Γνώμη

Κάποιος να τους μαζέψει
του , Δημήτρη Δοντά

Κάθε βράδυ Κυριακής γινόμαστε μάρτυρες ενός άλλου αγώνα, στον οποίον μας έχουν βάλει τα τελευταία χρόνια τα τηλεοπτικά κανάλια, ενός αγώνα που έχει έναν και μόνο σκοπό: να καταδείξει τα σφάλματα των διαιτητών.

Σαφώς αυτή η τηλεοπτική διαδικασία δεν είναι ελληνικό φαινόμενο. Στην Ελλάδα όμως, τη χώρα των στρεβλώσεων και της υπερβολής, ο δρόμος που έχουν πάρει αυτές οι εκπομπές έχει ξεφύγει προ πολλού από την απλή καταγραφή των λαθών ή των παραλήψεων των διαιτητών και έχει αναδειχθεί στο μείζον τμήμα των κυριακάτικων αθλητικών εκπομπών. Οι πραγματικοί πρωταγωνιστές, οι παίκτες δηλαδή, έχουν περάσει πλέον στο παρασκήνιο και αυτό που θαυμάζουμε είναι τους πρώην διαιτητές να δίνουν το σόου τους και τους πρώην ποδοσφαιριστές να προσπαθούν να μας πείσουν ότι η ομάδα που υποστηρίζουν ήταν η καλύτερη και δίκαια νίκησε· ή αν έχασε, γι΄ αυτό έφταιξε η διαιτησία.

Ειδικά όμως για κάποιους παλαίμαχους ρέφερι, το πρόβλημα έχει αρχίσει προ πολλού να ξεπερνά τα όρια. Γιατί αυτοί διαμορφώνουν την κοινή γνώμη.

Τους ακούνε και μικρά παιδιά.

Και ορισμένες φορές, στην προσπάθειά τους να ισορροπήσουν σε λεπτό σχοινί, λένε πράγματα που κάθε νοήμων άνθρωπος δεν μπορεί να δεχθεί. Όπως αυτά που ακούστηκαν σχετικά με τον διαιτητή του ντέρμπι: «Είχε προβλήματα στον πειθαρχικό έλεγχο… Ήταν λάθος η αποβολή του Σαριέγκι, αλλά από τη θέση όπου ήταν ο διαιτητής δεν είδε καλά τη φάση. Θα έπρεπε να αποβάλει τον Χριστοδουλόπουλο στη φάση με τον Τοροσίδη». Αλήθεια; Ο Τοροσίδης δεν ήθελε κίτρινη κάρτα;

Αλλά δεν είναι αυτό το ζητούμενο. Έπειτα από όλο αυτό το θάψιμο, είπε ο πρώην διαιτητής- τηλεοπτικός και ραδιοφωνικός αστέρας, πως σε γενικές γραμμές η διαιτησία ήταν καλή. Έλεος!