Για μένα, η ανεργία ήταν ευκαιρία

«Έμεινα άνεργη ύστερα από 17 χρόνια δουλειάς στην ίδια εταιρεία. Εκτός αγοράς εργασίας έμεινε ταυτόχρονα και ο σύζυγός μου. Τα έξοδα όμως έτρεχαν, οι υποχρεώσεις δεν περίμεναν κι έτσι έπρεπε να βρούμε μία λύση που θα μας εξασφάλιζε τα προς το ζην».

Σε μία από τις μαζικές απολύσεις του Ομίλου Λαναρά, η κ. Ιωάννα Πουρνάρα και ο σύζυγός της έμειναν χωρίς δουλειά. «Ύστερα από τόσα χρόνια στην εταιρεία και σε έναν τομέα αρκετά σημαντικό, αυτόν της ανάπτυξης πωλήσεων, μου έκλεισαν την πόρτα», λέει στα «ΝΕΑ» η 47χρονη. Για περίπου 15 μήνες έψαχνε για δουλειά, παράλληλα όμως είχε φροντίσει να γραφτεί στον ΟΑΕΔ για το επίδομα ανεργίας. «Είναι δύσκολο να βρει κανείς δουλειά στην περιφέρεια και ιδιαίτερα όταν είναι άνω των 45 ετών. Εμείς όμως έπρεπε να βρούμε κάτι και μάλιστα άμεσα». Ένας επαγγελματικός χώρος που πήρε ως αντιπαροχή ήρθε την κατάλληλη στιγμή. «Δεν έβρισκα κάτι που να με ικανοποιεί και με μισθό που να μπορώ να τα βγάζω πέρα. Έτσι σκέφτηκα, απ΄ το να δουλεύω για 600 ευρώ, γιατί να μη ρισκάρω να κάνω κάτι δικό μου».

Δυσοίωνες προβλέψεις
Τους τελευταίους μήνες η μία επιχείρηση κλείνει μετά την άλλη και οι εργαζόμενοι μένουν χωρίς επαγγελματική στέγη από τη μια μέρα στην άλλη. Ήδη οι άνεργοι στη χώρα μας φτάνουν τους 355.100 το τελευταίο τρίμηνο σύμφωνα με τα στοιχεία της Εθνικής Στατιστικής Υπηρεσίας, ενώ οι πιο αισιόδοξες προβλέψεις κάνουν λόγο για 120.000 νέους ανέργους μέσα στο 2009. Ωστόσο, όπως λένε οι ειδικοί, υπάρχουν επαγγελματικοί διέξοδοι από την ανεργία, αρκεί κανείς να ξέρει προς τα πού θα κινηθεί. Σύμφωνα πάντως με την Εurostat, οι άνεργοι στην Ευρωπαϊκή Ένωση υπολογίζονται σε 18,4 εκατομμύρια.

Ένα πρόγραμμα του Δήμου Κομοτηνής με τίτλο «Τοπικές πρωτοβουλίες απασχόλησης» ήταν αυτό που έκανε την κ. Πουρνάρα να σκεφτεί σοβαρά την προοπτική μιας δικής της επιχείρησης. «Την τελευταία μέρα υποβολής των αιτήσεων αποφάσισα να συμμετάσχω και να λάβω το οικονομικό βοήθημα των περίπου 8.000 ευρώ, το οποίο βέβαια πήρα ενάμιση χρόνο μετά. Έτσι άνοιξα ένα διαφημιστικό γραφείο. Ήθελε τόλμη αλλά τώρα διαπιστώνω ότι έκανα καλή επιλογή».

Στροφή σε νέους τομείς
Πολλοί άνεργοι στην α ναζήτηση μιας νέας καριέρας είναι «ανοιχτοί» ακόμη και σε νέους επαγγελματικούς τομείς. «Όσοι μπορούν, ρίχνουν μια ματιά και σε νέους κλάδους, τακτική που είναι σωστή, αφού αφήνει περισσότερα περιθώρια για μια καλή επαγγελματική πορεία», σημειώνει ο κ Μιχάλης Σερασκέρης, γενικός διευθυντής της εταιρείας ανθρωπίνου δυναμικού Creme de la creme. Όσο για το πόσο χρόνο χρειάζεται ένας άνεργος να βρει τη νέα του δουλειά, αυτό, όπως επισημαίνει, ποικίλλει καθώς εξαρτάται κυρίως από τη θέση και τον κλάδο στον οποίο απευθύνονται. Γενικότερα όμως κυμαίνεται από μία εβδομάδα έως και έναν χρόνο.

