Ο κύριος επιτηρητής

Προ καιρού, το ζεύγος Αλμούνια- ο επίτροπος με την από ετών σύζυγό τουεπισκέφθηκε την Ελλάδα για διακοπές. Και, φυσικά, πήγε στους Δελφούς. Μονάχα που τους ανέμενε μια έκπληξη. Ο… ταξιτζής που τους παρέλαβε, αναγνώρισε τον Επίτροπο και αναφώνησε: «Α, εσείς είστε ο Αλμούνια! Αυτός που μας ζητά μέτρα!». Εκείνος εντυπωσιάσθηκε τόσο, που γυρνώντας στις Βρυξέλλες το διηγήθηκε σε όλο τον κόσμο- «δεν με αναγνωρίζουν καλά καλά στην πατρίδα μου, την Ισπανία, και με αναγνωρίζουν στην Ελλάδα!».

O Χοακίν Αλμούνια εσχάτως έχει γίνει το κόκκινο πανί για την κυβέρνηση – όχι τόσο διότι εισηγείται την ένταξη της Ελλάδας σε καθεστώς επιτήρησης ούτε διότι αμφισβητεί το πρόγραμμα σταθερότητας του κ. Παπαθανασίου. Αλλά, κυρίως, διότι οι εισηγήσεις του για τα πρόσθετα μέτρα που απαιτούνται, όπως και οι επισημάνσεις του για τις μέχρι τώρα ολιγωρίες στέλνουν στη… σέντρα την κυβέρνηση Καραμανλή.

Εάν κάποιος δεν ήξερε, θα μπορούσε να συμπεράνει ότι η ελληνική κυβέρνηση διακατέχεται από κάποιου είδους… σοσιαλμανία και ότι ο κ. Αλμούνια είναι ένας νεοφιλελεύθερος που έχει αποφασίσει να τη μαστιγώσει.

Αυτοεξόριστος. Η πραγματικότητα, βέβαια, για όσους γνωρίζουν την κοινοτική πραγματικότητα είναι εξαιρετικά διαφορετική. Ο κ. Αλμούνια είναι σοσιαλιστής- και, μάλιστα, όχι νεόκοπος, ούτε «νερωμένος». Επί φρανκισμού αυτοεξόριστος στο Παρίσι, όπου ολοκλήρωσε και τις σπουδές του ζώντας και το πνεύμα του Μάη του ΄68. Η πτώση του Φράνκο τον βρίσκει νομικό σύμβουλο στα ευρωπαϊκά συνδικάτα, και στη συνέχεια γίνεται κορυφαίο συνδικαλιστικό στέλεχος της πανίσχυρης ισπανικής Γενικής Συνομοσπονδίας Εργατών. Συνιδρυτής του Σοσιαλιστικού Κόμματος της Ισπανίας, καθίσταται το νεώτερο στέλεχος της κυβέρνησης Γκονζάλες- υπουργός Εργασίας. Αναμορφώνει το ασφαλιστικό σύστημα, εισάγει ευέλικτες μορφές εργασίας, προκαλεί απεργίες… και μειώνει την ανεργία από τα ύψη ρεκόρ του 25%.

Στον αγώνα για τη διαδοχή Γκονζάλες ο κ. Αλμούνια κερδίζει τους αντιπάλους του- αλλά δεν κερδίζει τις εκλογες! Παραιτείται το ίδιο βράδυ, δείχνοντας για πρώτη φορά δημόσια πόσο «ανένδοτος» είναι σε ορισμένα πράγματα- κατηγορία που του απευθύνουν και οι συνεργάτες του. Παρουσιάζοντας κάποιες ομοιότητες με τον Κώστα Σημίτη, εκδίδει μετά την ήττα του το βιβλίο «Πολιτικές Αναμνήσεις»- προκαλώντας έναν σχετικό σάλο στην Ισπανία. Έκτοτε, πέρα από την αγάπη του για την όπερα και τον Μάλερ επιμένει ως επίτροπος να μιλά πολιτικά- αν και άριστος γνώστης των οικονομικών. Για την Ελλάδα, η πλέον πρόσφατη δήλωσή του, που έχει μείνει, είναι ότι «δεν τιμωρεί η Κομισιόν, τιμωρούν οι αγορές».

