Απροστάτευτος στην κρατική αυθαιρεσία

Κουίζ για δυνατούς λύτες. Τι είναι σημαντικότερο; Να πληρώσεις μία κλήση για παράνομη στάθμευση ή να διαλευκάνεις μία υπόθεση στην οποία κατηγορείται κάποιος υπουργός; Μη γελάσετε για το ερώτημα! Το ελληνικό κράτος γρονθοκοπεί για πολλοστή φορά τη λογική και αποφασίζει ότι οποιοσδήποτε υπουργός δεν παραπέμπεται, εφ΄ όσον συμπληρωθούν δύο κοινοβουλευτικές σύνοδοι- δηλαδή το πολύ μία οκταετία- χωρίς να του απαγγελθεί κατηγορία. Η κλήση από την αστυνομία, την… κανονική ή τη δημοτική, παραγράφεται μόνον αφού παρέλθουν δύο δεκαετίες. Αυτό διεπίστωσα την προηγούμενη εβδομάδα, όταν ενημερώθηκα τηλεφωνικά από εισαγωγική εταιρεία αυτοκινήτων για μία κλήση για παράνομη στάθμευση από το 2001. Η εταιρεία έλεγξε τα κιτάπια της, διαπίστωσε ότι την ημέρα της παράβασης είχε παραδοθεί το αυτοκίνητο στο «ΑutoΝΕΑ» για τεστ ντράιβ και… ιδού ο ένοχος. Τους ρώτησα γιατί δεν με είχαν ενημερώσει τόσα χρόνια και η αφοπλιστική τους απάντηση ήταν ότι ούτε εκείνοι είχαν λάβει νωρίτερα κάποια ειδοποίηση. Ο Έλληνας οδηγός είναι απολύτως απροστάτευτος απέναντι στην κρατική αυθαιρεσία. Καμία υπηρεσία δεν είναι υποχρεωμένη να αποδείξει ότι σε ενημέρωσε έγκαιρα για οποιαδήποτε παράβαση, οι κλήσεις δεν παραγράφονται στον αιώνα τον άπαντα, επειδή προφανώς οι εισπρακτικοί μηχανισμοί βρίσκονται σε αρχέγονη φάση, και το αλισβερίσι επιτρέπεται και με την άδεια του νόμου. Έτσι- προκειμένου να τρέχει το κράτος- σου χαρίζουν το μισό πρόστιμο αν πληρώσεις αμέσως, εντός δέκα ημερών. Το οποίο πρόστιμο μπορεί να είναι και μικρότερο από το κόστος του ιδιωτικού γκαράζ, όπου έχει ρυμουλκήσει ο γερανός το παράνομα σταθμευμένο όχημα. Πηγαίνεις λοιπόν και πληρώνεις την κλήση, παραλαμβάνεις τις πινακίδες και στο γκαράζ σού ζητούν ό,τι γουστάρουν, αφού η Αστυνομία δεν διαθέτει τους απαραίτητους χώρους φύλαξης! Αν τελικά σε πνίγει το δίκιο ή παρέλθουν οι προβλεπόμενες προθεσμίες και παρουσιαστείς στο δικαστήριο, σε περιμένει εκεί άλλη μία δυσάρεστη έκπληξη. Τότε σε πληροφορούν ότι εφ΄ όσον δεν δικαιωθείς, θα κληθείς να πληρώσεις το προβλεπόμενο πρόστιμο επί τρία. Οι περισσότεροι δεν επιμένουν μόλις το ακούσουν, αφού δεν είναι διατεθειμένοι να πάρουν ένα τέτοιο ρίσκο. Ειδικά μάλιστα με τον τρόπο που εκδικάζονται στα δικαστήρια οι τροχαίες παραβάσεις στην Ελλάδα και ο οποίος παραπέμπει σε τριτοκοσμική χώρα. Γενικότερα με τις κλήσεις απαιτείται να μπει το θέμα σε άλλη βάση, να υπάρξει διαφάνεια και να εφαρμοστούν ξεκάθαρες διαδικασίες, χωρίς δυνατότητες παρέμβασης από καμία πλευρά. Όποιος επισκεφθεί πρωί το γραφείο ενός διοικητή τμήματος Τροχαίας και δει τις ουρές που δημιουργούνται για «το σβήσιμο» μίας κλήσης, θα καταλάβει τι εννοώ.