Παγκοσμιοποίηση, σχιζοφρένεια και επανάσταση εκ του ασφαλούς

Τρώνε καλά. Αμείβονται παχυλά. Όταν πρόκειται να πουλήσουν επανάσταση και άλλα τέτοια αντικαπιταλιστικά, τότε το σύστημα που τους καλοπληρώνει φταίει για όλα τα άθλια και τα φρικτά!

Οικονομική κρίση γαρ. Τουτέστιν βάρα εκ του ασφαλούς για να κερδίσεις δημοσιότητα. Έτσι άνοιξε χθες η αυλαία του 59ου Φεστιβάλ Βερολίνου. Παράδειγμα; Ο Αμερικανο-Κινέζος σκηνοθέτης Γουέιν Γουάνγκ (του «Καπνού») και μέλος του Jury πρότεινε την εξής λύση για τους ρακένδυτους Αφρικανούς: «Να αγοράσουμε πολλές μικρές μηχανές Flip (πρόκειται για νέου τύπου κάμερες) που κοστίζουν εκατό δολάρια, να τις στείλουμε στην Αφρική για να μας διηγηθούν οι Αφρικανοί τις ιστορίες τους»!

Απίστευτο; Πού ν΄ ακούσετε το καλύτερο. Συνεχίζει η Βρετανίδα Τίλντα Σουίντον, πρόεδρος της Επιτροπής: «Εξαιρετικό. Προτείνω οι ταινίες στη συνέχεια να προβληθούν του χρόνου εδώ στην Μπερλινάλε»!

Απίστευτο; Πού να δείτε τη συνέχεια. Παίρνει τον λόγο και η Άλις Ουότερς, η Αμερικανίδα της γαστρονομίας (κάτι σαν Νταϊάνα Κόχυλα της Νέας Υόρκης). Της Επιτροπής κι αυτή. «Πού καταντήσαμε. Το φαγητό που αντικειμενικά είναι είδος ανάγκης να διακινείται και να πωλείται σαν προϊόν».

Αμ εδώ γυναίκα μου, «προϊόν» είναι η ίδια η ανθρώπινη ζωή. Τέλος πάντων.

Πάμε στο φινάλε. Μις Σουίντον, τι να περιμένουμε από την τελική ετυμηγορία της Επιτροπής; «Είμαι ανοικτή. Περιμένω με λαχτάρα να δω ταινίες από το Ιράν και το Περού. Όλες θα πέσουν στο τραπέζι της Επιτροπής». Κατάλαβα. Πάλι μια άγνωστη ιστορία, του τάδε άγνωστου σκηνοθέτη θα φύγει με την Χρυσή Άρκτο.

Η σχιζοφρένεια είναι γονιδιακή ασθένεια των καλλιτεχνών. Ο Γερμανός Τομ Τίκβερ («Λόλα, τρέξε» και «Άρωμα») ήταν η πρώτη τιμώμενη περσόνα της Μπερλινάλε. Η «Διεθνής» του άνοιξε το φεστιβάλ επειδή είναι γερμανο-γαλλο-ιταλο-αμερικανική συμπαραγωγή. Επειδή το απόλυτο Κακό του Σύμπαντος είναι μια ευρωπαϊκή τράπεζα (Λουξεμβούργο), η οποία χρηματοδοτεί «επαναστάτες» που όταν στη συνέχεια καταλάβουν την εξουσία μετατρέπονται σε όργανά της. Επειδή οι καλοί της υπόθεσης είναι ένας Βρετανός και μια Αμερικανίδα πράκτορας (σαν να λέμε ο Μπλερ με τον Μπους). Και επειδή πρωταγωνιστούν ο Κλάιβ Όουεν και η Ναόμι Ουότς. Δεν λέω. Ως θρίλερ και μάλιστα παλιάς κοπής (κάτι σαν «Τρεις μέρες του Κόνδορα) στέκεται με αξιοπρέπεια και ενίοτε με ανωτερότητα. Η συνέντευξη που παραχωρήθηκε όμως ταιριάζει με το ελληνικό ρητό «Η τρέλα δεν πάει στα βουνά».

Φταίνε οι τράπεζες; Τομ Τίκβερ: «Μη δραματοποιούμε. Η τράπεζα ως θεσμός είναι χρήσιμος και αξιόπιστος. Με τις εξαιρέσεις του, φυσικά. Όλοι με την ίδια βάρκα πορευόμαστε. Απλώς το σύστημα είναι το πρόβλημα. Το σύστημα της παγκοσμιοποίησης».

Από κοντά και ο Κλάιβ Όουεν: «Η παγκοσμιοποίηση φέρνει καταστροφή».

Ποια είναι η σχιζοφρένεια; Μα, είναι απλό. Χωρίς αυτή την «παγκοσμιοποίηση» άπαντες οι μεγάλοι παραγωγοί θα είχαν μικρότερα κέρδη. Επομένως μικρότερες αμοιβές, τουτέστιν λιγότερα χρήματα για το star system.

ΙΝFΟ

59o Φεστιβάλ Βερολίνου, έως 15 Φεβρουαρίου. Στο Ίντερνετ: http://www.berlinale.de