Τι πρέπει όμως να κάνουν όσοι μένουν εκτός αγοράς εργασίας; Σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία της ΕΣΥΕ, οι περισσότεροι άνεργοι απευθύνθηκαν το τελευταίο τρίμηνο του 2008 σε συγγενείς και φίλους για να βρουν δουλειά ενώ η δεύτερη επιλογή τους είναι η πόρτα των εργοδοτών, την οποία χτυπούν για να ξαναμπούν στην αγορά εργασίας. Λίγοι πάντως ήταν αυτοί που επέλεξαν να έρθουν σε επαφή με κάποιο ιδιωτικό γραφείο ευρέσεως εργασίας. Πρώτη κίνηση ο ΟΑΕΔ
Όπως επισημαίνει ο επιστημονικός συνεργάτης του Ινστιτούτου Εργασίας της ΓΣΕΕ, κ. Κώστας Δημουλάς, το πρώτο πράγμα που θα πρέπει να κάνει ένας άνεργος είναι να εγγραφεί στα μητρώα του ΟΑΕΔ. Κι αυτό για να μπορεί να κάνει χρήση των δικαιωμάτων του ως άνεργος. Το επίδομα ανεργίας- αν και το χαμηλότερο στην Ευρώπη, φτάνει τα 430,75 ευρώ και έχει διάρκεια ενός έτους- είναι ένα μικρό βοήθημα. Ακόμη και η ιατροφαρμακευτική περίθαλψη όμως είναι ζητήματα για τα οποία θα πρέπει να μεριμνήσουν από την πρώτη στιγμή οι άνεργοι.

Σημειώνει ωστόσο ότι «οι περισσότεροι άνεργοι βρίσκουν δουλειά μέσα από δίκτυα γνωστών και φίλων. Σημαντικό για να προσληφθεί κάποιος είναι και το καλό βιογραφικό. Γι΄ αυτό και οι ενδιαφερόμενοι θα μπορούσαν να απευθυνθούν σε συμβούλους είτε του οργανισμού είτε άλλων κοινωνικών και εργασιακών φορέων για να συντάξουν σωστά το βιογραφικό σημείωμα».

ΕΠΙΔΟΤΗΣΕΙΣ

Τα επιδοτούμενα προγράμματα μπορεί να ανοίξουν νέους δρόμους σε κάποιον που μένει εκτός αγοράς εργασίας

«Χρειαζόμουν τα ένσημα»

Η κ. ΜΑΡΙΑ ΣΙΔΕΡΑ εργαζόταν με σύμβαση ως τραυματιοφορέας στο Νοσοκομείο Κομοτηνής. Μετά τους οκτώ μήνες που έληξε η σύμβαση όμως, και η ανανέωσή της ήταν αδύνατη, άρχισε να ψάχνει για δουλειά. «Ήταν αρκετά δύσκολα να με προσλάβουν σε κάποια επιχείρηση και εγώ χρειαζόμουν να συμπληρώσω τα ένσημά μου για τη σύνταξη». Η επιλογή ενός μίνι μάρκετ ήταν, όπως λέει, πριν από τρία χρόνια μονόδρομος. «Ευτυχώς είχα τον χώρο, οπότε δεν χρειάστηκε να πληρώσω ενοίκιο. Μπήκα και σε ένα πρόγραμμα επιχορήγησης του δήμου και έτσι έγινα επιχειρηματίας». Δυσκολίες, όπως προσθέτει, υπάρχουν. «Έλυσα το πρόβλημα της ανεργίας, ωστόσο η δουλειά είναι δύσκολη και θέλει υπομονή».


