Η Ινδία χορεύει για τα 8 Όσκαρ
Με το Όσκαρ ανά χείρας, η 9χρονη Ρουμπίνα Αλί, ένα από τα παιδιά- πρωταγωνιστές της ταινίας, η οποία και στην πραγματικότητα ζει σε παραγκούπολη
Με έντονα και ανάμεικτα συναισθήματα υποδέχθηκαν εκατομμύρια Ινδοί τον θρίαμβο της ταινίας «Slumdog Μillionaire» στα Όσκαρ. Στη Βομβάη, οι κάτοικοι της παραγκούπολης Νταραβί, όπου γυρίστηκε, βγήκαν στους δρόμους πανηγυρίζοντας και χορεύοντας. Όμως οι πιο εύποροι συμπολίτες τους αντέδρασαν για τον «άσχημο τρόπο με τον οποίον απεικονίζεται μια χώρα που αποτελεί πυρηνική δύναμη».
Ήταν σαν σκηνή από ταινία του Μπόλιγουντ. Καθώς το «Slumdog Μillionaire» κέρδιζε το ένα Όσκαρ μετά το άλλο (8 συνολικά) και κυρίως όταν τιμήθηκε ως η καλύτερη ταινία, οι νέοι και τα πιτσιρίκια στο Νταραβί άρχισαν να χορεύουν υπό τις προτροπές και τα γέλια των μεγαλυτέρων. Εκατοντάδες άνθρωποι είχαν συγκεντρωθεί γύρω από τις ελάχιστες τηλεοράσεις και κάθε φορά που η 9χρονη πρωταγωνίστρια Ρουμπίνα Αλί- η οποία κατοικεί μαζί με τους γονείς και τα 6 αδέλφια της σε μια παράγκα στο Νταραβί- εμφανιζόταν στην οθόνη, ξεσπούσαν σε ζητωκραυγές. Ο Ντάνι Μπόιλ την είδε μια μέρα στην τσίγκινη ταράτσα του σπιτιού της και τη διάλεξε για τον ρόλο μαζί με τον γείτονα και φίλο της, τον 10χρονο Αζαρουντίν Ισμαήλ. Ο Βρετανός σκηνοθέτης είχε στην αρχή ηθικούς ενδοιασμούς για το αν έπρεπε να αλλάξει τόσο πολύ τη ζωή δύο παιδιών που θα έπρεπε μετά να επιστρέψουν στην ανέχεια. Όμως εκτός από την αμοιβή τους, εξασφάλισε τη φοίτησή τους σε ένα καλό σχολείο της Βομβάης. Η μεγάλη αντίθεση
Το σκηνικό της ταινίας είναι φυσικό, είναι η τεράστια παραγκούπολη στα περίχωρα της Βομβάης, όπου γεννιέται και μεγαλώνει ο πρωταγωνιστής της ταινίας, ο οποίος πηγαίνει στο τηλεοπτικό παιχνίδι «Ποιος θέλει να γίνει εκατομμυριούχος» και κερδίζει. Αυτός ο κόσμος στον οποίον είναι πολύ δύσκολο να επιβιώσει κάποιος είναι οικείος σε πολλά εκατομμύρια Ινδούς- σύμφωνα με την κυβέρνηση 65 εκατομμύρια Ινδοί ζουν σε παραγκουπόλεις, αλλά πολλοί θεωρούν ότι ο αριθμός τους είναι κατά πολύ μεγαλύτερος. Όμως η συγκεκριμένη διαπίστωση έρχεται σε έντονη αντίθεση με την επιθυμητή εικόνα της σύγχρονης Ινδίας. «Η Ινδία δεν είναι Σομαλία», έγραψε στην εφημερίδα «Ιndia Τoday» ο σκηνοθέτης Πριανταρσάν Ναΐρ. «Είμαστε μία από τις σημαντικότερες πυρηνικές δυνάμεις του κόσμου, οι δορυφόροι μας δραστηριοποιούνται στο Διάστημα. Οι αστυνομικοί μας δεν είναι βαριεστημένα ρεμάλια και δεν υπάρχουν τυφλά παιδιά που ζητιανεύουν στους δρόμους της Βομβάης».
