Το Πνεύμα του Τόνου

Επείγουσα ανάγκη μεταστέγασης
Της Εύας Κοταμανίδου

Αυτή η χώρα δεν «τρώει» μόνο τα παιδιά της, καταπίνει ανενδοίαστα, «χωρίς αιδώ», σαν άσπλαγχνη μάνα-τέρας κι ό,τι αυτά δημιουργούν. Αλλοιώνει, γκρεμίζει, καταστρέφει ό,τι δηλώνει, συνεχίζει, φυλάσσει τη συνέχεια της ιστορίας της. Πολύχρονη και γνωστή η περιπέτεια του Θεατρικού Μουσείου. Τα προβλήματα του ακατάλληλου κτιρίου στα ασφυκτικά, υγρά υπόγεια του Πνευματικού Κέντρου Αθηναίων, μεσοτοιχία με τα δημοτικά ουρητήρια, έχουν πολλάκις επισημανθεί. Επανειλημμένως έχουν δοθεί υποσχέσεις για τη μεταστέγασή του, αλλά ως είθισται οι υποσχέσεις δίνονται για να μην τηρούνται, αν δεν ρίχνονται και εις τον κάλαθον των αχρήστων. Όμως οι καιροί ου μενετοί. Τα χιλιάδες αντικείμενα του Μουσείου και του Αρχείου του, από θεατρικά κοστούμια ώς προσωπικά ενθυμήματα ηθοποιών, από κείμενα, βιβλία, προγράμματα κι ό,τι άλλο καταγράφει τη μεγάλη ιστορία του ελληνικού θεάτρου, κινδυνεύουν όλα άμεσα να καταστραφούν ανά πάσα απρόσμενη στιγμή, όπως συνέβη και στο παρελθόν. Η υγρασία νοτίζει, διαλύει, κατατρώει τα εκθέματα με τη συνδρομή και τερμιτών. Τα αναμνηστικά καμαρίνια των μεγάλων ιεροφαντών της θεατρικής τέχνης σταματούν αναγκαστικά, δεν υπάρχει πλέον χώρος.

Κύριε δήμαρχε, κύριε υπουργέ Πολιτισμού, δώστε αμέσως χείρα βοηθείας και λύση στο πρόβλημα του Θεατρικού Μουσείου. «Ανεβάστε το» απ΄ τα υγρά σκοτεινά υπόγεια στο φως ενός αξιοπρεπούς κτιρίου, αντάξιου της πλούσιας, πολύτιμης ιστορίας και προσφοράς του. Το αξίζει!