Εναλλακτικά Αυτός και το γούρι του

«ΗΡΘΕ ΤΟ γούρι μου…». Ακούστηκε να το ψιθυρίζει ο Κώστας Καραμανλής, όταν έφθασε ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης στη δεξίωση της Προεδρίας της Δημοκρατίας για το διπλωματικό σώμα. Ιστορικά ο επίτιμος της Ν.Δ. δεν θεωρείται γουρλής. Ωστόσο, η κυβέρνηση Καραμανλή αρχίζει πλέον να θυμίζει επικίνδυνα την κυβέρνηση Μητσοτάκη. Η μόνη διαφορά έγκειται στο ότι ο χρόνος κυλάει αντίστροφα.

Ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης κυβέρνησε μετά τα «οικουμενικά» σχήματα του 1989-90 και πριν από την ΟΝΕ. Ο Κωνσταντίνος Καραμανλής κυβερνά σαν να μην υπάρχει η ΟΝΕ, ενώ η χώρα φαίνεται να οδεύει προς αβέβαιες εκλογές και σενάρια συγκυβέρνησης. Οι βασικές παράμετροι της περιόδου 1990-93 έχουν αναβιώσει. Η έλλειψη σχεδίου. Ο τρόμος του πολιτικού κόστους. Η πελατειακή προσέγγιση της πολιτικής. Ο παλαιοπολιτικός τακτικισμός που διδάσκει ότι ισορροπείς τον έναν υπουργό με τον άλλον. Όλες αυτές είναι ιδιότητες που αποδίδονται στο στυλ του νυν Πρωθυπουργού και επιβεβαιώνονται κατ΄ ιδίαν από νυν και πρώην συνεργάτες του.

ΤΣΙΜΠΑΕΙ ΚΑΝΕΙΣ τον εαυτό του. Και λέει πως είναι κακό όνειρο. Στο κάτω-κάτω της γραφής είμαστε ακόμη στην ευρωζώνη. Την προηγούμενη εβδομάδα ο Γιούνκερ, ο Αλμούνια, ο Τρισέ βγήκαν και μας στήριξαν. Κανείς δεν πρόκειται να μας δείξει την πόρτα.

Ωστόσο, η ελληνική κυβέρνηση πολιτεύεται σαν να μην είμαστε στην ευρωζώνη. Η διαχείριση του δημόσιου χρέους- επιβαρημένη από τα spreads και τα υψηλά επιτό κια- έχει ορίζοντα τριμήνου. Η αντιμετώπιση των αγροτών έχει ορίζοντα έτους. Η προσέγγιση σε στυλ «πάρτε χρήμα» είναι καταφανώς πελατειακή. Ουδείς ασχολείται με τα διαρθρωτικά προβλήματα της ελληνικής γεωργίας και με το τι μέλλει γενέσθαι εκεί στο 2013-15, όταν η Κοινή Αγροτική Πολιτική και οι επιδοτήσεις θα είναι ανάμνηση από ένα ροζ παρελθόν. Όπως ουδείς προσπαθεί να προετοιμάσει τους αγρότες για το αύριο. ΥΠΑΡΧΕΙ Η ΑΙΣΘΗΣΗ πως οι κυβερνώντες δεν νοιάζονται. Λες και δεν θα είναι τότε εδώ. Ή λες και δεν θα είναι στην εξουσία για να αντιμετωπίσουν την οργή μιας Ελλάδας υποβαθμισμένης, όχι πιστοληπτικά από τη Standard & Ρoor΄s, αλλά πραγματικά.

Άραγε απασχολεί τον Καραμανλή εκτός από το τώρα και το μετά; Η απορία προβάλλεται στη σκυθρωπή φιγούρα του Πρωθυπουργού. Η εκδοχή «θα βαρεθούμε να βλέπουμε τον Καραμανλή» είναι το τελευταίο επεισόδιο του σίριαλ «μένει ή φεύγει;» και τη διακινούν δικοί του άνθρωποι. Αν πράγματι προτίθεται να μείνει και να μακροημερεύσει, αν όντως θα κρατήσει το κόμμα- «ενθαρρυμένος από το πρότυπο του Γιώργου Παπανδρέου»- ακόμη και σε περίπτωση ήττας, πώς υπολογίζει να αντιμετωπίσει το δυσάρεστο μέλλον που διαγράφεται για τη χώρα;

Ο Καραμανλής είναι άδικος με τον Μητσοτάκη. Δεν είναι ο επίτιμος το γούρι του. Καθένας μας φτιάχνει την τύχη του. Και ο νυν Πρωθυπουργός δεν αποτελεί εξαίρεση. Το πρόβλημα είναι ότι μαζί με τη δική του τύχη, φτιάχνει και τη δική μας.