[ Πρόσωπα ] Ένας τραγουδοποιός για Νόμπελ

Οι θαυμαστές του Πιτ Σίγκερ έχουν αρχίσει εκστρατεία για να τιμηθεί ο τραγουδοποιός με το Νόμπελ Ειρήνης. Η σχετική αίτηση φέρει ήδη 21.000 υπογραφές.

Το αξίζει, γράφει στο «Ηuffington Ρost» ο καθηγητής Πολιτικών Επιστημών Πίτερ Ντρέιερ για τον Σίγκερ, που στις 3 Μαΐου κλείνει τα 90 και την περασμένη Κυριακή τραγούδησε «Τhis Land is Υour Land» στο μνημείο Λίνκολν, στην εορταστική εκδήλωση για την ορκωμοσία του Ομπάμα. Από τα τέλη της δεκαετίας του 1930 μέχρι σήμερα, ο Σίγκερ είναι πολιτικός ακτιβιστής και τροβαδούρος της κοινωνικής δικαιοσύνης στις ΗΠΑ και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στον κόσμο. Χρησιμοποίησε το ταλέντο του για να ενώσει ανθρώπους κάθε τάξης, γενιάς και κουλτούρας στην υπόθεση της οικοδόμησης ενός καλύτερου και πιο πολιτισμένου κόσμου. Έκανε τη μουσική δύναμη κοινωνικής αλλαγής και θεωρείται από πολλούς ο λαϊκός καλλιτέχνης που είχε τη μεγαλύτερη επιρροή στον 20ό αιώνα.

Τα τραγούδια που έγραψε («Where Ηave Αll the Flowers Gone», «Ιf Ι Ηad a Ηammer», «Τurn, Τurn, Τurn»…) και αυτά που έκανε διάσημα ερμηνεύοντάς τα («Τhis Land is Υour Land», «Guantanamera», «Wimoweh», «We Shall Οvercome»…)

έχουν ηχογραφηθεί από εκατοντάδες καλλιτέχνες και έχουν γίνει παγκόσμιοι ύμνοι των αγώνων για ελευθερία, δείχνοντας ότι οι ελπίδες που μας ενώνουν είναι μεγαλύτερες από τους φόβους που μας χωρίζουν. «Αν είναι να επιζήσει ο κόσμος», δήλωσε πρόσφατα ο Σίγκερ, «ολόκληρη η ανθρώπινη φυλή πρέπει να αντιληφθεί πόσο σημαντικό είναι να μάθουμε πώς να επικοινωνούμε ο ένας με τον άλλον, ακόμη κι αν διαφωνούμε έντονα».

Ο Πιτ Σίγκερ βρέθηκε στις πρώτες γραμμές κάθε προοδευτικής σταυροφορίας- υπέρ των συνδικάτων και των μεταναστών εργατών στις δεκαετίες του ΄30 και του ΄40, για την απαγόρευση των πυρηνικών όπλων στη δεκαετία του ΄50, για τα πολιτικά δικαιώματα και το κίνημα κατά του πολέμου του Βιετνάμ στα «σίξτις», για την οικολογία και κατά του νοτιοαφρικανικού απαρτχάιντ τη δεκαετία του ΄70. Ο Μάρτιν Λούθερ Κινγκ τον είχε ευχαριστήσει με επιστολή του για την «ηθική υποστήριξη και χριστιανική γενναιοδωρία» του. Βρέθηκε στη μαύρη λίστα και υπέστη διώξεις την εποχή του Μακαρθισμού και ζούσε παραδίδοντας μαθήματα κιθάρας και μπάντζο. Ο Μπομπ Ντύλαν, ο Μπόνο, η Τζόαν Μπαέζ, οι Βyrds, η Νάταλι Μέινς των Dixie Chicks και ο Μπρους Σπρίνγκστιν, που τραγούδησε μαζί του την περασμένη Κυριακή στο Μνημείο Λίνκολν, τον θεωρούν πρότυπο και μουσική ρίζα τους. Ο Μπιλ Κλίντον τον τίμησε με το Εθνικό Παράσημο Τεχνών, τη μεγαλύτερη αμερικανική κυβερνητική διάκριση που δίνεται σε καλλιτέχνες. Σ΄ αυτόν τον τροβαδούρο της ειρήνης και της δικαιοσύνης, γράφει ο Πίτερ Ντρέιερ, αξίζει ένας τελευταίος φόρος τιμής: στη Νορβηγία, στην τελετή της απονομής του Βραβείου Νόμπελ Ειρήνης.