Οι στατιστικές. Όμως, ο κ. Αλμούνια το προηγούμενο διάστημααπό το 2004, που ανέλαβε- υπήρξε επιεικής, όπως υποστηρίζει η αντιπολίτευση, με την κυβέρνηση Καραμανλή. Απεδέχθη, καταρχήν, το σκάνδαλο της απογραφής, που η τότε αντιπολίτευση της Ν.Δ. είχε κάνει σημαία και υλοποίησε στη συνέχεια ο κ. Αλογοσκούφης. Οι άνθρωποι του κ. Αλμούνια αντιπαραθέτουν ότι η Κομισιόν δεν είχε άλλη επιλογή- και θυμίζουν τη δήλωση της κ. Τόρες, μιας δημοσιογράφου που εργαζόταν για το Ρώυτερς και δέχθηκε να γίνει εκπρόσωπος του κ. Αλμούνια, που είχε πει ότι «ποια κύρωση μπορεί να είναι χειρότερη για μια χώρα από τον διεθνή διασυρμό της;». Τότε, οι διαρ ροές του Μαξίμου τη χαρακτήριζαν «χαμηλόβαθμη υπάλληλο», έναν χαρακτηρισμό που φαίνεται πως η κυβέρνηση της Ν.Δ. προτιμά κάθε φορά που τα πράγματα δεν της πάνε καλά στην Ευρώπη. Σε λίγο και ο Αλμούνια και ο Μπαρόζο και ο Τρισέίσως κι η Μέρκελ- χαμηλόβαθμοι υπάλληλοι θα είναι…

Βέβαια, και ο κ. Αλμούνια στηρίχθηκε το περασμένο διάστημα στο γράμμα του νόμου- δηλαδή, στα στοιχεία που του έδινε η Ελλάδα. Εν ολίγοις, σε μια διαλυμένη Στατιστική Υπηρεσία, που κατά τους κοινοτικούς είναι ικανή μόνο στο μαγείρεμα. Ως εκ τούτου, η Ελλάδα μπήκε και βγήκε και ωσονούπω ξαναμπαίνει σε επιτήρηση. Η λογική, ωστόσο, λέει ότι επιτήρηση σημαίνει πως «επιβλέπω» όχι ακούω τι μου λέει ο διευθυντής της ΕΣΥΕ κ. Κοντοπυράκης.

Με τούτα και με κείνα- αλλά και με τη βοήθεια της οικονομικής κρίσης, που εξέθεσε τις ευάλωτες σαν την Ελλάδα οικονομίες- ο κ. Αλμούνια απέκτησε βαρύτητα: στην Αθήνα, στις αγορές, στην κυβέρνηση, σε αυτά που λέει. Για την κυβέρνηση, είναι εύκολο να φορτώσει σε έναν «κακό» τα μέτρα που θα πάρει. Ο παλαιός σοσιαλιστής και συνδικαλιστής, όμως, δεν γεννήθηκε χθες…

Ο… κεφαλονίτικος σύνδεσμος

Επί υπουργείας του, ο Γιώργος Αλογοσκούφης μιλούσε τουλάχιστον τρεις φορές την ημέρα με έναν άνθρωπο: τον Γεράσιμο Θωμά, επικεφαλής του γραφείου του κ. Αλμούνια, πρώτου Έλληνα της Επιτροπής που καταλαμβάνει τέτοια θέση. Άτομο αμφιλεγόμενο, με μεγάλες επιδόσεις στις δημόσιες σχέσεις- στις Βρυξέλλες έχουν να λένε για ένα δείπνο που οργάνωσε για τρεις Επιτρόπους που… δεν εγνώριζε!

Ο τότε όμως Έλληνας υπουργός Οικονομικών πέτυχε τον σκοπό του, λέγοντας πολύ απλά: «Ο Γεράσιμος είναι δικός μας άνθρωπος, μας στηρίζει»κάτι αδιανόητο για την Κομισιόν, το οποίο δεν φαίνεται να απασχολούσε ιδιαίτερα τον νεαρό ευρωϋπάλληλο, που συνέτρωγε με τον κ. Αλογοσκούφη σε κάθε Συμβούλιο τετ-α-τετ. Το… deal ήταν ευρέως γνωστό στις Βρυξέλλες: ο Κεφαλονίτης Γεράσιμος θα αναλάμβανε επικεφαλής του γραφείου του επόμενου Έλληνα επιτρόπουοι φήμες τότε ήθελαν τον κ. Αλογοσκούφη να είναι ο επόμενος Επίτροπος.

Πλην όμως ο ανασχηματισμός έφερε τα πάνω κάτω και ο κ. Θωμάς έχασε τα αυγά και τα πασχάλια. Για πρώτη φορά άφησε τον κ. Αλμούνια να κάνει τη δουλειά του- κι ο ίδιος κάνει ραντεβού και τραπεζώματα για να βρει το επόμενο πόστο…