[ Δρόμοι ]

Το μόνιμο…
… όνειρο των επιχειρηματιών έχει αρχίσει εδώ και έναν χρόνο να παίρνει σάρκα και οστά στη Γαλλία. Βλέπουν κιόλας μπροστά τους ανοιχτές τις πύλες του παραδείσου, μετά την απόφαση του Σαρκοζί να αποποινικοποιήσει τις επιχειρηματικές δραστηριότητες. Και σαν να μην έφτανε αυτό, εκεί που οι εργαζόμενοι περίμεναν πώς και πώς να τους ελαφρύνει κάπως τα φορολογικά βάρη που σηκώνουν στους ώμους τους, ο Γάλλος πρόεδρος έδωσε μια μεγάλη φοροαπαλλαγή στους επιχειρηματίες.

Επιτέλους..,
… οι άνθρωποι που κρατούν στα χέρια τους την οικονομία της χώρας δεν θα χρειάζεται πια να φυγαδεύουν τα λεφτά τους στο Λιχτενστάιν, δεν θα αναγκάζονται πια να κάθονται στο ίδιο σκαμνί με κοινούς κλεφτοκοτάδες. Ακολουθώντας τα χνάρια του Μπερλουσκόνι που «μεταρρύθμισε» ολόκληρη την ιταλική Δικαιοσύνη για να αποφύγει τα σκάνδαλα της οικονομικής αυτοκρατορίας του, ο Σαρκοζί προχωρεί στη διαγραφή είκοσι οικονομικών αδικημάτων από τον κώδικα που διέπει τις δραστηριότητες των επιχειρήσε- ων. Δεν είναι παρά μόνο η αρχή για την αποποινικοποίηση ολόκληρου του εμπορικού δικαίου. Γιατί οι καιροί είναι δύσκολοι, η κρίση είναι μεγάλη και οι επιχειρηματίες πρέπει να έχουν τα χέρια ελεύθερα για να σώσουν τη χώρα. Έστω κι αν αυτά τα χέρια είναι βρώμικα και χώνονται παντού, όπως πιστοποιούν οι φάκελοι των οικονομικών σκανδάλων που έχουν συσσωρευτεί στο δικαστήριο οικονομικών υποθέσεων του Παρισιού. Με δυο λόγια, η κατάχρηση εις βάρος του δημόσιου συμφέροντος θα καταργηθεί.

Η φύση…
… όμως απεχθάνεται το κενό, όπως θα έλεγαν και οι φιλόσοφοι. Γι΄ αυτό, οι νομοθέτες κάθησαν και σκέφτηκαν: Δεν είναι κρίμα ο όρος «κατάχρηση» να εκλείψει από τον ποινικό κώδικα; Και αποφάσισαν αμέσως να αποκαταστήσουν αυτόν τον όρο, ο οποίος τόσο είχε δεινοπαθήσει στα χέρια κακών δικαστών που κυνηγούσαν καλούς επιχειρηματίες. Ένας μάλιστα από αυτούς τους νομοθέτες, ο κυβερνητικός Φρεντερίκ Λεφέβρ, βρήκε τη λύση στην κατάχρηση του δικαιώματος της απεργίας: «Μπορούμε κάλλιστα να επιβάλλουμε οικονομικές κυρώσεις σε συνδικαλιστές που οι πράξεις τους προκαλούν βλάβες στη δημόσια ασφάλεια ή που έχουν οικονομικό κόστος στο κοινωνικό σύνολο. Μπορούν να θεωρηθούν προσωπικά υπεύθυνοι. Η καλύτερη προστασία του δικαιώματος της απεργίας είναι να φροντίσουμε να μη γίνεται κατάχρηση αυτού του δικαιώματος». Ύστερα από όλα αυτά, άραγε τι άλλο μας περιμένει; αναρωτιέται ο δημοσιογράφος Ζαν-Πιερ Μαρτέν. Και γράφει ειρωνικά: «Ίσως ένας νόμος για την κατάχρηση του δικαιώματος της εργασίας, το οποίο δένει τα χέρια των επιχειρήσεων που θέλουν να κάνουν απολύσεις». Στα χρόνια…
… που ζούμε, ένα είναι βέβαιο: οι μάσκες πέφτουν. Τι άλλο θα δούμε ακόμη; Ίσως κυβερνήσεις που θα ψηφίζουν νόμους για την κατάχρηση του δικαιώματος ψήφου, που θα τιμωρούν με πρόστιμα και ποινές όσους ψηφοφόρους θα επιχειρούν να τις ανατρέψουν (επειδή θα παρεμποδίζουν έτσι τις αναγκαίες μεταρρυθμίσεις) και που θα καθορίζουν ένα κατώτατο όριο ψήφων τις οποίες θα πρέπει να παίρνει το κυβερνητικό κόμμα.