Φοίβη Αθηναίου

Αν σας σφίγγει η πόλη γύρω, αν έχετε διάθεση να επικοινωνήσετε για το πρόβλημά σας, η κυρία Φοίβη Αθηναίου (που έχει τα νεύρα της από οκτώ ετών!) είναι εδώ, στην ηλεκτρονική διεύθυνση Ρhoebe@dolnet.gr (με ένδειξη: Για Φοίβη) και στην ταχυδρομική διεύθυνση «ΤΑ ΝΕΑ», «Ορίζοντες», Για κ. Φοίβη Αθηναίου, Μιχαλακοπούλου 80, 115 28 Αθήνα

Το τραγιασκάκι στραβά…

Αγαπητή Φοίβη Επειδή συχνά κάν(ουμε)εις κριτική και στιγματίζ(ουμε)εις, τη συμπεριφορά των γνωστών και επώνυμων, πολιτικών και κυρίως ανθρώπων του πνεύματος και της τέχνης, με εντυπωσιάζει το ότι κανένας και καμία δεν επικρίνει, δεν σχολιάζει αρνητικά και δεν αποδοκιμάζει τον Μάνο Ελευθερίου.

Τι δουλειά έχει ένας πνευματικός άνθρωπος σε σαχλοεκπομπές που παράγουν σκουπίδια; Προς τι οι εναγκαλισμοί και οι ασπασμοί του δημοσίως, με ένα φαιδρό ψώνιο της τηλεόρασης;

Δεν με αφορά η ιδιωτική ζωή κανενός, αλλά όταν αυτή γίνεται τηλεοπτική εκπομπή, πρέπει κάποιοι που έχουν βήμα και σοβαρή φωνή (άρα και ευθύνη απέναντι στους πολίτες) να αποδοκιμάζουν τέτοιες συμπεριφορές. Εκτός αν τα δημόσια πρόσωπα είναι στο απυρόβλητο.

Σταύρος Φαλαγκάρας, εκπαιδευτικός, Τρίκαλα Και τι να άδει δηλαδή κανείς, αγαπητέ Σταύρο; «Με τους αλή- με τους αλήτες που γυρνάς σαν την Ελλάδα μια ζωή με τυραννάς» (που έλεγε και ο Αντώνης Βαρδής); Ή να ανατρέξει στον Γεώργιο Σουρή: «Ο Έλλην δύο δίκαια/ ασκεί φιλελευθέρως:/ Ουρείν τε και συνέρχεσθαι,/ εις όποιο θέλει μέρος».


Στης Κυψέλης την ολόμαυρη ράχη

Αγαπητή Φοίβη, Όποτε διασχίζω την Κυψέλη, με τα ρυπαρά στενά, τα σπασμένα πεζοδρόμια και τις παραμελημένες νησίδες και πάρκα, αναρωτιέμαι τι κάνει ο δήμαρχος τρία χρόνια στον θώκο του… Κουβάρι ξετυλίγει;

Και μαθαίνουμε ότι, επιτέλους, αποφάσισε να παράξει έργο! Και «πάρ΄ τα κάτω» τα τελευταία εναπομείναντα πεύκα. Άφησε τις νεραντζιές και έπιασε τα πεύκα. Πιο «δενδροφάγος» άρχοντας δεν μας έχει ξανατύχει. Καταλαβαίνω, τον πνίγει η έμπνευση! Και καλώς το «από κάτω» (λόγω του αδιαχώρητου των χώρων παρκαρίσματος). Για το «από πάνω» αγωνιούμε. Κάτι σαν «σκηνές προσεχώς» μας θυμίζει. Ανησυχούμε, καθότι υπάρχει και μία καταστρατήγηση κάθε αισθητικής (βλ. Ομόνοια πλατς), σ΄ αυτή την πόλη.

Θα πρότεινα στον «πρώτο πολίτη της πόλης» ν΄ αφήσει την καρέκλα του και την υπηρεσιακή κουρσάρα και να περπατήσει για λίγο στις οδούς Σταδίου και Πανεπιστημίου, που βρίθουν παντός είδους «βορείων» αλλοδαπών επαιτών, που προτείνουν τα ακρωτηριασμένα μέλη τους (έτσι, για να πάμε ευδιάθετοι στη δουλειά μας)…

Για να μη θίξω την περιοχή από Αγ.

Παντελεήμονα μεριά και πέραν της Ομονοίας, γιατί εκεί το θέμα κάνει «τζιζ».

Ίσως ξεχνάει ο κ. δήμαρχος ότι υπάρχουν και προβληματικές περιοχές στην πρωτεύουσα που ανήκουν στην περιφέρεια του Δήμου Αθηναίων και δεν είναι μόνο το Κολωνάκι με τους «εκλεκτούς» ψηφοφόρους του και το Σύνταγμα, όπου επενδύθηκαν 1,5 εκατ.

