Τα προβλήματα που οδηγούν στην ανορεξία

Η νευρογενής ανορεξία είναι μία αναγνωρισμένη ψυχοσωματική ασθένεια που συνήθως αρχίζει στα μέσα της εφηβείας (μετά τα 13 χρόνια) και προσβάλλει το 1% έως 2% των γυναικών ηλικίας 15 έως 30 ετών, καθώς και το 0,1% των ανδρών ίδιας ηλικίας. Οι περισσότεροι ασθενείς αναρρώνουν πλήρως, στο 30% των περιπτώσεων όμως γίνεται χρόνιο πρόβλημα ενώ για το 5% αποβαίνει τελικά μοιραία.

Η νευρογενής ανορεξία είναι ασθένεια και όχι επιλογή ζωής, και γι’ αυτό δεν πρέπει να συγχέεται με την υπερβολική δίαιτα. Με το πέρασμα του χρόνου, η ανορεξία αποκτά τον πλήρη έλεγχο του ασθενούς, επειδή προκαλεί χημικές αλλαγές στον εγκέφαλο οι οποίες οδηγούν σε διαταραχές της σκέψης, της αντίληψης, της επεξεργασίας των πληροφοριών και της συμπεριφοράς.

Η επιθυμία του ασθενούς να είναι αδύνατος είναι αυτή που τροφοδοτεί την ανορεξική συμπεριφορά – μια επιθυμία που σχετίζεται με τη μόδα που επικρατεί στη Δύση και η οποία προτάσσει ως όμορφο το υπερβολικά αδύνατο (γι’ αυτό εξάλλου η νευρογενής ανορεξία είναι πολύ πιο συχνή στη Δύση απ’ ό,τι στις άλλες περιοχές του κόσμου).

Ωστόσο συχνά παίζουν ρόλο και άλλα θέματα, όπως η τελειομανία, τα οικογενειακά προβλήματα και τα στρεσογόνα και τραυματικά γεγονότα της ζωής (στο 30% των περιπτώσεων, λ.χ., ανευρίσκεται ιστορικό σεξουαλικής κακοποίησης). Μπορεί επίσης να συνυπάρχουν γενετικοί παράγοντες: σε μελέτες με πανομοιότυπους διδύμους έχει διαπιστωθεί ότι εάν ο ένας την παρουσιάσει, ο άλλος έχει μία στις δύο πιθανότητες να την εκδηλώσει.

Οι πάσχοντες από νευρογενή ανορεξία λιμοκτονούν και επιδεικνύουν συμπεριφορές όπως η ακραία εκγύμναση, η επικίνδυνη κατάχρηση καθαρτικών, διουρητικών και ανορεξιογόνων φαρμάκων, και η πρόκληση εμέτου. Μπορεί επίσης να τραυματίζουν τον εαυτό τους.

Τυπικά, ζυγίζουν τουλάχιστον 15% λιγότερο από το αναμενόμενο για την ηλικία, το φύλο και το ύψος τους – και από το βάρος τους, μπορεί κανείς να καταλάβει ότι υπάρχει σοβαρό πρόβλημα. Όταν ο Δείκτης Μάζας Σώματος είναι κάτω από 16, το άτομο πάσχει από σοβαρή ανορεξία, ενώ όταν κυμαίνεται από 16 έως 18,4 έχει ανορεξία ή είναι σοβαρά λιποβαρές. Φυσιολογικό είναι το βάρος όταν ο ΔΜΣ είναι 18,5 έως 24,9.

Ο ΔΜΣ υπολογίζεται όταν διαιρεθεί το βάρος (σε κιλά) με το τετράγωνο του ύψους (σε μέτρα).