Θυμώνεις στη δουλειά; Προάγεσαι!

Η κ. Χριστίνα Θεόκα δηλώνει ευέξαπτη: «Θυμώνω πολύ και συνήθως δεν μπορώ να συγκρατηθώ και να το κρύψω. Εκφράζω αμέσως τη δυσαρέσκειά μου τόσο στην προσωπική όσο και στην επαγγελματική μου ζωή». Η ιδιωτική υπάλληλος τονίζει όμως ότι αποφεύγει την ένταση και την έκρηξη. «Ειδικά στο χώρο εργασίας, θα δείξω με κάποιο τρόπο την ενόχλησή μου σε όποιον με νευρίασε, αλλά ποτέ φωνάζοντας».

Όπως σχεδόν κάθε εργαζόμενος, αρκετές φορές έχει θυμώσει στη διάρκεια της εργάσιμης ημέρας της. Η άνεση και ο αυθορμητισμός στην εκδήλωση του θυμού δεν της έχουν δημιουργήσει κανένα πρόβλημα μέχρι τώρα, το αντίθετο μάλιστα. Όμως, όπως επισημαίνει, εξετάζει πάντα αν έχει δίκιο πριν προβεί σε οποιαδήποτε αντίδραση για κάτι που τη νευρίασε. Παράλληλα, λαμβάνει πάντα υπόψη το περιβάλλον τη δεδομένη στιγμή αλλά και τους ανθρώπους που έχει απέναντί της. Σύμφωνα με έρευνα της Ιατρικής Σχολής του Ηarvard σε 824 εθελοντές, η οποία διήρκεσε 44 χρόνια, ο θυμός μπορεί να βοηθήσει τον εργαζόμενο να ανέβει τη σκάλα της ιεραρχίας στον εργασιακό χώρο. Το μυστικό είναι να μπορεί να τον διαχειριστεί ώστε να τον εκφράσει αποφεύγοντας την έκρηξη.

«Ο θυμός είναι μια απόλυτα φυσιολογική ανθρώπινη αντίδραση και κανείς δεν μπορεί να απαιτεί από έναν εργαζόμενο να ξεπεράσει τη φύση του. Αυτό που απαιτείται για την επίτευξη μιας υγιούς επαγγελματικής σχέσης με τους συνεργάτες είναι ο σεβασμός στη γνώμη των άλλων και ο πολιτισμένος τρόπος επίλυσης των διαφορών.

Για να έχει όμως θετικά αποτελέσματα όσον αφορά στην επαγγελματική ανέλιξη θα πρέπει να εκφράζεται ως θετική και γόνιμη επιμονή και διεκδίκηση, με σκοπό την επίλυση ζητημάτων που πιθανά προκαλούν προβλήματα στον εργασιακό χώρο και επηρεάζουν αρνητικά τις επιδόσεις του», αναφέρει η κ. Χριστίνα Δακτυλίδου, διευθύντρια τμήματος στελέχωσης μόνιμου προσωπικού και ΗR manager της Αdecco Ελλάδος. «Ο θετικός ρόλος του θυμού στην καριέρα δεν βασίζεται τόσο στην έκφρασή του αλλά στη βίωσή του. Έχει αποδειχθεί ότι ενεργοποιεί ισχυρά κίνητρα επίτευξης, ανάδειξης καθώς και ότι σχετίζεται με το πείσμα, τον ανταγωνισμό και την φιλοδοξία» σημειώνει ο εργασιακός ψυχολόγος και διευθυντής ανθρώπινου δυναμικού κ. Μιχάλης Γαλανάκης.

Πιο συγκεκριμένα, ο κ. Γαλανάκης επισημαίνει: «Τα αρνητικά συναισθήματα έχει αποδειχθεί ότι οδηγούν σε εστίαση, η οποία σχετίζεται με τη συγκέντρωση και την επικέντρωση. Τα θετικά δε ότι οδηγούν σε γνωστική διεύρυνση». Διευκρινίζει βέβαια, ότι η συμβολή ή μη του θυμού στην καριέρα κάποιου εξαρτάται από τη φύση της εργασίας του: «Αν προαπαιτούμενο για την επιτυχία είναι η δημιουργική σκέψη και η φαντασία, για παράδειγμα στη διαφήμιση, τότε τα θετικά συναισθήματα θα έχουν μεγαλύτερο ρόλο. Αν, αντιθέτως, προϋπόθεση για την επιτυχία είναι η ακρίβεια και η αποφυγή του λάθους, τότε τα αρνητικά θα διαδραματίζουν μεγαλύτερο ρόλο».

Όχι στις εκρήξεις
Είναι σημαντικό να διαχωρίζει κανείς τον θυμό από την έκρηξη: «Η έκρηξη λεκτική ή σωματική θεωρείται ως αντισυμβατική συμπεριφορά στους περισσότερους χώρους εργασίας και οδηγεί σε αρνητικά αποτελέσματα- δυσμενείς κρίσεις, ακόμα και απόλυση. Επειδή για την αποφυγή της σημαντικό ρόλο διαδραματίζει η προσωπικότητα, η διαχείρισή του μπορεί να γίνει αντικείμενο εκπαίδευσης, όπως ήδη συμβαίνει στο εξωτερικό» τονίζει ο κ. Γαλανάκης.

