Φοίβη Αθηναίου

Αν σας σφίγγει η πόλη γύρω, αν έχετε διάθεση να επικοινωνήσετε για το πρόβλημά σας, η κυρία Φοίβη Αθηναίου (που έχει τα νεύρα της από οκτώ ετών!) είναι εδώ, στην ηλεκτρονική διεύθυνση Ρhoebe@dolnet.gr (με ένδειξη: Για Φοίβη) και στην ταχυδρομική διεύθυνση «ΤΑ ΝΕΑ», «Ορίζοντες», Για κ. Φοίβη Αθηναίου, Μιχαλακοπούλου 80, 115 28 Αθήνα

Αντιστάσεις στο τηλεκοντρόλ

Προς Φοίβη Αθηναίου, «Η διαθήκη μου» του Μιχάλη Κατσαρού («Κατά Σαδδουκαίων»), παραλλαγή 2009, υπό Διογένη του αιρετικού: «Αντισταθείτε,/ σ΄ αυτόν που χτίζει ένα μικρό σπιτάκι/ και λέει: είμαι καλά εδώ κι άσε τον κόσμο/ να καίγεται./ Αντισταθείτε,/ σ΄ αυτόν που λέει: δόξα σοι ο θεός,/ ζήσαμε καλά και σήμερα…/ Αντισταθείτε,/ στην απολιθωμένη εκπαίδευση/ στους δάσκαλους που την υπηρετούν σαν μεροκάματο,/ στα παιδάκια που παπαγαλίζουν…/ Αντισταθείτε,/ σ΄ αυτόν που χαιρετάει απ΄ την εξέδρα/ ώρες ατέλειωτες τις παρελάσεις των άχρηστων όπλων,/ που τρώνε τα μισά λεφτά από τα λίγα που έχει η τσέπη μας / για να βαφτούν με αίμα χιλιάδων αθώων./ Αντισταθείτε,/ σ΄ όλους αυτούς που το παίζουνε μεγάλοι,/ σ΄ αυτούς που τους δηλώσανε μεγάλους/ που τους πληρώσανε ακριβά με τίτλους και αργύρια,/ για να εισπράξουνε τα ευτελή λιβανωτά τους…/ Αντισταθείτε,/ στις κολακείες και τις ευχές, τις τόσες υποκλίσεις,/ από δειλούς πολιτευτές για το δοτό αρχηγό τους,/ ψεύτες στους ψηφοφόρους τους και σκλάβοι στο χορηγό τους… αν θέλετε την πραγματική Αλήθεια/ που σας την κρύβουμε όλοι».

Για την αντιγραφή, Στέφανος Ληναίος Συγγνώμη, αγαπητέ Στέφανε. Τους πήρατε το τηλεκοντρόλ απ΄ τα χέρια για να…

αντισταθούν;


Κατάστρεψε, κατάστρεψε, κάτι θα μείνει

Προς Φοίβη Αθηναίου, Είχα συγχαρεί πρώην υπουργό Πολιτισμού για το ιδιαίτερο ενδιαφέρον που έδειξε «για τον σημαντικότατο εξευρεθέντα νεολιθικό οικισμό στον Στρόφιλα Άνδρου. Αποτέλεσμα αυτού βέβαια αποτελούν τόσο οι αποφάσεις των υπηρεσιών του ΥΠΠΟ του 2005 (Φ21: 63192/28-7-΄05 & 64452/1-8-΄05 & 64453/1-8-΄05) χαρακτηρισμού του χώρου από την ΓΔΑΚΠΚ/ΑΡΧ., όσο και η απόφαση της 14-8-2006 για την απαγόρευση εναπόθεσης απορριμμάτων στον παράνομο- αυθαίρετα- εγκατεστημένο προ 30ετίας σκουπιδότοπο της ευρύτερης περιοχής Σταυροπέδας που γειτνιάζει με τον παραπάνω εξαιρετικά σημαντικό αρχαιολογικό χώρο».