«Στο ψιλικατζίδικο έγινα… κειμενογράφος»

ΤΟ ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ της σημείωμα είναι πλούσιο: σπουδές αισθητικής σε ΙΕΚ και εργασία για περίπου οκτώ χρόνια σε ινστιτούτα αισθητικής και στον τομέα πωλήσεων προγραμμάτων αδυνατίσματος. Η λίστα εργασιών βέβαια της κ. Κωνσταντίνας Δελημήτρου δεν σταματά εδώ: «Εργάστηκα ως λογίστρια. Έπειτα από δύο χρόνια όμως, χωρίς καμία προειδοποίηση, απολύθηκα μαζί με όλο το προσωπικό. Άρχισα να στέλνω βιογραφικά για να βρω κάτι μόνιμο», λέει. Όπως προσθέτει δε, το γεγονός ότι έψαχνε δουλειά σε ηλικία 30 ετών, παντρεμένη και χωρίς παιδί, αποδείχτηκε κόκκινο πανί για τους μελλοντικούς εργοδότες, «καθώς οι περισσότεροι αρνούνταν να προσλάβουν γυναίκες με τον “κίνδυνο” μιας εγκυμοσύνης. Έψαχνα για περισσότερο από έναν χρόνο δουλειά, μέχρι που αποφάσισα να ανοίξω τη δική μου επιχείρηση». Η επιλογή τού ψιλικατζίδικου ήταν μονόδρομος. «Το ψιλικατζίδικο- εκτός βέβαια από το ωράριο- μου φαινόταν πανεύκολο». Αν και το κατάστημα πήγε στην αρχή καλά, άλλοι παράγοντες την ανάγκασαν να το πουλήσει. «Τόσες ώρες μόνη στο μαγαζί άρχισα να γράφω κείμενα στο Ίντερνετ που στη συνέχεια έγιναν βιβλίο και μου αποκάλυψαν μια δεξιότητα που δεν γνώριζα για τον εαυτό μου και που έγινε η επόμενη δουλειά μου. Τώρα εργάζομαι ως κειμενογράφος», λέει η Κωνσταντίνα, γνωστή στο διαδικτυακό κοινό και ως «Ψιλικατζού» από το μπλογκ που είχε ανεβάσει.


Εκπαίδευση χωρίς όριο ηλικίας

Η ΣΥΝΕΧΗΣ εκπαίδευση, όπως λένε οι ειδικοί, δεν θα πρέπει να αφορά μόνο όσους μπαίνουν τώρα στην αγορά εργασίας αλλά πολύ περισσότερο αυτούς που ήδη εργάζονται. Ωστόσο, σύμφωνα με στοιχεία του Ευρωπαϊκού Κέντρου για την ανάπτυξη της διά βίου μάθησης, στη χώρα μας μόλις το 14% των εργαζομένων μπαίνει στη διαδικασία να αποκτήσει νέες δεξιότητες και τεχνικές. «Η μετεκπαίδευση πάντως θεωρείται “ατού” για όσους έχασαν τη δουλειά τους και προσπαθούν με νέες αξιώσεις να μπουν στην αγορά εργασίας», λέει η κ. Λιζ Μεσθεναίου, κοινωνιολόγος- ερευνήτρια και ιδρυτικό μέλος τού Μη Κερδοσκοπικού Οργανισμού 50+ Ελλάς. Φορείς όπως η Γενική Γραμματεία Διά Βίου Μάθησης του υπουργείου Παιδείας, ο ΟΑΕΔ ή η ΓΣΕΕ, όπως επισημαίνει η κ. Μεσθεναίου, υλοποιούν προγράμματα κατάρτισης ενηλίκων. Έτσι, λειτουργούν 48 σχολεία δεύτερης ευκαιρίας και 58 κέντρα εκπαίδευσης ενηλίκων- δύο από τα δεκάδες προγράμματα εκπαίδευσης που υλοποιεί η Γενική Γραμματεία Διά Βίου Μάθησης, σε όλη τη χώρα.

Εργασία στο εξωτερικό
«Διέξοδος» αποτελεί για κάποιους ανέργους και το εξωτερικό. Μέσα από την ευρωπαϊκή πύλη για την επαγγελματική κινητικότητα Εures, μπορούν να βρουν οι ενδιαφερόμενοι θέσεις εργασίας. Μηχανικοί, μάγειρες- σερβιτόροι αλλά και ειδικευμένο σε ηλεκτρονικούς υπολογιστές προσωπικό είναι τα επαγγέλματα που έχουν τη μεγαλύτερη ζήτηση στις άλλες ευρωπαϊκές χώρες.