Φοίβη Αθηναίου

Αν σας σφίγγει η πόλη γύρω, αν έχετε διάθεση να επικοινωνήσετε για το πρόβλημά σας, η κυρία Φοίβη Αθηναίου (που έχει τα νεύρα της από οκτώ ετών!) είναι εδώ, στην ηλεκτρονική διεύθυνση Ρhoebe@dolnet.gr (με ένδειξη: Για Φοίβη) και στην ταχυδρομική διεύθυνση «ΤΑ ΝΕΑ», «Ορίζοντες», Για κ. Φοίβη Αθηναίου, Μιχαλακοπούλου 80, 115 28 Αθήνα

«Μήπως να ντυθώ λαμογιά;»

Αγαπητή Φοίβη, Το τέλος των Αποκριών πλησιάζει και δεν έχω αποφασίσει ακόμη τι στολή θα φορέσω.

Μήπως παπάς; Δεν ξέρω όμως τίποτα για συμβόλαια και οικόπεδα.

Μήπως δικηγόρος; Δεν ξέρω όμως πώς να κρύψω πίσω από τις λέξεις αλήθειες που βγάζουν μάτι.

Μήπως πολιτικός; Δεν έχω όμως κοστούμι που μου το έχει πληρώσει άλλος. Μήπως Δικαιοσύνη; Δεν έχω όμως μυωπία.

Μήπως Ολυμπιακός; Δεν έχω όμως τις διευθύνσεις των διαιτητών της Ευρώπης.

Μήπως παρουσιαστής στην ΤV; Δεν έχω όμως την τσαχπινιά της Πετρούλας.

Μήπως αστυνομικός; Δεν ξέρω όμως πού πουλάνε όπλα που παίρνουν πρωτοβουλίες.

Μήπως εκλογές; Δεν ξέρω όμως ποια δημοσκόπηση να πάρω στα σοβαρά για να βρω ημερομηνία.

Μήπως Παναθηναϊκός; Δεν ξέρω όμως ποια έκφραση να πάρω με τόσους βαθμούς πίσω στο πρωτάθλημα.

Μήπως Παλαιοκώστας; Δεν ξέρω όμως κανένα φίλο που να έχει ελικόπτερο.

Μήπως χρηματιστής; Δεν ξέρω άλλα κορόιδα για να τους πείσω να μου δώσουν τα λεφτά τους.

Μήπως Ολυμπιακή Αεροπορία; Δεν ξέρω όμως ποιος θα είναι γαμπρός που θα πληρώσει τη νύφη.

Μήπως τράπεζα; Δεν ξέρω όμως πού πουλάνε θηλιές για τους υποψήφιους πελάτες μου.

Η Ελλάδα πάντως ντύθηκε στα μαύρα και θρηνεί για όλα όσα της στέρησαν.

Και πρώτα από όλα την αξιοπρέπειά της!

Δημήτρης Τάραμας, ετών 28, με ύφεση συναισθημάτων για το αύριο.

Δοκιμάσατε τη στολή της στέρησης, αγαπητέ Δημήτρη; Που πάει και με όλα; Σε μια εποχή και σε μια χώρα που στερείται νουνέχειας, τσίπας, σύνεσης, συνείδησης, μνήμης, κοινωνικής ευαισθησίας (ας όψονται οι κρατούντες που στον Παλαιοκώστα βρήκαν τον δάσκαλό τους), οικονομικής ανάτασης, κοινωνικής δικαιοσύνης (και δικαιοσύνης γενικότερα). Δεν της λείπει όμως η λαμογιά, η ξεφτίλα, το ρουσφετολόι και τα σκάνδαλα (επίσης καλές ιδέες για αποκριάτικες αμφιέσειςαν και τις έχουμε καθημερινά από τους «σεμνούς και ταπεινούς»). Αν πάλι απελπισθείτε πως δεν σας βγαίνει η στολή, ε ντυθείτε κούγιας που λέειιιιιιιι…


Τα ψεύτικα τα λόγια, τα μεγάλα

Προς Φοίβη, Με αφορμή την πρόσφατα οργανωμένη καμπάνιαδιαφημιστική εκστρατεία της Ένωσης Ελληνικών Τραπεζών αλλά και τη γιγάντωση του δανεισμού επιχειρηματιών και νοικοκυριών, έχω να σημειώσω:

Σε αντίθεση με όσα υπόσχονται στις διαφημίσεις τους, αποκρύπτουν την πιθανή εξέλιξη σε περίπτωση πραγματικής αδυναμίας αποπληρωμής παρουσιάζοντας το ευάρεστο προσωπείο της «εύκολης έγκρισης- άμεσης εκταμίευσηςκατανόησης και ειλικρινούς υποστήριξης του δοκιμαζόμενου επιτηδευματία» και άλλα τέτοια ονειρικά και ευτράπελα. Η προσωπική μου εμπειρία: βρέθηκα από καλός πελάτης πριν από 15 χρόνια, που όλες οι τράπεζες μου προσέφεραν το ένα μετά το άλλο τα χρηματοδοτικάπιστωτικά τους «καλούδια», να καταδιώκομαι από το σύνολό τους σχεδόν. Με απαράδεκτες πρακτικές, απαιτητικές και ασεβείς τηλεφωνικές κλήσεις (όλες με απόκρυψη), ακόμη και εξώδικες παραδόσεις διαταγών πληρωμής.

