Φοίβη Αθηναίου

Αν σας σφίγγει η πόλη γύρω, αν έχετε διάθεση να επικοινωνήσετε για το πρόβλημά σας, η κυρία Φοίβη Αθηναίου (που έχει τα νεύρα της από οκτώ ετών!) είναι εδώ, στην ηλεκτρονική διεύθυνση Ρhoebe@dolnet.gr (με ένδειξη: Για Φοίβη) και στην ταχυδρομική διεύθυνση «ΤΑ ΝΕΑ», «Ορίζοντες», Για κ. Φοίβη Αθηναίου, Μιχαλακοπούλου 80, 115 28 Αθήνα

«Με λαχτάρα, αγκαλιά με μια αγκινάρα…»

«Χτύπα τα πόδια σου Κινέζα για να μην κόψει η μαγιονέζα», «Το χοντρό μπιζέλι χορεύει τσιφτετέλι στον χορό των μπιζελιών και τα κολοκυθάκια χτυπάνε παλαμάκια πάνω στην πρασινάδα και πάνω στο γκαζόν», «ήρθε η ώρα πια κι εγώ να χορέψω με λαχτάρα αγκαλιά με μια αγκινάρα»…

«Λιλιπούπολη». Αξιομνημόνευτη κι αξέχαστη. Μια άλλη πόλη. Όχι σαν την Αθήνα, που καλείς με άνεση τα ΜΑΤ για να χτίσεις (λέει) πάρκινγκ και να προπηλακίσεις διαμαρτυρόμενους κατοίκους.

Ίσως το τελευταίο, με την αγκινάρα, να ταιριάζει στους υπερφίαλους, αλαζόνες αρχόντους αυτής της πόλης…

Φοίβη

Τι δεν μας περιμένει ακόμα…

Αγαπητή Φοίβη, Έχω πλέον αγανακτήσει με τα τηλεοπτικά δρώμενα. Την ώρα που ο λαός της Παλαιστίνης υπέφερε από το δράμα του πολέμου, κάποιοι που για ανεξήγητους λόγους έχουν ελεύθερη και άνετη πρόσβαση στα ραδιοτηλεοπτικά μέσα χρησιμοποιούσαν το μέσο για να μας διηγηθούν το προσωπικό ερωτικό τους δράμα… Έλεος πια!!!

Την ώρα που πολλών Ελλώνων, συμπεριλαμβανομένου εμού του ιδίου, υποφέρει η τσέπη τους, κάποιοι άλλοι, επίσης των ραδιοτηλεοπτικών μέσων, ερίζουν και προκαλούν, με υψηλούς μισθούς, γλέντια και τραγούδια, χαβαλέ, ανοησίες και βλακείες… Ακόμα και το κρατικό κανάλι, το οποίο εισπράττει και από μένα με το έτσι θέλω τον οβολόν μου, με αντιμετωπίζει ως τηλεθεατή με πολύ λάιτ υποκουλτούρα…

Μηδενός εξαιρουμένου τηλεοπτικού μέσου, σκορπίζουν τον πανικό και την ανασφάλεια μέσα από μια επιλεγμένη ειδησεογραφία, την οποία άλλοι πλασάρουν ωμά και άλλοι μέσα από λάιτ εκδόσεις…

Ναι. Συμφωνώ ότι πρέπει να διατηρούμε την ψυχραιμία μας σε δύσκολες περιστάσεις.

Ναι. Συμφωνώ ότι η ζωή έχει και τις χαρές και τις λύπες της.

Ναι. Συμφωνώ ότι η ενημέρωση και η πληροφόρηση πρέπει να είναι κοινωνικό αγαθό και όχι προνόμιο των λίγων. Αλλά η ζωή μας γενικότερα, στην εποχή που ζούμε, δεν συνεχίζεται. Δεν το βλέπουν όλοι αυτοί; Δεν καταλαβαίνουν πως η ζωή μας, η καθημερινότητά μας, η πορεία μας δεν συνεχίζεται; Ότι πλέον έχουμε πιάσει πάτο και πως τίποτα από αυτά που μας πλασάρουν δεν μας συγκινεί, δεν μας ενδιαφέρει, δεν μας αντιπροσωπεύει, δεν μας ικανοποιεί;

