«Ζωγραφίζω με χρώματα της γης»

«Διανύω χιλιόμετρα σε όλη τη Θράκη για να βρω τους γήινους χρωματισμούς από χώματα διαφόρων περιοχών. Παράλληλα, σκαρφαλώνω στα βουνά της Ροδόπης σε υψόμετρο πεντακοσίων μέτρων για να βρω το αγκάθι γίδας από το οποίο αποστάζω την κόλλα που είναι απαραίτητη για την τέχνη μου».

Τα θέματα στους πίνακες ζωγραφικής του είναι συνήθως λουλούδια: τουλίπα, μενεξές, μαργαρίτα, τριαντάφυλλο, αλλά και υάκινθος. Ο Φεβζή Αλή στα 63 του χρόνια, συνταξιούχος δάσκαλος σήμερα, ασχολείται με τη ζωγραφική, όχι όμως όπως είναι ευρέως γνωστή. Είναι από τους λίγους μάλιστα στην Ελλάδα που δημιουργεί έργα τέχνης με μια τεχνοτροπία βγαλμένη από το παρελθόν των λαών της Ανατολής. Χωρίς γραπτές μαρτυρίες παρά μόνο βασισμένη στην προφορική παράδοση και στη διάδοσή της από τον δάσκαλο στον μαθητή, η τέχνη της υδατογραφίας, «εμπρού» όπως είναι η ονομασία στα τουρκικά, βρήκε εδώ και πέντε χρόνια καταφύγιο στο εργαστήρι ζωγραφικής του Φεβζή Αλή στην Κομοτηνή. «Ξεκίνησα ως αυτοδίδακτος, στη συνέχεια όμως αναζήτη- σα και επισκέ- φθηκα έναν δάσκαλο από την Αδριανούπολη, που μου έμαθε τα μυστικά του εμπρού. Πάνω απ΄ όλα όμως θέλει να έχεις μεγάλη υπομονή. Είναι φορές που ξεκινάω να ζωγραφίζω από το πρωί και τελειώνω αργά το βράδυ. Το χαρακτηριστικό αυτής της τεχνοτροπίας είναι ότι ποτέ δεν είσαι σίγουρος πόσα κομμάτια θα καταφέρεις να βγάλεις τελικά, καθώς υπάρχουν πολλές λεπτομέρειες που καθορίζουν το τελικό αποτέλεσμα και υπάρχουν μεγάλα περιθώρια αστοχιών», αναφέρει χαρακτηριστικά ο Φεβζή Αλή, ο οποίος φιλοδοξεί να εκθέσει τα έργα του και σε άλλα μέρη της Ελλάδας αλλά και στο εξωτερικό. Η ώρα της δημιουργίας
Μέσα σε μία σκάφη (λεκάνη) βάζει νερό και διαλύει τα χρώματα από χώμα, τα οποία πριν αλέθονται πάνω σε χειρόπετρα που είναι κατασκευασμένη από μάρμαρο και τοποθετούνται στις χρωματοθήκες, γυάλινα δηλαδή βάζα, μέχρις ότου χρησιμοποιηθούν. «Στη συνέχεια χύνω χολή βοδιού, την οποία προμηθεύομαι από τα σφαγεία της περιοχής, καθώς βοηθάει στο να ανοίγουν τα χρώματα επάνω στο νερό και να μην αναμειγνύονται μεταξύ τους. Ενώ με μία σπάτουλα ανακατεύω το νερό με την κόλλα του γιδάκανθου, που βοηθά προκειμένου να δέσει η πυκνότητα του νερού». Με τις βούρτσες του, οι οποίες κατασκευάζονται απαραίτητα από τρίχες ουράς αλόγου που δένονται στις άκρες κλαδιών από τριανταφυλλιά, αρχίζει να σχηματοποιεί μέσα στο νερό τα λουλούδια. «Η επόμενη και τελική φάση της τεχνοτροπίας είναι να βάλω το χαρτί στη σκάφη και πάνω του να αποτυπωθεί το σχέδιο που έχω κάνει μέσα στο νερό», λέει.

Όπως προσθέτει, η θερμοκρασία περιβάλλοντος πρέπει να είναι 18 με 20 βαθμούς κατά τη διάρκεια που δένουν τα χρώματα πάνω στο νερό. «Είναι χαρακτηριστικό πάντως ότι δύσκολα μπορείς να πάρεις για δεύτερη φορά την αποτύπωση ενός σχεδίου».

Η ΤΕΧΝΗ «ΕΜΠΡΟΥ»

Η τέχνη της υδατογραφίας «εμπρού» βρήκε εδώ και πέντε χρόνια καταφύγιο στο εργαστήρι ζωγραφικής του Φεβζή Αλή

«Χρειάζεται μεγάλη υπομονή να μάθεις την τέχνη»

ΣΤΟΧΟΣ του Φεβζή Αλή δεν είναι όμως μόνο η δημιουργία έργων με τη συγκεκριμένη τεχνοτροπία. Αυτό που, όπως λέει, τον ενδιαφέρει εξίσου είναι να μάθουν το εμπρού και νέοι άνθρωποι. «Στην αρχή είχα δέκα μαθητές, σήμερα μου έχουν μείνει οι μισοί, γιατί θέλει μεγάλη υπομονή για να συνεχίσεις. Είμαι όμως ικανοποιημένος που είχα μαθητή ο οποίος ήρθε από τη Θεσσαλονίκη και έμεινε στην Κομοτηνή για δέκα μέρες για να παρακολουθήσει δίπλα μου και να μάθει το εμπρού», λέει.