Τη στιγμή που υφίσταμαι μια ανεξήγητη πολύχρονη περίοδο ανεργίας και απουσίας εισοδήματος (από το 2004), σε κατάσταση φτώχειας (με τα μηδαμινά έξοδά μου να καλύπτουν οι γονείς μου- 74 και 68 ετών αντίστοιχα), σε μια απίστευτα δυσάρεστη καμπή της ζωής μου, όπου ως αρχιτέκτων μηχανικός και σύμβουλος ακινήτων στον τόπο καταγωγής μου δεν έχω ιδιωτική πελατεία ή συνεργασίες, με απειλούν με δέσμευση των ελάχιστων περιουσιακών μου στοιχείων. Εντελώς εκβιαστικά, λόγω της απαραίτητης για το στεγαστικό δάνειο προσημείωσης, απειλούν να τα εκπλειστηριάσουν για τις υπόλοιπες 25.000 ευρώ της οφειλής και για 25.000 έναντι επαγγελματικού δανείου που παραβιάζοντας τη σύμβαση έκαναν συνολικά απαιτητό στον τρίτο χρόνο. Υπολογίστε ότι για πραγματικές οφειλές 80.000, και ενώ την περίοδο 1992- 2003 κατέβαλλα ετησίως άνω των 45.000 ευρώ, τα λογιστικά «κόλπα» και οι «αλχημείες» των τραπεζών έχουν ανεβάσει τη συνολική οφειλή σε 100.000.

Θα ήθελα να αναφερθώ και στην αναλγησία και απροθυμία του ελληνικού κράτους να θεσπίσει κανόνες και ευθυγραμμισμένες με την Ευρωπαϊκή Ένωση πολιτικές σχετικά με τα επιτρεπόμενα ανώτατα όρια επιτοκίων, τις αυθαίρετες υπερχρεώσεις, τις πρακτικές δεσμεύσεων και πλειστηριασμών. Χαρακτηριστικό και απαράδεκτο είναι ότι τα ελληνικά δικαστήρια αποφασίζουν υπέρ των εγειρόμενων απαιτήσεων δίχως καν την παρουσία του οφειλέτη!

Ένας αγανακτισμένος Έλληνας, άνεργος επιστήμων- επαγγελματίας Βλέπετε, αγαπητέ, κάποιον να νοιάζεται για το πρόβλημα 400.000

νοικοκυριών και επιτηδευματιών (ποιος ξέρει πόσοι ακόμη έπονται…); Έγραφε ο Σουρής: «Εχθές που ήταν Πρωταπριλιά,/ αποφασίσαν κι οι Τραπεζίτες,/ να μη φτωχαίνουν τον κόσμο πλια,/ και ούτε να ΄χουν κρυφούς μεσίτες·/ κι απ΄ τα καλά των και τους παράδες/ να πάρουν μέρος κι οι φουκαράδες…/ Αποφασίσαν κι οι λωποδύτες/ να πιάσουν άλλη καλή δουλειά,/ κι έτσι να γίνουν χρηστοί πολίτες».

Αλλά μιλούσε για… Πρωταπριλιά.


Τι άλλο θα δουν τα αυτιά μας;
Φοίβη

Το τι σου επιφυλάσσει αυτή η πόλη κι αυτή η σεμνή και ταπεινή (και με μηδενική ανοχή στη διαφθορά ντεεεε) χώρα σε κάθε γωνιά, δεν λέγεται.

Κατεβαίνεις ας πούμε αμέριμνα την Αλεξάνδρας και πάνω που έχει μπλοκάρει στην κίνηση κάνεις έτσι το κεφάλι στα αριστερά και τσουπ, έρχεται και σε χτυπάει κατακούτελα: Γιώργος Αλκαίος, Διονύσης Σχοινάς, Κωνσταντίνος(;) Καζάκος.

Ναι,μαζί. Ναι, ως «μουσικό σχήμα». Είναι κι αυτό απ΄ τα…

άγραφα των ημερών που γράφουν ξαφνικά (και κάποτε επιθετικά) στις γωνιές τούτης της πόλης…