«Είναι συγκλονιστικό ότι βλέπει κόσμος 400 παραστάσεις το χρόνο»

ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΔΥΟ ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΙΣ ΦΕΤΟΣ- «ΜΑΥΡΗ
ΓΑΛΗΝΗ» ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΣΚΗΝΟΘΕΤΗΣΕΙ Ο ΙΔΙΟΣ ΚΑΙ
«Ο ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΑΣ»- Ο ΓΙΑΝΝΗΣ ΤΣΟΡΤΕΚΗΣ
ΕΠΙΒΕΒΑΙΩΝΕΙ ΤΗΝ ΚΛΑΣΗ ΤΟΥ: ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟΥΣ
ΗΘΟΠΟΙΟΥΣ ΤΗΣ ΝΕΩΤΕΡΗΣ ΓΕΝΙΑΣ
ΤΟΥ ΘΕΑΤΡΟΥ ΜΑΣ
Ένας από την πρώτη σειρά των αρκετών ταλαντούχων ηθοποιών της νεώτερης γενιάς- δύο φορές υποψήφιος για το Βραβείο Χορν. Και ένας από τους- όχι πολλούς…- ουσιαστικούς ανθρώπους που διαθέτει το ελληνικό θέατρο. Ένας άνθρωπος ιδιαίτερος. Που ξέρει τι λέει και που μετράει τη σημασία των λόγων του. Ξεχειλίζει από ενέργεια ο Γιάννης Τσορτέκης! Το καταλαβαίνεις άμα τη εμφανίσει. Όταν μάθεις και ακούσεις και πώς λειτουργεί στα σαράντα δύο του χρόνια, μένεις έκπληκτος: παίζει, σκηνοθετεί- με εξίσου ενδιαφέροντα αποτελέσματα-, γράφει, κρατάει για σιγουριά τη δεύτερη, εκτός θεάτρου, δουλειά του, έχει δημιουργήσει οικογένεια, μιλάει για τον Αχιλλέα, το γιο του, και τη γυναίκα του και τους γονείς του πλημμυρίζοντας αγάπη και τοποθετώντας τους εκεί που πρέπει- πάνω από το θέατρο… Και όλα αυτά με ένα χαμόγελο που γλυκαίνει τα αδρά χαρακτηριστικά του, με μια ζεστασιά, με μια ορμητικότητα που σε συνεπαίρνουν. «Η επιθυμία, ο πόθος, ο στόχος με κάνουνε πύραυλο. Και εφόσον αντέχω, συνεχίζω» λέει κι ανάβει την πίπα του.

Φέτος παίζει παράλληλα σε δύο παραστάσεις: έξοχος Τέγια στον «Επαγγελματία» του Ντούσαν Κοβάτσεβιτς σε σκηνοθεσία Πηγής Δημητρακοπούλου στο «Αγγέλων Βήμα», βυθίζεται, αυτοσκηνοθετούμενος, στο δυνατό κείμενο του Δημήτρη Μαρωνίτη «Μαύρη γαλήνη» στο Δώμα του «Θεάτρου του Νέου Κόσμου»- ερμηνεία σταθμός. Ενώ το φθινόπωρο τελείωσε τα γυρίσματα για την ταινία του Βασίλη Μαζωμένου «Guild».

Βρέθηκε εντελώς τυχαία στο θέατρο. Διηγείται μία απίθανη ιστορία με μια κοπέλα- Κορίνα την έλεγαν- που σπούδαζε θέατρο, τη συνάντησε για πρώτη και τελευταία φορά ένα Δεκαπενταύγουστο στην άδεια Αθήνα κι εκείνη είχε την ιδέα να του δώσει το τηλέφωνο του Άκη Δαβή που έκανε θεατρικά εργαστήρια. Τον πήρε τηλέφωνο απλώς για να μη δείξει αγενής. Η συνάντησή τους ήταν καθοριστική.