Δεν καταλαβαίνουν όλοι αυτοί πως με πολλή βία κατορθώνουν να κρατήσουν πλέον τους τηλεθεατές τους στην καρέκλα; Ώς πότε θα ζουν στην κοσμάρα τους όλοι αυτοί, οι οποίοι συν τοις άλλοις τσακώνονται και μεταξύ τους για τα νούμερα τηλεθέασης; Ώς πότε θα νομίζουν κάποιοι από αυτούς ότι η ανοησία, η βλακεία και ο χαβαλές φέρνουν νούμερα;

Και ναι. Εγώ να πατήσω το ανάλογο πλήκτρο στο τηλεκοντρόλ μου και να γυρίσω την πλάτη μου σε ό,τι τηλεοπτικό δεν με αφορά, δεν με συγκινεί, δεν με ενδιαφέρει, δεν με ικανοποιεί… Δυστυχώς όμως, αυτό που θα αποφύγω γνωρίζω πως θα το βρω πάλι μπροστά μου, όταν βρεθώ αντιμέτωπος με τη βλακεία, την ανοησία και τον χαβαλέ μιας μεγάλης μερίδας του έξω κόσμου, στην καθημερινότητά μου, η οποία έχει ταυτιστεί στο μεγαλύτερο μέρος της με κάποιο τηλεοπτικό παράθυρο και που νομίζει πως είναι το παράθυρο στην είδηση και όχι η ίδια η είδηση.

Επί τη ευκαιρία υποβάλλω την παραίτησή μου από τηλεθεατής και ακροατής μέχρι ανακλήσεως του όποιου τηλεοπτικού χαβαλέ.

Γεώργιος Ριζόγλου, Ηράκλειο Κρήτης Ααααα, να πιάσουμε την κουβέντα για την κατάντια των καναλιών, αγαπητέ Γεώργιε; Δεν έχω παρά έναν απελπισμένο, πυκνό, στίχο της Κικής Δημουλά να αντιπαραθέσω: «Θεέ μου, τι δεν μας περιμένει ακόμα»…


Και λίγο σέβας, καλιέεεεε

Αγαπητή, κυρία Αθηναίου μου Εν τέλει ο της Δημαρχίας έτσι θέλει να περάσει στην ιστορία της πολιτικής ζωής του τόπου και της πόλης αυτής; Ως δήμαρχος ΜΑΤ και Αθηναίων; Θλίβομαι που παρενέβησαν τα ΜΑΤ στην Πλατεία Αμερικής ώστε να ολοκληρωθεί το «έργο» του δήμου, δηλαδή το ξερίζωμα- κόψιμο δέντρων για να γίνει υπόγειο γκαράζ. Αυτό τον μάρανε; Οι θέσεις στάθμευσης; Για να μην ταλαιπωρούνται οι δημότες; Μπα. Δηλώνει ο αντιδήμαρχος ότι στη θέση των 12 κομμένων δέντρων (που όμως είναι 45)

«Θα» φυτέψουν 120 νέα, μικρά και μεγάλα. Ε, και; Σάματις θα ζούμε εμείς, τα παιδιά ή τα εγγόνια μας για να έχουν να λένε για τη σκιά και τη δροσιά που προσφέρουν; Δεν βαριέστε… Αλλά όταν ο δήμαρχος ΜΑΤ και Αθηναίων ευλογεί την τσιμεντοποίηση στον ελαιώνα για μη «ομιλούντα» εμπορικά κέντρα πλησίον του γηπέδου του Παναθηναϊκού, αντιλαμβάνεται κανείς το όραμα- λέμε τώρα- του ανθρώπου για μια «ανθρώπινη πόλη» όπως ευαγγελιζόταν κάποτε, προεκλογικώς. Τσιμέντο να γίνει, δηλαδή. Θλίψη προκαλεί η διαπίστωση ότι είναι περαστικοί. Οργή όμως, διότι θεωρούν πως το «περαστικός» είναι επάγγελμα για το οποίο πρέπει να πληρώνονται αδρά.

Με τιμή Ευθύμιος Χιόνης, Φιλοθέη Η ταλαίπωρη τούτη στήλη θα ήθελε, με την ευκαιρία, αγαπητέ Ευθύμιε, σεμνά και ταπεινά- κι ας μιλάμε για τη δημαρχάρα- να παρακαλέσει ταπεινότατα τους αναγνώστες να μην την κάνουν κοινωνό αποτρόπαιων συνθημάτων όπως «Φύλαγες Χριστούγεννα το δέντρο σου μακάκα, τώρα ξεριζώνεις τα δέντρα μας για πλάκα», διότι δεν είναι σωστό και πρέπον. Χρειάζεται και λίγο σέβας, εκτός από μνήμη…