ΤΟ ΣΤΙΓΜΑ Με υποσχέσεις έκλεψαν την ψήφο των αγροτών

Δεν θέλω να σας στενοχωρήσω, και πολύ περισσότερο να σας χαλάσω τη μέρα, διότι ένα Σάββατο έχετε κι εσείς, κρίμα δεν είναι; Αλλά δεν μπορώ να το κρατήσω για τον εαυτό μου. Δεν γίνεται να το σηκώσω μόνος μου το βάρος- αρκετά σηκώνω τελευταία, και να δω πώς θα τα καταφέρω τελικά. Αλλά ο Κώστας (ο κατάλληλος Κώστας) κάνει λάθη, πολλά λάθη. Βασικά αγνοεί ορισμένα αξιώματα της ζωής, τα οποία δεν μπορεί, τα ξέρει, πλην όμως μού δίνει την αίσθηση πως ό,τι θυμάται χαίρεται!

Πατέρας είναι, χριστιανός ορθόδοξος είναι (δεν πρόκειται για «ευαίσθητο προσωπικό δεδομένο», το ξέρω γιατί είχε πάει, αν θυμάστε, και υπέγραψε στην ουρά στο δημοψήφισμα του Χριστόδουλου για τις ταυτότητες), δεν μπορεί να μην έχει ακουστά το γνωστό «μην τάξεις του άγιου κερί και του παιδιού κουλούρι»! Ε, ο αγρότης είναι σαν το παιδί και τον άγιο. Έταξες του παιδιού κάτι (παιχνίδι, βόλτα, κουλουράκι, παιδική χαρά) και δεν το εκπλήρωσες; Κάηκες. Έταξες του αγίου κερί και δεν το πήγες στη χάρη Του; Καλύτερα να μη στο περιγράψω τι σε περιμένει, γιατί μετά θα με πεις θρησκόληπτο και προληπτικό, και δεν θέλω…

Έβγαλαν στα μπλόκα την οργή τους
Έταξες του αγρότη για να του πάρεις την ψήφο και μετά ξέχασες τι του έταξες; Λυπάμαι, αλλά θα το δεις το τρακτέρ να έρχεται στη Ραφήνα, να σου κάνει το γκαζόν χωράφι για να βάλεις πατάτες, που είναι και η εποχή τους! Διότι πέντε χρόνια τους είχες στο μιλητό και στο «μην ανησυχείτε, παιδιά, ό,τι είπαμε ισχύει, ο λόγος μου συμβόλαιο». Συμβόλαιο, ναι, αλλά άκυρο. Μέχρι την τελευταία αράδα, εκεί που πέφτουν οι υπογραφές. Ό,τι τους είπες όλα αυτά τα χρόνια, είναι να γίνουν άσμα λαϊκό και πένθιμο, ικανό να ανταγωνιστεί το «τα ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα» που δεν είναι του Λευτέρη (γεια σου, Πρόεδρε), αλλά έχει κάνει καριέρα μεγάλη στα απανταχού μπουζουξίδικα της χώρας. Εγώ τους είδα τους ανθρώπους να βγάζουν την οργή τους στα μπλόκα. Δεν είδα έναν που να πει μια καλή κουβέντα για την κυβέρνηση και τις πολιτικές της. Έναν που να δηλώνει ότι είναι ευχαριστημένος με αυτό που κάνει. Γιατί δεν είναι. Κι επειδή άκουσα προχθές στη Βουλή διάφορους βουλευτές της κυβερνώσας, κυρίως, παράταξης να διαμαρτύρονται για τα μπλόκα και να χλευάζουν αυτούς τους ανθρώπους, ένα θα πω: αφού δεν μπορούν να τους ικανοποιήσουν τα αιτήματα, ας έχουν τουλάχιστον σεβασμό στα ροζιασμένα χέρια που δουλεύουν τη γη. Γιατί αυτοί δουλεύουν και δεν πληρώνονται. Πολλοί άλλοι εκ των «διαμαρτυρομένων» πληρώνονται για να (μας) «δουλεύουν»…

Τις βάφτισαν αποζημιώσεις
Εμένα βασικά πες μου ό,τι θες. Θα το ακούσω, γιατί έχω μάθει να ακούω- δεν κάνω την αυθεντία, ποτέ δεν μου άρεσε. Ένα να μη μου κάνεις: να προσπαθήσεις να με «δουλέψεις», να μου κάνεις τον έξυπνο. Χαλιέμαι άσχημα. Το ίδιο και πολύς κόσμος. Κι η Κομισιόν πρώτα και κύρια. Που ακούει την κυβέρνηση να λέει αυτά τα «κουφά», ότι τάχα μου τα 500 εκατομμύρια που δίνει στους αγρότες δεν είναι επιδοτήσεις, αλλά αποζημιώσεις για ζημιές των αγροτικών προϊόντων, και έχει στραβώσει σε βαθμό κακουργήματος. Αλλά και η κυβέρνηση, τι εφευρετικότητα! Συγγνώμη, έχουν σκεφτεί πώς θα το κάνουν αυτό το κόλπο; Θα βρεθούν ας πούμε γεωπόνοι να υπογράψουν βεβαιώσεις ότι πήγαν στο χωράφι του τάδε αγρότη, στο δείνα χωριό, και το βρήκαν κατεστραμμένο; Κι αν, λέμε αν, υπάρξει μια καταγγελία εις βάρος τους ότι υπογράφουν ψεύτικες βεβαιώσεις, ποιος θα πάει φυλακή; Ο υπουργός που καλύπτεται από ασυλία ή ο γεωπόνος; «Δουλευόμαστε» τώρα μεταξύ μας, μου φαίνεται…

