ΤΟ ΣΤΙΓΜΑ Ο γκρεμός είναι βαθύς, πολύ βαθύς. Ένα βήμα αρκεί…

Δεν ξέρω τι κάνουν οι άλλοι, αλλά εγώ να την πω την καθαρή αλήθεια, έχω πολύ συγκινηθεί με την υπερπροσπάθεια που καταβάλλει ο Καραμανλής για να αντιμετωπίσουμε την κρίση. Το είδα στα μάτια του την περασμένη Κυριακή, στις Βρυξέλλες. Φουριόζος μπήκε στην αίθουσα που θα γινόταν η συνέντευξη, έδωσε τον λόγο σε τέσσερις δημοσιογράφους που ήταν παρατεταγμένοι ο ένας δίπλα στον άλλον, στα δεξιά του, διάβασε το ποίημα που είχε γράψει εξ αρχής, μαντεύοντας τι θα τον ρωτήσουν (βουλωμένο γράμμα διαβάζει, ως γνωστόν!), και μετά πάλι πίσω. Στη μάχη!

18 λεπτά κράτησε όλο κι όλο το σκηνικό και όσοι λένε ότι κράτησε τόσο λίγο γιατί ο πρόεδρος Κώστας, άρρωστος βάζελος, ήθελε να δει το (σούπα) ντέρμπι Ολυμπιακού- Παναθηναϊκού, τους καταγγέλλω ως κακόβουλους και εχθρούς του έθνους! Όχι. Για να ξαναγυρίσει στην αίθουσα των συνεδριάσεων το έκανε- να αποτελειώσει στα χαστούκια τη Μέρκελ- δεν τα μάθατε τα νέα; Σύμφωνα με μεγάλο κανάλι, αρνιόταν λέει να δει τη Μέρκελ ο Καραμανλής ο γίγαντας! Και καλά της έκανε ο ηγέτης. Ποια είσαι εσύ κυρά μου, που θα μας πεις πώς θα ζούμε και πώς θα τη σκαπουλάρουμε την κρίση; Κοίτα τις δικές σου τις πομπές, κι άσε μας εμάς στην ησυχία μας. Στο κάτω κάτω εσύ τη Γερμανία διοικείς, όχι την Ελλαδάρα που διοικώ εγώ, και η οποία τρεις χιλιάδες χρόνια είναι στο χείλος του γκρεμού, αλλά το βήμα μπροστά μια φορά δεν το έχει κάνει! Σωστά, αλλά επειδή ο γκρεμός είναι βαθύς, πολύ βαθύς, δεν χρειάζεται, πρόεδρε να το κάνεις πολλές φορές το βήμα. Μία αρκεί!

Και προς Θεού, δεν θέλω να διαταράξω καθόλου την πολύ ωραία ατμόσφαιρα που επικρατεί. Πώς περάσατε το τριήμερο; Καλά; Κι εμείς θαύμα. Κάναμε Κούλουμα στου Δημητράκη στην Κόρινθο, αν και αετό δεν πετάξαμε, γιατί τα ζύγια ήταν στραβά, και δεν έρχονται με τίποτε στα ίσια τους. Έψησε ο Δημητράκης χταποδάκια στα κάρβουνα, γαριδούλες, καραβιδάκια, μύδια, ήπιαμε και ούζο, μια χαρά ήταν, πολύ ωραία. Παρ΄ ότι μας βγήκε από τις μύτες στην επιστροφή. Καλέ τι μποτιλιάρισμα, τι κακό. Όλη η Αθήνα είχε βγει στην εξοχή, τέτοια κρίση μιλάμε. Και του χρόνου πάντως νά ΄μαστε καλά. Θά ΄μαστε;

Θα κλειστούμε στα σπίτια μας
Είναι ένα θέμα αυτό, και δεν εννοώ τα μεταφυσικά που πιάνουν κατά καιρούς μια φίλη που όλο λέει «του χρόνου ποιος ζει, ποιος πεθαίνει», τέτοια αισιοδοξία το άτομο. Εννοώ ότι δεν είναι καθόλου βέβαιο ότι έτσι όπως εξελίσσονται τα πράγματα του χρόνου θα μπορούμε να το γιορτάσουμε το τριήμερο, να το φχαριστηθούμε, ρε παιδί μου. Γίνομαι μονότονος το ξέρω, αλλά τι να κάνω, αφού έτσι είναι τα πράγματα. Θα το πω λοιπόν: έτσι όπως τα έχει κάνει η κυβέρνηση, δύο τινά θα συμβούν: ή θα πάρουμε τα διαβατήρια να μεταναστεύσουμε γι΄ αλλού- δεν ξέρω πού- ή θα κλειστούμε στα σπίτια μας και θα φυτεύουμε μαρουλάκια και ντοματούλες στο μπαλκόνι, να την περνάμε με σαλάτες. Θα μου πεις, άσχημη είναι η σαλάτα για μεσημεριανό, που ρίχνει τη χοληστερίνη και επιπλέον έχει και αντιοξειδωτικές ιδιότητες; Όχι, αλλά θέλω να την επιλέγω εγώ, όχι να μου την επιβάλλει η αχρηστία της κυβέρνησης, που τα έχει κάνει σαν, μην πω… Λεφτά δεν έχω, να μην κάνω μια συναίνεση;

