Έσβησαν τη λέξη «αύριο»

Ποια κρίση; Αυτό μπορούν να αναρωτηθούν οι εταιρείες αυτοκινήτων σε τρεις από τις μεγαλύτερες αγορές της Ευρώπηςτη γερμανική, την ιταλική και τη γαλλική. Εκεί οι κυβερνήσεις δεν έμειναν με σταυρωμένα τα χέρια και έδωσαν στους αγοραστές κίνητρα αντικατάστασης των αυτοκινήτων τους με νέα μοντέλα, προηγμένων αντιρρυπαντικών τεχνολογιών και χαμηλής κατανάλωσης καυσίμων. Οι Γερμανοί δελεάζουν τους υποψήφιους πελάτες με 2.500 ευρώ πριμ, ενώ οι Γάλλοι και οι Ιταλοί με επιδοτήσεις το ύψος των οποίων καθορίζεται από συγκεκριμένες παραμέτρους. Το αποτέλεσμα; Ρεκόρ πωλήσεων όλων των εποχών για τη Volkswagen στη Γερμανία από τη στιγμή που τέθηκαν σε ισχύ τα μέτρα, ενώ και τα εργοστάσια της Οpel λειτουργούν σε 24ωρη βάση για να καλύψουν τις ανάγκες της αγοράς. Στη Γαλλία η κυβέρνηση σκέπτεται το ενδεχόμενο διακοπής της επιδότησης, καθώς η αναπάντεχα υψηλή ανταπόκριση του αγοραστικού κοινού θα απαιτήσει πολύ μεγαλύτερα κονδύλια από τα προβλεπόμενα. Οι κρατικές ενέσεις έχουν θετικές επιδράσεις γενικώς για όλες τις αυτοκινητοβιομηχανίες, καθώς δεν υπάρχουν περιορισμοί στις μάρκες ούτε προτιμώνται οι εγχώριοι κατασκευαστές. Προσέξτε! Εδώ μιλάμε για χώρες με πολύ νεώτερης ηλικίας στόλο αυτοκινήτων, δηλαδή γύρω στα έξι χρόνια, ενώ στην Ελλάδα ο μέσος όρος υπερβαίνει τη δεκαετία (έντεκα χρόνια). Κάποιοι θα αντιτείνουν βέβαια ότι οι οικονομίες της Γερμανίας, της Γαλλίας και της Ιταλίας παθαίνουν πνευμονία όταν φταρνίζονται οι αυτοκινητοβιομηχανίες τους, οπότε η στήριξή τους θεωρείται επιβεβλημένη. Δεν αντιλέγω, αλλά και στην Ελλάδα εξαρτώνται χιλιάδες θέσεις εργασίας από το αυτοκίνητο, παρότι δεν είμαστε παραγωγός χώρα. Εμείς όμως, εκτός από φήμες, τίποτα! Ο στόλος μας είναι γηρασμένος, επιβαρύνει το περιβάλλον και προκαλεί προβλήματα ασφάλειας. Άρα, θα ήταν χρυσή ευκαιρία να αντικαταστήσουμε τα πιο ρυπογόνα μοντέλα με καινούργια και να πετύχουμε με ένα σμπάρο δυο τρυγόνια. Από τη μια, να ανακουφίσουμε έναν κλάδο που περνά πολύ δύσκολες ώρες (μόνο τον Ιανουάριο οι πωλήσεις των επιβατικών αυτοκινήτων έπεσαν κατά 40%) και, από την άλλη, να αποκτήσουμε ασφαλέστερα και καθαρότερα μοντέλα. Θα περίμενα λοιπόν να ενεργοποιηθούν οι Έλληνες εισαγωγείς, να μην περιοριστούν σε κρυφές διαβουλεύσεις με κυβερνητικούς παράγοντες, αλλά να αναδείξουν το θέμα στις πραγματικές διαστάσεις του και να προτείνουν λύσεις. Αντί γι΄ αυτό, ορισμένοι καταφεύγουν σε σπασμωδικές κινήσεις, μειώνουν το προσωπικό τους, περιορίζουν την επικοινωνία με τον πελάτη και σκέφτονται ακόμη και την ακύρωση της Διεθνούς Έκθεσης Αυτοκινήτου στην Αθήνα. Κινήσεις, οι οποίες θα έχουν μόνο πρόσκαιρα αποτελέσματα και μακροπρόθεσμα θα γυρίσουν μπούμερανγκ, βλάπτοντας τον κλάδο αλλά και τους αγοραστές. Τι να πεις όμως στην πατρίδα του σήμερα, όπου η λέξη αύριο υπάρχει μόνο στο λεξιλόγιο των γραφικών;