[ ΕΓΡΑΨΑΝ ] Πάσχος Μανδραβέλης

(ο αρθρογράφος, για τις «τολμηρές προτάσεις» στην πολιτική)

Δυστυχώς η πολιτική δεν είναι έκθεση ιδεών ή προτάσεων.

Είναι να κερδίζεις εκλογές. Σε μια αγκυλωμένη από ιδεοληψίες χώρα κάθε πρόταση που είναι τολμηρή θα βρίσκεται εκτός του συγκεκριμένου ιδεοληπτικού πλαισίου. Κάθε πρόταση που θα βρίσκεται εκτός του συγκεκριμένου ιδεοληπτικού πλαισίου δεν θα συζητιέται· θα χαρακτηρίζεται στην καλύτερη των περιπτώσεων «μεσαιωνική» και στην χειρότερη «νεοφιλελεύθερη». Εδώ ξεσηκώθηκαν μέχρι και οι πέτρες για την εργασία των τεσσάρων ημερών σε επιχειρήσεις που αντιμετωπίζουν λουκέτο.

Γι΄ αυτό όσοι ζητούν τολμηρές προτάσεις στην πολιτική, καλό είναι ταυτοχρόνως να δηλώσουν ότι τις ανέχονται. Εκτός και αν τολμηρή πρόταση εννοούν το νεφελώδες «ένας άλλος μισθός είναι εφικτός», εκείνο τον λαϊκισμό που τάζει, τάζει, τάζει χωρίς να λέει πού θα τα βρει. Διότι χρυσή και άγια είναι η πρόταση του ΚΚΕ, που ασπάστηκε εσχάτως και ο κ. Αλαβάνος, για 1.300 ευρώ κατώτατο μισθό, αλλά τολμηρή δεν είναι. Στον χώρο του φανταστικού, τολμηρό δεν είναι κανένα ποσό. Τσιγκουνιές στη φαντασία θα κάνουμε τώρα;

(«Η Καθημερινή»)