«Παράνομη η δέσμευση των λογαριασμών μου»
Υπόθεση Siemens. Ο πρώην διευθυντής τηλεπικοινωνιών κ. Ηλ. Γεωργίου βάλλει κατά της ανακριτικής διάταξης για τη δέσμευση των λογαριασμών του
«Νομικά πυρά» κατά της ανακριτικής διάταξης για τη δέσμευση των λογαριασμών του εξαπολύει ο πρώην διευθυντής τηλεπικοινωνιών της Siemens, Ηλίας Γεωργίου.
Παράλληλα αμφισβητεί ακόμη και την εγκυρότητα της ποινικής δίωξης για την υπόθεση των μαύρων ταμείων της γερμανικής εταιρείας. Το βασικό επιχείρημα που προβάλλει ο Ηλ. Γεωργίου, μέσω του συνηγόρου του Άγγελου Πάρσαλη, είναι ότι το αδίκημα της δωροδοκίας που τον φέρνει αντιμέτωπο με την Ελληνική Δικαιοσύνη φέρεται να έχει τελεστεί στη Γερμανία, απ΄ όπου έφευγαν τα χρήματα από τα ταμεία της μητρικής Siemens, στην Ελβετία και σε άλλες χώρες, όπου κατέληγαν τα «ύποπτα» εμβάσματα, όπως έχει προκύψει από τη δικογραφία και τα αλλεπάλληλα αιτήματα δικαστικής συνδρομής.
«Στη Γερμανία η δωροδοκία αποτέλεσε άδικη πράξη και θεσπίστηκε σχετικό άρθρο στη νομοθεσία για πρώτη φορά τον Οκτώβριο του 1999, δηλαδή μετά τη φερόμενη από εμένα τέλεση των αξιοποίνων πράξεων, καθώς η επίμαχη σύμβαση υπεγράφη το 1997. Στην Ελβετία δε, μεταγενέστερα μόλις το 2002», υποστηρίζει ο κ. Γεωργίου περιγράφοντας το νομικό καθεστώς που συνδέεται με το πλέγμα των κατηγοριών που του αποδίδονται.
Για τον λόγο αυτό προβάλλει τον νομικό ισχυρισμό ότι «δεν μπορεί να μου αποδοθεί κατηγορία για το αδίκημα της δωροδοκίας και πολύ περισσότερο για ξέπλυμα βρώμικου χρήματος. Ο ανακριτής θα έπρεπε να εκδώσει τυπική κλήση, τουλάχιστον όσον αφορά το πρόσωπό μου, και να μην προχωρήσει στην έκδοση της νομικά απαράδεκτης διάταξής του».
Ο κ. Γεωργίου επικαλείται μάλιστα την περίπτωση του άλλοτε υψηλόβαθμου στελέχους της Siemens Ρ. Σίκατσεκ, τονίζοντας ότι «μαύρα ταμεία ώς το 1999 δεν υπήρχαν και γι΄ αυτόν άλλωστε τον λόγο η περίοδος αυτή δεν ελέγχθηκε από τις εισαγγελικές αρχές της Γερμανίας και δεν διατυπώθηκε κατηγορητήριο κατά του Σίκατσεκ για την περίοδο εκείνη». Τέλος, το πρώην υψηλόβαθμο στέλεχος της Siemens στην προσφυγή του παραθέτει συγκεκριμένα στοιχεία, επιχειρώντας να καταδείξει ότι η επίμαχη σύμβαση για την ψηφιοποίηση του ΟΤΕ, που αποτελεί ένα από τα δύο «κεφάλαια» της ανακριτικής έρευνας (σ.σ.: το δεύτερο αφορά τη σύμβαση για το C4Ι), ωφέλησε το Ελληνικό Δημόσιο, αφού αποτέλεσε- όπως λέει- τη βάση για την υπογραφή της τελευταίας συμφωνίας με την Deutsche Τelekom.
ΑΜΦΙΣΒΗΤΕΙ ΑΚΟΜΗ
και την εγκυρότητα της ποινικής δίωξης για την υπόθεση των μαύρων ταμείων της γερμανικής εταιρείας