Εκεί εξέφραζα σημαντική ένσταση για τις δυσάρεστες επακόλουθες επιπτώσεις στο σύνολο των 8.000 κατοίκων του νησιού και των άνω των 4.000 επισκεπτών. Ανήκοντας ψυχικά σε αυτούς που συμπαρίστανται στο δίκαιο καθ΄ όλα αίτημα των κατοίκων των κοινοτικών διαμερισμάτων Πιτροφού και Ζαγανιάρη για την οριστική απομάκρυνση του παράνομου σκουπιδότοπου, καθώς και των λατομείων που πλέον μετά την ανακάλυψη του αρχαιολογικού χώρου δεν νοείται να συνυπάρχουν στην ίδια περιοχή, στέκομαι κριτικά εμπρός στην απόφαση των συμβουλίων των κατοίκων αυτών για τον αποκλεισμό του σκουπιδότοπου χωρίς προηγούμενη εξασφάλιση κοινά αποδεκτής εναλλακτικής λύσης απόθεσης των απορριμμάτων, που λόγω υψηλής τουριστικής περιόδου στοιβάζονται πλέον σε πύργους πλαστικών σάκων μέσα στις πόλεις και τα χωριά και πάνω στους κύριους οδικούς άξονες, με προφανή βέβαια τον κίνδυνο υγείας αλλά και τουριστικής δυσφήμησης και απαξίωσης πλήθους επαγγελματιών και επιχειρήσεων.

Επίσης πρότεινα τη συνδυασμένη μέθοδο της ανακύκλωσης και της πυρόλυσης των υπολοίπων απορριμμάτων.

Φραντζέσκος Στ. Καλλιβρούζης, αρχιτέκτωνμηχανικός Να φανταστώ πως η… κρίση σας προωθείται ακόμη, αγαπητέ Φραντζέσκο. Όπως όλα στο εκ-Πολιτισμού τόσον καιρό. Ειδικά σε μια υπόθεση που μυρίζει- για να μην πω βρωμάει…- υπόθεση Ζαχόπουλου και από τη βαριά ανάσα ντόπιων τοπικών αρχόντων που κάνουν τους τσάμπα μάγκες και ντεμέκ νταήδες στους διαμαρτυρόμενους κατοίκους, οι οποίοι επιχείρησαν ακόμη και με πορείες να σώσουν τον νεολιθικό οικισμό στον Στρόφιλα Άνδρου. Οι οποίοι, ας σημειωθεί, είναι της «σεμνής και ταπεινής» παρατάξεως (με τη μηδενική ανοχή στη διαφθορά- πάλι το ανεκδοτάκιιιιι) και από εκεί παίρνουν γραμμή στο ντεμέκ νταηλίκι (το ατιμώρητο)…
«Αγραμματοσύνη, αγάπη μου»

Κυρία Φοίβη, Προ ετών βρέθηκα στην Αγγλία, σε έναν καταυλισμό Πολωνών που ήταν εκεί από τον πόλεμο. Κάποιος νεαρός Πολωνός άκουσε τη συνομιλία μου με κάποιο συντοπίτη μας και ρώτησε τι γλώσσα μιλάμε. Του άρεσε ο ήχος της.

Πραγματικά οι πρόγονοί μας, μας κληρονόμησαν μια γλώσσα εύηχη. Αυτός ο λαός δεν θα μπορούσε ποτέ να συνομιλεί με το αχτ ουντ στβάντιχ ή μπουγιουρούμ. Το εύηχο της γλώσσας ήταν η φροντίδα του. Όπου κάπου στράβωνε, το άλλαζε «χάριν ευφωνίας».

Αυτό σκέφτηκα όταν άκουσα τηλεπαρουσιαστή να χαρακτηρίζει κάτι σαν πρωτοφανή. Αναλογίστηκα αν τα χαρακτηριζόμενα δεν ήταν ένα αλλά περισσότερα, πώς θα τα έλεγε; Πρωτοφανιά; Στη σκέψη αυτή ανατρίχιασα. Δεν ήθελε να χρησιμοποιήσει το πρωτοφανές; Η γλώσσα μας είναι πλούσια, μπορούσε να χρησιμοποιήσει τα πρωτόγνωρα. Το πρωτοφανές δηλαδή είναι άγνωστο στον σημερινό Έλληνα; Άλλη λεκτική ανοστιά είναι όταν αναφέρονται στον πάτερ. Ο πατέρας δεν τους πάει; Έλεος!

Δ. Φράγκος Παραθέτω, αγαπητέ Δ., ένα κείμενο του καθηγητή Γιώργου Μπαμπινιώτη, που αφορά σε αυτό ακριβώς που ΔΕΝ κάνουν τα κανάλια, βουτηγμένα στην αγραμματοσύνη τους: «Δεν είμαστε εμείς αυτοί που πλάσσουν τις λέξεις της γλώσσας μας. Τις παραλαμβάνουμε έτοιμες, συμβατικά πλασμένες, συλλογικό καρπό από τις γενιές που προηγήθηκαν. Είναι “πολλών ανθρώπων παιδιά οι λέξεις μας”, λέει ο Σεφέρης. Γεννούν υποχρεώσεις οι λέξεις: Να γνωρίσεις καλά το περιεχόμενό τους, το εύρος και το βάθος της πληροφορίας που δηλώνουν…».