Όλες αυτές οι αντιδράσεις όμως δεν μπόρεσαν να μειώσουν τον ενθουσιασμό της 9χρονης Σάμπα Κουρέσι, που είναι η καλύτερη φίλη της μικρής πρωταγωνίστριας. «Δεν μπορούσα να πιστέψω στα μάτια μου όταν την είδα στην τηλεόραση. Έμοιαζε με άγγελο», λέει. Οι τουρίστες έχουν αρχίσει ήδη και επισκέπτονται το μέρος που έγινε γνωστό από την ταινία, προκαλώντας πολλούς να καταγγείλουν το «Slumdog Μillionaire» ότι «”εκπορνεύει” τη φτώχεια».
Κανείς πάντως δεν πιστεύει ότι τα πράγματα θα αλλάξουν έπειτα από τα 8 Όσκαρ. «Η ταινία θα γίνει σύμβολο», λέει ο ξενοδοχοϋπάλληλος Γιασάντ Σινγκ, «όμως τα σημαντικά θέματα θα ξεχαστούν. Ακόμα κι εάν έρθουν εδώ οι πολιτικοί και οι ανθρωπιστικές οργανώσεις, θα φύγουν σε λίγο και όλα θα γίνουν όπως πριν…».
[ ΓΝΩΜΗ ] Το σκυλί και η παραγκούπολη
TΗΕ ΝΕW ΥΟRΚ ΤΙΜΕS , Των Μatias Εchanove και Rahul Srivastava
Στην Ινδία δεν είναι δύσκολο να προκληθούν αντιδράσεις. Πολλοί κάτοικοι της Βομβάης διαφώνησαν με τη λέξη «σκυλί» που χρησιμοποιείται στον τίτλο της βραβευμένης με Όσκαρ ταινίας «Slumdog Μillionaire» (σ.σ.: «slumdog» κατά λέξη σημαίνει «σκυλί της παραγκούπολης»). Όμως ο Μανού Κένι, φοιτητής που ζει στο Νταραβί, την περιοχή όπου γυρίστηκε η ταινία, διαφωνεί με τη χρήση της λέξης «παραγκούπολη». Το ίδιο και εμείς. Διότι αυτή η απεικόνιση αγνοεί την περιπλοκότητα και τον δυναμισμό της περιοχής. Κατ΄ αρχήν, επειδή πραγματικά «ένα εκατομμύριο μάτια σε παρακολουθούν στον δρόμο», όπως λέει ο συγγραφέας, η εγκληματικότητα είναι πολύ χαμηλή. Κανείς απ΄ όσους θα επισκεφθούν το Νταραβί δεν θα περικυκλωθεί από ζητιάνους- το Νταραβί είναι πιθανώς το πιο δραστήριο και ζωντανό κομμάτι μιας βιομηχανικής πόλης. Οι άνθρωποι έμαθαν να αντιδρούν με πολύ δημιουργικούς τρόπους στην αδιαφορία του κράτους- έφτιαξαν μόνοι τους ένα σύστημα ανακύκλωσης για όλη την πόλη. Το Νταραβί χτίστηκε αποκλειστικά από αλλεπάλληλα κύματα εσωτερικών μεταναστών που ήθελαν να ξεφύγουν από τη φτώχεια στις αγροτικές περιοχές, την πολιτική καταπίεση και τις φυσικές καταστροφές. Έφτιαξαν ένα μέρος που παρ΄ ότι δεν είναι τέλειο, αποδείχθηκε ιδιαίτερα ανθεκτικό και ικανό να αναβαθμίζεται. Κάθε μια από τις 80 συνοικίες του συνεχίζει να αναπτύσσεται, για να ανταποκριθεί στις ανάγκες των κατοίκων του. Εμείς δεν το αποκαλούμε «παραγκούπολη».
Οι Ματίας Εχανόβε και Ραούλ Σριβαστάβα είναι μέλη του Κέντρου Αστικής Ανάπτυξης της Ινδίας