Ο Άκης Δαβής που χάθηκε νέος πέρσι είναι η αναφορά που επανέρχεται στην κουβέντα μας με τον Γιάννη Τσορτέκη. Τον σημάδεψε όπως και ο Μιχαήλ Μαρμαρινός- δούλευαν τότε μαζί στα εργαστήρια.

«Μέσα μου, αυτοί είναι οι γρανίτες.

Μία σχέση πατριαρχική, αξιωματική- όπως την εννοούμε στα μαθηματικά». Πήγε να δώσει εξετάσεις στη δραματική σχολή μόνο και μόνο για να είναι, μέσα από την προετοιμασία, σε τριβή με τη θεατρική διεργασία το καλοκαίρι που μεσολαβούσε οπότε και δεν γίνονταν εργαστήρια. Για την τριβή πήγε και στο Τμήμα Θεατρικών Σπουδών του Πανεπιστημίου της Πάτρας- πηγαινοερχόταν καθημερινά για τρία χρόνια! Και για να δουλέψει με δύο ανθρώπους που δίδασκαν εκεί και που εκτιμά και θαυμάζειτον Μιχαήλ Μαρμαρινό και τον φιλόλογο Θόδωρο Στεφανόπουλο.

Συμπληρώνονται είκοσι χρόνια αφότου ήρθατε σε επαφή με το θέατρο.Τι έχετε συνειδητοποιήσει;

«Πως είναι το μόνο που με ενδιαφέρει. Έχω βιώσει στα χρόνια αυτά- και πολύ έντονα- τα πάντα. Από τα πιο θετικά έως τα πιο αρνητικά. Και δεν υπάρχει ούτε μία στιγμή που να μη τη θυμάμαι. Δεν μπορώ να σκεφτώ, να δω κάτι στη ζωή μου, ακόμα και το παιδί, έξω από το θέατρο, Μου δίνει τη δυνατότητα στην ελευθερία. Μόνο έτσι μπορώ να αναπνέω. Είναι σαν ένας απίστευτος έρωτας που δεν έχει ποτέ σταματήσει. Είναι το μόνο που θα ήθελα να ευχηθώ για τον καθένα. Κάτι πλήρες. Έχω φτάσει στα όρια της υπερκόπωσης ουκ ολίγες φορές. Αλλά η δουλειά μου είναι που με βγάζει από την υπερκόπωση- να κάνω κάτι επιπλέον και όχι να σταματήσω για λίγο! Μία παραφροσύνη, αλλά έτσι είναι».

Στην Ελλάδα του 2009 πώς βλέπετε τα θεατρικά πράγματα;

«Υπέροχα. Είναι συγκλονιστικό να υπάρχουν 400 παραστάσεις το χειμώνα και να υπάρχει κόσμος που τις παρακολουθεί. Έχουμε πάρα πολύ και καλό υλικό. Και νέους, και μεσήλικες, και μεγάλους… Το θέμα είναι η κεντρική εξουσία, όχι η βάση. Ναι, θα γίνει έκρηξη και ξεκαθάρισμα. Αλλά είναι καλό το ξεσκαρτάρισμα».

Δεν υπάρχει η περίπτωση να επιζήσουν οι ισχυροί μόνον και όχι οι άξιοι;

«Σίγουρα. Μαζί με τα ξερά καίγονται και τα χλωρά. Αλλά νιώθω τρομερά ενδιαφέροντα τον κίνδυνο της ακύρωσης. Ακόμα κι αυτό είναι σημαντικό. Τη μοίρα του, άλλωστε, ο καθένας μας μόνος του τη φτιάχνει».

ΣΥΓΚΡΟΥΣΕΙΣ ΕΠΙ ΤΗΣ ΟΥΣΙΑΣ
Ο λόγος για τις δύο φετινές θεατρικές δουλειές του.
«Μαύρη γαλήνη»: «Μου πρότεινε το κείμενο του Δημήτρη Μαρωνίτη ο Βαγγέλης Θεοδωρόπουλος, ένας άνθρωπος χωρίς κόμπλεξ που το δείχνει και με αιφνιδιάζει ακόμα με την ανοιχτοσύνη και τη θετικότητά του. Το διάβασα και δεν κατάλαβα Χριστό. Του είπα: “Επειδή δεν κατάλαβα τίποτε δεν μου δημιούργησε καμία ασφάλεια για το τι θα κάνω μαζί του. Αυτός ακριβώς είναι ο λόγος που θα ασχοληθώ. Γιατί θα πρέπει να το μελετήσω πολύ”.

