Εκπαίδευση από τα σχολεία

Τo διάβασα και μελαγχόλησα. Οι Γερμανοί ανακοίνωσαν ότι το 2008 έκλεισε με περίπου 4.600 θύματα των τροχών, αριθμός που είναι ο μικρότερος από το 1953, οπότε άρχισαν να τηρούν ανάλογα αρχεία. Εκείνη τη χρονιά καταγράφηκαν στη Γερμανία 12.600 θάνατοι από τροχαία δυστυχήματα, ενώ το 1980 είχαν ξεπεράσει τις 15.000! Η ίδια τάση παρατηρείται και στους τραυματίες της ασφάλτου, που γίνονται επίσης λιγότεροι κάθε έτος. Οι αρμόδιες γερμανικές υπηρεσίες πιστεύουν ότι η συγκεκριμένη θετική εξέλιξη οφείλεται σε τρεις παράγοντες: στα προηγμένα συστήματα ασφαλείας των νέων οχημάτων, σε μια συστηματική βελτίωση των επικίνδυνων σημείων του οδικού δικτύου και στην αλλαγή νοοτροπίας και συμπεριφοράς των οδηγών! Εννοείται ότι δεν μελαγχόλησα επειδή χάνονται λιγότεροι άνθρωποι στους γερμανικούς δρόμους, αλλά επειδή εμείς βαδίζουμε με βήμα σημειωτόν. Εδώ και περίπου μία εξαετία καταγράφονται στη χώρα μας σταθερά γύρω στις 1.500 ανθρώπινες απώλειες τον χρόνο λόγω τροχαίων δυστυχημάτων και δυστυχώς δεν φαίνεται φως στην άκρη του τούνελ. Μάλιστα ο συγκεκριμένος αριθμός θα ήταν ακόμη μεγαλύτερος, αν συνυπολογίζαμε και τους συμπολίτες μας που τραυματίζονται βαριά σε ένα δυστύχημα και πεθαίνουν μερικές ημέρες αργότερα. Γιατί δεν παρατηρείται όμως βελτίωση; Στην Ελλάδα ταξινομούνται πλέον πάνω από 250.000 καινούργια αυτοκίνητα τον χρόνο, άρα ο στόλος των Ι.Χ. έχει εκσυγχρονιστεί. Το δίκτυο των εθνικών αυτοκινητοδρόμων έχει επεκταθεί σε σημαντικό βαθμό, ιδιαίτερα οι οδικοί άξονες Αθηνών- Θεσσαλονίκης και της Νέας Εγνατίας, προσφέρουν ασφάλεια σε διαδρομές που θεωρούνταν καρμανιόλες κατά το παρελθόν. Οι οδηγοί μας υποτίθεται ότι εκπαιδεύονται καλύτερα, παίρνουν μέρος σε απαιτητικότερες και πιο αδιάβλητες εξετάσεις, ενώ και οι εκπαιδευτές τους διαθέτουν αναβαθμισμένες πιστοποιήσεις. Ή μήπως δεν διατίθενται περισσότερα κονδύλια για την τεχνική υποστήριξη και τη βελτίωση της αποτελεσματικότητας της Τροχαίας; Τα πράγματα είναι απλά, γι΄ αυτό ίσως και δύσκολα! Πρέπει να αλλάξουμε μυαλά και να συνειδητοποιήσουμε πόσο υπεύθυνος είναι ο ρόλος του οδηγού. Αυτό δεν γίνεται από τη μία ημέρα στην άλλη, όμως σε διάρκεια χρόνου αποτελεί τη μοναδική πραγματική λύση του προβλήματος. Χρειαζόμαστε εκπαίδευση από τα σχολεία, απαιτείται ένας βομβαρδισμός ενημέρωσης της κοινής γνώμης, ώστε ο ασυνείδητος οδηγός να αντιμετωπιστεί ως ένα αντικοινωνικό και επικίνδυνο στοιχείο. Τα υπόλοιπα, π.χ. καλύτεροι δρόμοι, ουσιαστικοί έλεγχοι των οχημάτων κ.λπ., τα θεωρώ απλά αυτονόητα. Αν συνεχίσουμε έτσι, σε λίγα μόνο χρόνια θα μετρούν οι Γερμανοί λιγότερα θύματα σε τροχαία δυστυχήματα από μία χώρα με το ένα δέκατο του πληθυσμού τους και με πολύ λιγότερα οχήματα. Και δυστυχώς αυτή η χώρα θα ονομάζεται Ελλάδα.