[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ] Το κόστος επίλυσης των προβλημάτων

ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ πληροφορίες η Ελλάδα αποφάσισε, σε περίοδο δεινής οικονομικής κρίσης, να διαθέσει το ποσό των περίπου 6,5 δισ. ευρώ για την αγορά νέου εξοπλισμού, ποσό που εάν προστεθεί σε δαπάνες που ήδη «τρέχουν» για εξοπλιστικά προγράμματα φθάνει στο κολοσσιαίο σύνολο των περίπου 16 δισ. ευρώ! Για μια χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης (Ε.Ε.) η διάθεση ενός τόσο υψηλού ποσού για εξοπλισμούς (και γενικότερα η διάθεση τόσο σημαντικών πόρων για στρατιωτικές δαπάνες ως ποσοστό του ΑΕΠ) αποτελεί επιεικώς μια ιδιορρυθμία. Βεβαίως η Ελλάδα δεν είναι όπως οι άλλες χώρες-μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Είναι η χώρα που «αισθάνεται» ότι η ανεξαρτησία και η εδαφική ακεραιότητά της απειλούνται, καθώς βρίσκεται σ΄ ένα ασταθές περιφερειακό περιβάλλον και με γείτονα την Τουρκία από την οποία θεωρεί ότι προέρχεται και η ισχυρότερη απειλή.

Αλλά μήπως έχουμε τελικά παγιδευτεί σ΄ έναν φαύλο κύκλο, ο οποίος διατηρεί την ένταση της απειλής και ταυτόχρονα την κούρσα των εξοπλισμών επενδύοντας πολύτιμους πόρους που θα έπρεπε να διατεθούν σε εναλλακτικές επιλογές (εκπαίδευσης, υγείας, έρευνας, τεχνολογίας, περιβάλλοντος κ.ά.);

Μήπως είναι κάπως ακατανόητο για μια χώρα-μέλος της Ένωσης να μην έχει μπορέσει για τόσα πολλά χρόνια να εφαρμόσει τη στρατηγική για την επίλυση των προβλημάτων και την ακύρωση της απειλής; Μήπως η εγκατάλειψη του «πακέτου Ελσίνκι» που συνιστούσε μια τέτοια στρατηγική υποδηλοί ότι δεν υπάρχει πραγματική πολιτική βούληση και πολιτική συναίνεση για την αναζήτηση λύσης με τους αναγκαίους, περιορισμένους συμβιβασμούς (που αναπόφευκτα συνεπάγεται κάθε λύση) αλλά συμβιβασμούς που θα μεγιστοποιούν τελικά τα πάγια και διαχρονικά ελληνικά συμφέροντα και θα αποτρέπουν τα χειρότερα; Μήπως η διαιώνιση των προβλημάτων επιβαρύνει τελικά την agenda εις βάρος μας;

Βεβαίως για την επίτευξη της οποιασδήποτε λύσης απαιτείται η σύμπραξη και των δύο (Ελλάδας, Τουρκίας). Αλλά οι εμπειρίες από την επίλυση συγκρούσεων δείχνουν ότι πάντοτε υπάρχουν στρατηγικές για το «κλείδωμα» της άλλης πλευράς σε διαδικασία επίλυσης ανεξάρτητα από το πόσο άκαμπτες είναι οι θέσεις της. Ποιο είναι τελικά μεγαλύτερο, το κόστος της επίλυσης ή το κόστος της διαιώνισης των προβλημάτων;

Ο Π.Κ. Ιωακειμίδης είναι καθηγητής του Πανεπιστημίου Αθηνών και μέλος του Δ.Σ. του ΕΛΙΑΜΕΠ.