Όσον αφορά αυτό τον διαχωρισμό, οι ερευνητές του Ηarvard διευκρίνισαν τη διαφορά μεταξύ των δυναμικών και των επιθετικών εργαζομένων, η οποία είναι και το κλειδί ώστε να επωφεληθεί κανείς από τα νεύρα του. Όσοι ανήκουν στην πρώτη κατηγορία έχουν τη δυνατότητα να υπερασπιστούν τον εαυτό τους και να διεκδικήσουν χωρίς να χάσουν τον σεβασμό των άλλων. Η δεύτερη ομάδα αντιθέτως συνήθως εκνευρίζει τους συνεργάτες και δεν χαίρει εκτιμήσεως.

Η ΕΡΕΥΝΑ

Έρευνα του Χάρβαρντ έδειξε ότι οι οξύθυμοι εργαζόμενοι ανέρχονται επαγγελματικά

Η ΑΜΥΝΑ απέναντι στον θυμό

1 Βαθιές ανάσες (μειώνουν τις επιδράσεις του θυμού στον οργανισμό)



2 Αποφυγή λήψης αποφάσεων εν θερμώ

3 Δεν αρνούμαστε τον θυμό και προσπαθούμε να τον διαχειριστούμε ώστε να μη μας καταλάβει

4 Σκεφτόμαστε τις συνέπειές του

5 Σωστή διατροφή και κατανάλωση νερού μειώνουν την κούραση και το στρες που είναι από τις βασικές αιτίες του

6 Προσπαθούμε να μείνουμε ήρεμοι σε στρεσογόνα περιβάλλοντα

7 Μιλάμε για τον θυμό μας σε φίλους ή σε ειδικούς προκειμένου να τον κατανοήσουμε

8 Αναγνωρίζουμε και αναλαμβάνουμε τις ευθύνες μας

9 Προσπαθούμε να καταλάβουμε πότε είμαστε κουρασμένοι ή στρεσαρισμένοι

10 Ζητούμε τη βοήθεια ειδικού αν διαπιστώσουμε ότι θυμώνουμε συχνά και δεν μπορούμε να τον διαχειριστούμε

Πηγή: Βρετανικός Οργανισμός Διαχείρισης Θυμού
Τα εργαλεία διαχείρισης του θυμού στο γραφείο

ΓΙΑ ΤΗΝ Κ. ΔΑΚΤΥΛΙΔΟΥ υπάρχουν δύο θεμιτοί τρόποι αντίδρασης όταν θυμώνει κανείς: «Ο ένας είναι η συγκάλυψη και η προσπάθεια παρεμπόδισης της ανάπτυξης του θυμού και ο δεύτερος η έκφραση της δυσαρέσκειας με σκοπό την εύρεση της λύσης του προβλήματος που την προκάλεσε. Και οι δύο μπορεί να είναι κατάλληλοι εφόσον χρησιμοποιούνται σωστά και σε αντίστοιχες σε κάθε περίπτωση καταστάσεις». Διευκρινίζει μάλιστα ότι «η συγκάλυψη και η παρεμπόδιση της ανάπτυξης του θυμού είναι η καταλληλότερη τακτική στην περίπτωση που ο εργαζόμενος θεωρεί ότι η οργή του ίσως και να είναι άδικη. Πολλές φορές, για παράδειγμα, συμβαίνει να ξεσπά ένας εργαζόμενος την πίεση που του έχει προκαλέσει κάποια δύσκολη κατάσταση σε ανθρώπους του εργασιακού του περιβάλλοντος, οι οποίοι όμως δεν φέρουν ευθύνη για το πρόβλημα που αντιμετωπίζει. Επίσης ενδείκνυται όταν θεωρεί ότι, εάν αφήσει τα συναισθήματά του ελεύθερα υπάρχει κίνδυνος να χάσει την ψυχραιμία του και ταυτόχρονα και το δίκιο του. Τέλος, όταν τον θυμό έχει προκαλέσει κάποιο μεμονωμένο περιστατικό, χωρίς ιδιαίτερη σημασία, στο οποίο δεν υπάρχει λόγος να δοθεί συνέχεια. Σε όλες τις υπόλοιπες περιπτώσεις η εμπεριστατωμένη έκφραση της δυσαρέσκειας που προκαλεί μια κατάσταση είναι η πιο ενδεδειγμένη λύση».

Όμως ο εργαζόμενος, προκειμένου να αποφύγει την έκρηξη, δεν θα πρέπει να φτάνει στο άλλο άκρο- «η καταπίεση των αρνητικών συναισθημάτων μπορεί μάλιστα να δημιουργήσει και πρόβλημα στην απόδοση του εργαζόμενου αλλά και στην προσωπικότητά του» υπογραμμίζει ο εργασιακός ψυχολόγος. Συμπληρώνει δε ότι «η συνεχής και παρατεταμένη έκθεση σε αρνητικά ερεθίσματα στο εργασιακό πλαίσιο οδηγεί αναπόφευκτα σε ψυχοπαθολογία. Η καταπίεση των αρνητικών συναισθημάτων συσσωρευτικά οδηγεί αναπόφευκτα σε έκρηξη.

Αντιθέτως, η σωστή αντιμετώπισή τους θα πρέπει να βασίζεται στη διαχείριση, δηλαδή στην κατά μέτωπο αντιμετώπιση της έντασης, και όχι στην υπεκφυγή».