νεαρούς του Διαδικτύου, του πληροφοριακού χαβαλέ, της διακίνησης σαχλαμάρας, του εικονικού σεξ, του επικοινωνιακού αυνανισμού. Δεν απαξιώνω, όπως την τηλεόραση, το μέσο, αλλά τη χρήση του από την πλειονότητα των χρηστών. Το 45% κάνουν χαβαλέ και υπνωτίζονται από το τιποτένιο, το 45% ψωνίζουν και μόνο το 10% διεθνώς μπαίνουν σε μουσεία, βιβλιοθήκες, αρχεία και διαδικτυακά «πανεπιστήμια». Το μίσος για τη γνώση σε εποχή που η Γνώση έγινε κοινόχρηστη και φτηνά προσπελάσιμη είναι πλέον το μεγάλο τραύμα του σύγχρονου πολιτισμού.