[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ] Τabula rasa

Ο ΑΡΗΣ ΕΞΕΠΛΑΓΗ. Δεν το περίμενε, είπε. Ήταν μεγάλη η τιμή, μεγάλη η ευθύνη. Δεν τα ξέρει όλα, είπε, αλλά θα ενημερωθεί. Και θα κάνει διάλογο. Πολύ διάλογο.

Είπε πολλά ο νέος υπουργός Παιδείας. Πριν καλά καλά εγκαταστήσει τα σουβενίρ της υπουργικής του προϋπηρεσίας στο νέο του γραφείο, είχε προλάβει να δώσει μια τηλεοπτική συνέντευξη και να συντάξει ένα αρθρίδιο νέολαγνείας και καλών προθέσεων. Και πριν τα μάθει όλα, πριν λάβει την ενημέρωση που ομολόγησε ότι είχε ανάγκη, έσπευσε να εξαγγείλει νέο εθνικό διάλογο για την παιδεία. Λένε ότι γι΄ αυτό τον διάλεξε ο Πρωθυπουργός. Είναι νέος κι επικοινωνιακός. Δεν είναι στρυφνός δεξιός, δεν μοιάζει με παλαίμαχο γυμνασιάρχη.

Είναι μειλίχιο τέκνο του μεσαίου χώρου. Κι η ευθύνη που επωμίστηκε, η τιμή για την οποία σεμνυνόταν στα τηλεοπτικά παράθυρα, είναι ακριβώς αυτή: να κατευνάσει με τους καλούς του τρόπους- με το προσωπικό του flower power – τα εύφλεκτα πανεπιστήμια.

Τα νωπά γκάλοπ προσπαθούν να μας πείσουν ότι και αυτήν τη φορά ο Πρωθυπουργός τα κατάφερε. Ότι η πολιτική του περιτυλίγματος χωρίς πακέτο, η μη πολιτική των προθέσεων χωρίς προτάσεις, έχει απήχηση στην κοινή γνώμη.

Έτσι όλοι μένουν ευχαριστημένοι. Η συντεχνία των καθηγητών θα μπορεί απερίσπαστη να αρνείται την αξιολόγησή της. Οι θερμοκέφαλες μειοψηφίες θα βάζουν λουκέτο στις Σχολές και φωτιά στις κάλπες. Τα ΤΕΙ- που διέσπειρε η πελατειακή μανία σε όλη την επαρχία- θα αναπαύονται, άδεια από φοιτητές, στην ανυπαρξία τους. Και οι μαθητές θα εξακολουθήσουν να ταλαντεύονται μεταξύ σχολικής αγγαρείας και φροντιστηριακής γυμναστικής.

Απέναντι σ΄ αυτό το τριτοκοσμικό τέλμα, ο υπουργός θα στρώσει τη «μηδενική βάση» του. Την «tabula rasa» που έχει πια παγιωθεί ως καραμανλικό δόγμα. Ως δόγμα μιας κυβέρνησης που λούφαζε και λουφάζει στη βολική ακινησία. Που αντιλαμβάνεται ως μόνη αποστολή της τη δημοσκοπική της αυτοσυντήρηση.