Βλέπω ορισμένους δύσπιστους και δεν θέλω. Ακούω και κάποιους να λένε, έλα μωρέ, υπερβολές που γράφουν κι αυτοί οι δημοσιογράφοι. Υπερβολές, ε; Τα μάθατε τα νέα πατριώτες; Το Ελληνικό Δημόσιο χρωστάει περί τα 9,2 δισ. και δεν έχει να πλερώσει. Χρωστάει παντού. Κι όταν λέμε παντού, εννοούμε σε ό,τι κινείται επί της γης. Στα τεφτέρια το έχουν όλοι. Πάνω πάνω. Μέχρι κι ο περιπτεράς της γωνίας. Έχει τον Μήτσο, τον Πέτρο, τον Χρήστο, τον Μάκη, που του χρωστάνε από 10-15 ευρώ ο καθένας, γιατί δεν έχουν να πληρώσουν τα τσιγάρα τους, κι έχει και το ίδιο το Δημόσιο που χρωστάει γύρευε πόσα. Κόλαση. Γι΄ αυτό έχει δικιο ο Καραμανλής, και απορώ με τους άλλους που δεν τον καταλαβαίνουν: σου λέει, λεφτά δεν έχω, να μην κάνω μια συναίνεση; Διότι η συναίνεση κολλάει παντού, είναι το φάρμακο. Εντάξει, ρε φίλε, σου χρωστάω, ναι το ξέρω ότι τα έκανα μπάχαλο- όχι εγώ, είχαν έναν άλλο που τον έλεγαν Αλογοσκούφη, καθηγητή Οικονομίας, αλλά αποδείχθηκε παραμύθια καθηγητής- όμως τη θέλω τη συναίνεσή σου. Το φάρμακο είναι η συναίνεση…

Έριξαν τα Ταμεία στον δομημένο τζόγο
Εγώ λέω να του τη δώσουμε. Μήπως φταίει αυτός που βουλιάζουν 5 Ταμεία γιατί οι Αγάπιοι που είχε διορπίσει τά ΄παιξαν στον δομημένο τζόγο και αυτοί μεν κονόμησαν χοντρά, τα Ταμεία όμως έπιασαν άσπρο πάτο; Μήπως είναι δικό του το φταίξιμο που παρέλαβε ένα υγιές ΙΚΑ από το ΠΑΣΟΚ και το έφτασε στα πέντε χρόνια της πρωθυπουργίας του με έλλειμμα 4,6 δισ.; Φταίει εκείνος που στο ίδιο διάστημα το έλλειμμα των Ταμείων αυξήθηκε- κρατηθείτε παρακαλώ, γιατί δεν θέλω ατυχήματα μεταξύ των αναγνωστών μου – κατά 1.614%; Έχει καμιά ευθύνη που με το που έγινε πρωθυπουργός υποσχέθηκε ότι θα κάνει οικονομία κάθε χρόνο 10 δισ. ευρώ περιορίζοντας τις σπατάλες, και δεν κατάφερε να εξοικονομήσει ούτε ένα; Ή θα τον καταδικάσουμε που επί πρωθυπουργίας του δημιουργήθηκαν χιλιάδες (ναι χιλιάδες!!!) επιτροπές σαν αυτές του Βαμβακούλα, άχρηστες εντελώς, που όμως επιβάρυναν το δημόσιο έλλειμμα με δισεκατομμύρια για έξοδα παράστασης, λειτουργικά έξοδα, γραφεία, τηλέφωνα κ.λπ; Ε, όχι βέβαια. Γι΄ αυτό λέω να του τη δώσουμε τη συναίνεση, να πάει στην ευχή…


ΚΑΙ ΤΟ ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟ Παίζει με τον φόβο του κόσμου

Καλά το παίζει το χαρτί της κρίσης ο Καραμανλής, κι όσοι από την αντιπολίτευση και ειδικά το ΠΑΣΟΚ λένε ότι αυτά δεν έχουν κανένα αντίκρυσμα, καλόν είναι να δώσουν προσοχή. Ό,τι λέει ο Καραμανλής είναι προϊόν βαθιάς επεξεργασίας του Λούλη και των επικοινωνιολόγων του. Έχει δυο σκέλη η ιστορία: από τη μια τροφοδοτούν και διογκώνουν ένα από τα πιο σημαντικά ανθρώπινα συναισθήματα που είναι ο φόβος. Τι του λένε; Ότι η κρίση είναι τέτοια που έρχεται, και που μπορεί να χάσεις τη δουλειά σου, τις οικονομίες σου, να βρεθείς στον δρόμο, στη φυλακή, με δυο λόγια ό,τι ήξερες να το ξεχάσεις, επειδή η κρίση θα μας καταβροχθίσει όλους.

Το δεύτερο σκέλος είναι το πολιτικό: είναι τέτοια η κρίση, που δεν μπορώ να την αντιμετωπίσω μόνος μου, πρέπει να πάμε όλοι μαζί. Και να, εγώ τους καλώ, αλλά αυτοί και κυρίως ο Γιώργος δεν βοηθάει. Το μόνο που τον ενδιαφέρει είναι πώς θα γίνει πρωθυπουργός.

Καταστρέφεται η χώρα, εσύ στα είπα προηγουμένως τι θα πάρεις, κι ο Γιώργος ζητάει εκλογές για να γίνει πρωθυπουργός.

Και ποια είναι η στόχευση; Εγώ που φοβάμαι, που με λούζει κρύος ιδρώτας για όλα αυτά που ακούω ότι έρχονται, εκεί που σιχτίριζα, και δικαίως, τον Καραμανλή για όσα έχει κάνει εις βάρος της χώρας, να αρχίσω να σιχτιρίζω τον Γιώργο που δεν συναινεί. Απλό; Ίσως.

Αλλά ξέρετε σε πόσο κόσμο πιάνει;