Το σίριαλ της ΜΕΒΓΑΛ
Παράδειγμα «δουλέματος» άγριου, εκ μέρους της Δικαιοσύνης. Παρακολουθώ (είμαι από αυτούς που το έχω πάρει σχεδόν «προσωπικά» το θέμα) την εξέλιξη της δίκης για το σκάνδαλο της ΜΕΒΓΑΛ. Τέσσερα χρόνια τώρα, οι κουμπάροι, οι φίλοι και οι κολλητοί του συστήματος Μαξίμου έκοβαν βόλτες ανενόχλητοι στα καφέ της πλατείας (Κολωνακίου) και έστηναν δουλίτσες παρά το γεγονός ότι ήταν υπόδικοι επειδή πιάστηκαν «με τη γίδα στον πλάτη», όπως λένε στην Ήπειρο. Τα παλικάρια αυτά, οι γνωστοί «πανάγοι» αν θυμάστε, δικάζονται εδώ και κάτι μήνες, και η δίκη για το σκάνδαλο της ΜΕΒΓΑΛ τείνει να έχει τη διάρκεια της… δίκης της Νυρεμβέργης! Ποιος είναι ο στόχος; Προφανώς να τη γλιτώσουν, διότι- το είπαμε- είναι του «συστήματος». Αλλιώς τι νόημα έχει αυτή η κωλυσιεργία, κύριε Σανιδά μου, που τόσο σας ενδιαφέρει το «ευπρόσωπον» της Δικαιοσύνης… Οι έμποροι του θανάτου κάνουν κάθε μέρα πάρτι
Το ευπρόσωπον της Δικαιοσύνης και το ανασφαλές να ζεις και να κινείσαι σ΄ αυτή την πόλη. Δύο μήνες μετά τη «σφαγή» που έγινε στο καταραμένο τετράγωνο Σοφοκλέους, Γερανίου, Θεάτρου, Σωκράτους, οι έμποροι του θανάτου κάνουν κάθε μέρα πάρτι και η Αστυνομία δεν είναι εκεί. Οι εξαγγελίες μετά το μακελειό ότι αυτή η «αγορά» θα διαλυθεί και η Αστυνομία θα είναι παρούσα, έμειναν όπως και πολλά άλλα πράγματα κενά περιεχομένου. Θα μου πεις, υπάρχει αλλού; Συμφωνώ πως όχι. Είδος ουσιώδες εν ανεπαρκεία έχει γίνει. Αλλά εκεί χάνονται κάθε μέρα παιδιά, που μπορεί να είναι παιδιά του καθενός από μας. Πώς μπορεί να κλείνουν τα μάτια τους οι αρμόδιοι μπροστά στο έγκλημα που συντελείται, επαναλαμβάνω, καθημερινά πέντε βήματα από το κέντρο της πόλης; (Από την άλλη πλευρά, να πούμε κι ένα μπράβο στη Δίωξη Ηλεκτρονικού Εγκλήματος που εξάρθρωσε μια ακόμη σιχαμερή συμμορία παιδόφιλων).

ΚΑΙ ΤΟ ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟ Τα ρήγματα για τη ΣΥΝεργασία

Όσοι περίμεναν ότι μετά τη χθεσινή συνάντηση του Γιώργου με τον Αλαβάνο θα ανακοινωνόταν επίσημα η συνεργασία ΠΑΣΟΚ- ΣΥΡΙΖΑ, ασφαλώς θα πρέπει να αναθεωρήσουν τις απόψεις τους. Πρώτον, ακόμη κι αν είχε υπάρξει συμφωνία, αυτή για ευνόητους λόγους δεν θα μπορούσε να ανακοινωθεί. Δεύτερον, γιατί ακόμη κι αν συμφώνησαν κάτι, κανείς από τους δύο δεν είναι κορόιδο να πει «ναι, συμφωνήσαμε», αφού είναι γνωστό ότι μεταξύ ΠΑΣΟΚ και ΣΥΡΙΖΑ παίζεται ένα παιχνίδι εντυπώσεων, το οποίο κάθε πλευρά θέλει να κερδίσει, επειδή υπάρχει ένας σημαντικός αριθμός ψηφοφόρων της Κεντροαριστεράς που πιέζει για τη συνεργασία- άρα όποιος χρεωθεί την αποτυχία της θα εισπράξει και το ανάλογο κόστος. Κατά συνέπεια, ας μην απογοητεύονται οι οπαδοί της συνεργασίας απ΄ ό,τι έγινε ή δεν έγινε χθες. Εκείνοι όμως που είναι προσεκτικοί παρατηρητές των πολιτικών εξελίξεων δίνουν έμφαση στην εκδήλωση της Ανανεωτικής Αριστεράς, με ομιλητή τον Φώτη Κουβέλη και ουσιαστικό υποστηρικτή τον Μιχάλη Παπαγιαννάκη. Είναι ένα ρήγμα αυτό στην ώς τώρα στρατηγική της έντασης με το ΠΑΣΟΚ που ακολουθεί η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ και του Συνασπισμού. Και ενδιαφέρει πολλούς ποια θα είναι η εξέλιξη αυτού του ρήγματος…