«Το ΠΑΣΟΚ θα πρέπει να πει την αλήθεια στον λαό όσο οδυνηρή κι αν είναι αυτή…»
Ο πρώην υπουργός του ΠΑΣΟΚ Αλέκος Παπαδόπουλος επαναφέρει και μέσω των «ΝΕΩΝ» την πρότασή του να διενεργούνται εκλογές μόνο κάθε τέσσερα χρόνια, όπως συμβαίνει και με τις δημοτικές εκλογές που διεξάγονται σε προκαθορισμένο χρονικό διάστημα» Σε σχέση με την πρότασή του για την καθιέρωση μονοεδρικών περιφερειών διευκρινίζει ότι πρέπει να υπάρχει ομοιομορφία και όχι περιφέρειες μίας έδρας ή 44 εδρών (Β΄ Αθηνών) στις οποίες αναδεικνύονται βουλευτές πολλών ταχυτήτων
ΕΚΛΟΓΕΣ ΤΩΡΑ, όχι όμως και σύνδεση της εθνικής αναμέτρησης με την ανάδειξη Προέδρου της Δημοκρατίας λέει ο Αλέκος Παπαδόπουλος, χαρακτηρίζοντας «πολιτικό τυχοδιωκτισμό» τη συζήτηση που έχει ανοίξει με επίκεντρο την εκλογολογία και την προεδρική εκλογή.
Ο πρώην υπουργός του ΠΑΣΟΚ ένα 24ωρο μετά την παρουσίαση του τελευταίου του βιβλίου «Τα βήματα του Έστερναχ» επαναφέρει την πρότασή του για άμεση προσφυγή στις κάλπες – άποψη που ταυτίζεται και με το επίσημο αίτημα του ΠΑΣΟΚ για εκλογές – αφήνοντας ωστόσο και αιχμές για όσους μέσα ή έξω από το κόμμα του «ασχολούνται με τριτεύοντα, μικρά και ανούσια θέματα». Λέει χαρακτηριστικά στα «ΝΕΑ» πως όσοι αναφέρονται στην εκλογή Προέδρου «δεν έχουν αντιληφθεί την κατάσταση στην οποία βρίσκεται η χώρα».
Η χειρότερη κρίση
Πώς περιγράφει ο ίδιος την κατάσταση αυτή; Με μελανά χρώματα. Ο Αλέκος Παπαδόπουλος πιστεύει ότι η κρίση δεν έχει ακόμη δείξει τα δόντια της στη χώρα μας και προβλέπει πως «στην Ελλάδα θα εξελιχθεί πολύ χειρότερα από οποιαδήποτε άλλη ευρωπαϊκή χώρα, επομένως δεν δικαιολογείται κανένας εφησυχασμός». Ο Αλ. Παπαδόπουλος επαναλαμβάνει ότι το ΠΑΣΟΚ θα πρέπει να πει την αλήθεια στον ελληνικό λαό όσο οδυνηρή κι αν είναι αυτή και να απευθυνθεί σε ένα κομμάτι της ελληνικής κοινωνίας, ψύχραιμο, σκεπτόμενο αλλά και διστακτικό «και να το προσελκύσει με ρεαλιστικά κριτήρια».
Είναι όμως το ΠΑΣΟΚ έτοιμο να αναλάβει τη διακυβέρνηση της χώρας, είναι το ερώτημα που τίθεται αυτομάτως: «Από πλευράς τεχνικής αποδεικνύεται ιστορικά ότι είναι πιο έμπειρο από τη Ν.Δ. Η τεχνική όμως δεν αντιμετωπίζει από μόνη της το πρόβλημα. Ούτε το θέμα είναι να βρεθούν κάποιοι μεγάλοι οικονομολόγοι. Πρέπει να πείσεις τον λαό και να συζητήσεις μαζί του ότι χρειάζεται να ληφθούν κάποιες αναγκαίες αποφάσεις. Μετά το έχασες το παιχνίδι…».
Δύσκολες οι συνεργασίες
Ο Αλέκος Παπαδόπουλος θεωρεί ότι αυτήν την περίοδο δεν μπορούν να υπάρξουν επιτυχημένες κυβερνητικές συνεργασίες. Εάν για παράδειγμα υπήρχε συνεργασία μεταξύ των δύο μεγάλων κομμάτων, «ΠΑΣΟΚ και Ν.Δ. θα ρήμαζαν τη χώρα γιατί θα λειτουργούσαν ανταγωνιστικά για τα τιμάρια και θα προετοιμάζονταν για τις επόμενες εκλογές». Από την άλλη, θεωρεί ότι «δεν μπορεί να επιτευχθεί συνεργασία ΠΑΣΟΚ- ΣΥΝ- όχι γιατί δεν θα την ήθελα- αλλά γιατί δεν μπορεί να υπάρξουν διακριτές πολιτικές. Παράδειγμα, το Σύμφωνο Σταθερότητας. Ο ΣΥΝ λέει να καταργηθεί, ωστόσο το Σύμφωνο είναι κάτι νομοθετημένο και συνδέεται με τη νομισματική ένωση. Έχει όμως το ΠΑΣΟΚ στην πολιτική του πρόβλεψη να φύγουμε από την νομισματική ένωση;» διερωτάται.
Ο πρώην υπουργός του ΠΑΣΟΚ επαναφέρει και μέσω των «ΝΕΩΝ» την πρότασή του ώστε να διενεργούνται εκλογές μόνο κάθε τέσσερα χρόνια, όπως συμβαίνει και με τις δημοτικές που διεξάγονται σε προκαθορισμένο χρονικό διάστημα.
Επομένως μόνο όταν συντρέχει έκτακτος λόγος να στήνονται κάλπες μεσούσης της τετραετίας και η κυβέρνηση που θα προκύπτει να αναλαμβάνει τη διακυβέρνηση μόνο για το υπόλοιπο που απομένει έως τη συμπλήρωση των τεσσάρων χρόνων.
Ο Αλ. Παπαδόπουλος επικαλείται και το παράδειγμα της Σουηδίας όπου παρ΄ όλο που το σύνολο των κυβερνήσεων στηρίζεται σε συνεργασίες κομμάτων, εκλογές διενεργούνται κάθε τετραετία με εξαίρεση το 1958 όταν έγιναν εκτάκτως εκλογές για το ασφαλιστικό.
Σε σχέση με την πρότασή του για την καθιέρωση μονοεδρικών περιφερειών διευκρινίζει ότι πρέπει να υπάρχει ομοιομορφία και όχι περιφέρειες μίας έδρας ή 44 εδρών (Β΄ Αθηνών) στις οποίες αναδεικνύονται βουλευτές πολλών ταχυτήτων. Προσθέτει δε με έμφαση ότι οι πολίτες πρέπει να γυρίσουν την πλάτη τους «στους βουλευτές της τηλεόρασης» και εξηγεί: «Η τηλεόραση μπορεί να βγάλει βουλευτές, όχι όμως και πολιτικούς».