ευρώ για εορταστικό στολισμό!

Αθηναίοι- Κυψελιώτες, κάντε υπομονή. Πάντα υπάρχει ένα επόμενο τρένο! Φιλικά, Μάρα Σωτ., Κηφισιά Τι να κάνει ο κακομοίρης, αγαπητή Μάρα; Τι να πρωτοπρολάβει; Να ξεριζώσει δέντρα, να βάλει λουκέτα στα θέατρα, να στήσει πανάκριβα «πανηγύρια» ή να κάνει τις προσωπικές δημόσιες σχέσεις του; Μέσα σ΄ όλα αυτά θέλετε να προλάβει ο κακομοίρης να ασχοληθεί και με την κατάσταση της πόλης; Σαν πολλά δεν θέλετε;


Πού ΄σαι κυρ-Μήτσοοοο, πού ΄σαι κυρ-Μήτσοοοο

Αγαπητή Φοίβη Μεγάλη συζήτηση έχει ανοίξει τώρα τελευταία σχετικά με την έρευνα τηλεοπτικού σταθμού για τους 100 Μεγαλύτερους Έλληνες.

Από τη λίστα των 100 είδαμε πολιτικούς, ανθρώπους των γραμμάτων και της τέχνης, επιστήμονες, αρχαίους φιλοσό φους, έως να καταλήξουμε στους 10 Μεγάλους Έλληνες.

Όλα καλά, αλλά νομίζω ότι απουσιάζει ακόμη ένας μεγάλος Έλληνας, που πολύ πιθανόν να τερμάτιζε στην πρώτη δεκάδα: ο κυρ-Μήτσος (όνομα φανταστικό, αλλά σίγουρα υπαρκτό στην κοινωνία μας). Ο κυρ-Μήτσος, αγρότης στο επάγγελμα, παντρεμένος με δύο παιδιά. Με λιγοστές ρίζες ελιές, μια ζωή στον μόχθο για το καθημερινό μεροκάματο. Σπούδασε τα παιδιά του μέσα σε ένα άθλιο σύστημα παιδείας, γονατίζοντας όταν άρχισαν τα φροντιστήρια, και μετά το πανεπιστήμιο. Ήταν η περίοδος που το περιβολάκι του κοντά στη θάλασσα πέρασε σε άλλα χέρια.

Ο κυρ-Μήτσος, που μέσα σε βροχές και χιόνια φρόντιζε το βιος του, μάζεμα της ελιάς, κλάδεμα της ελιάς, για να έρθει η ημέρα να πουλήσει και να έχει να αντιμετωπίσει το σάπιο σύστημα των εμπόρων με τις ακάλυπτες επιταγές.

Ο κυρ-Μήτσος, που τις πέντε δεκάρες που είχε στην άκρη αναγκάστηκε να τις δώσει σε ένα πιο άθλιο σύστημα υγείας όταν η κυρά του αρρώστησε.

Αυτός ο συμπολίτης μας που ποτέ στη ζωή του δεν παρακολούθησε θεατρική παράσταση, δεν πήγε σε ποδοσφαιρικό αγώνα και μοναδική του διασκέδαση είναι ο καφές της Κυριακής στο καφενείο του χωριού, μετά την εκκλησία.

Εκείνοι που έκαναν την έρευνα, αν έβαζαν και τον κυρ-Μήτσο στη δεκάδα, να είναι σίγουροι ότι οι πραγματικοί Έλληνες θα ψήφιζαν δαγκωτό κυρ-Μήτσο, τον καθημερινό Έλληνα, τον Μεγάλο.

Βασίλης Αξελής, Πελασγία Φθιώτιδας Δεν έχω, αγαπητέ Βασίλη, παρά να σας θυμίσω πως για τον άλλο Μήτσο, αυτόν που βλέπουμε γύρω μας καθημερινά και μάλλον δεν θα ψήφιζε τον ταλαίπωρο κυρ-Μήτσο αλλά κάτι πιο τρέντι, είχαν γράψει τραγούδι ο Φώντας Λάδης και ο Μίκης Θεοδωράκης: «Ο Μήτσος, το καλό παιδί,/ κρυφά πουλάει μαύρη,/ έχει γκόμενα μια μαύρη/ και μια μαύρη λιμουζίνα./ Ο Μήτσος ξέρει υπουργούς,/ κάνει πως δεν μας ξέρει,/ δουλειά σε μας δε δίνουνε/ και στ΄ όνομά του φτύνουνε».