Ξεκίνησα να το μελετώ από πέρσι τον Μάρτιο. Το είδα σαν κάτι μεταξύ μουσικής και λόγου, γι΄ αυτό δούλεψα με τον Σταύρο Γασπαράτο που έγραψε τη μουσική. Τώρα είναι σαν ένα τμήμα της ζωής μου.

Μέσα από το κείμενο αυτό που θέμα του είναι ο εγκλεισμός συνειδητοποίησα τον δικό μου εγκλεισμό που μου τον είχαν υπαγορεύσει πράγματα και καταστάσεις». «Ο επαγγελματίας»: «Είναι ένα κείμενο συγκλονιστικό αλλά στη δουλειά πήγα κυρίως γιατί μου αρέσει η Πηγή Δημητρακοπούλου με την οποία συναντηθήκαμε στην τηλεόραση, στο “10”, όπου σκηνοθετούσε και έπαιξα. Είναι πάρα πολύ συγκροτημένη αλλά και σαν ένα παιδάκι. Είχαμε πάρα πολλές συγκρούσεις στην πορεία των δοκιμών. Αλλά οι συγκρούσεις αυτές ήταν αποκλειστικά επί της ουσίας. Άρχισαν οι παραστάσεις και ακόμα κάνουμε πρόβες. Χτίζεται και δένεται το πράγμα».

Με μια ματιά
1967. Γεννιέται στην Αθήνα
1989. Συναντάει τον Άκη Δαβή. Δουλεύει μαζί του και με τον Μιχαήλ Μαρμαρινό σε εργαστήρια υποκριτικής και σκηνοθεσίας έως το 1993.
1991. Εξετάσεις στις δραματικές σχολές του Εθνικού Θεάτρου και του «Θεάτρου Τέχνης».
Περνάει και στις δύο.

1992. «Ελευθερία στην Βρέμη» του Φασμπίντερ σε σκηνοθεσία Στέλιου Παυλίδη: πατάει στο σανίδι για πρώτη φορά.

1998. Ιδρύει με την Μαριλίτα Λαμπροπούλου και την Ελένη Φορτώση το σχήμα «Η Ρόζμαρυ στην Κορφή των Λόφων».

2003. Στο ΚΘΒΕ έως το 2005.

2004. Γιώργος στο «Εφτά λογικές απαντήσεις» του Λεωνίδα Προυσαλίδη σε σκηνοθεσία Πέτρου Ζηβανού. Ξαναπαίζει τον ίδιο ρόλο το 2006 σε σκηνοθεσία Αντώνη Αντύπα.

2005. Επιστρέφει οικογενειακά στην Αθήνα. Γκόλντμπεργκ στο «Πάρτι γενεθλίων» του Πίντερ σε σκηνοθεσία Αντώνη Αντύπα.

2007. «Μotortown» σε σκηνοθεσία Βαγγέλη Θεοδωρόπουλου.

2008. Στο Εθνικό, στον «Πρίγκιπα του Χόφμπουργκ» του Κλάιστ σε σκηνοθεσία Λευτέρη Βογιατζή.

info

● «Μαύρη γαλήνη»

στο «Θέατρο του Νέου Κόσμου»/ Δώμα (Αντισθένους 7-Θαρύπου, Φιξ, τηλ.
210-9212.900).

● «Ο επαγγελματίας»

στο θέατρο «Αγγέλων Βήμα» (Σατωβριάνδου 36, Ομόνοια, τηλ. 210-
5242.211-3).

● «Guild»: η ταινία του Βασίλη Μαζωμένου θα κυκλοφορήσει την επόμενη σεζόν.