Οσμές

Η αλισίνη είναι μια ισχυρή θειούχα ένωση στην οποία οφείλει το σκόρδο τη χαρακτηριστική έντονη μυρωδιά του.

Ο ελληνικός αθλητισμός δεν περιέχει αντίστοιχες θειούχες ενώσεις, περιέχει όμως άλλου είδους «ενώσεις», που ειδικά τον χρόνο που σε λίγο θα μας εγκαταλείψει έδωσαν το ίδιο έντονες οσμές.

Οσμές που έγιναν αντιληπτές και εκτός Ελλάδας, οσμές απωθητικές που σε αναγκάζουν να στρέψεις άλλου το πρόσωπό σου, οσμές που προδίδουν, οσμές που καταρρίπτουν μύθους και γκρεμίζουν εικόνες του πρόσφατου ολυμπιακού παρελθόντος. Ο ελληνικός αθλητισμός προδόθηκε και συνάμα εκτέθηκε το 2008 από ανθρώπους στους οποίους είχε στηρίξει τον μύθο του. Και τώρα ως άλλος Σίσυφος καταδικάστηκε σε προσπάθεια χωρίς όφελος και ελπίδα, αφού η αμφισβήτηση θα παραμονεύει για να θυμίζει με κάθε αφορμή τις οσμές του δίσεκτου 2008.

Η εικόνα του Έλληνα αθλητή που παλεύει καθαρός για τη διάκριση τσαλακώθηκε, ποδοπατήθηκε, ρίχτηκε στη λάσπη, χωρίς μάλιστα να ευθύνεται ο ίδιος, αλλά αυτός που μέχρι τώρα απολάμβανε τις δάφνες, που όπως αποδείχτηκε ανέδυαν οσμές όμοιες με αυτές τις αλισίνης.

Αυτούς τους αθλητές πρέπει να προστατεύσουμε, γιατί αποτελούν τον μοναδικό σπόρο ελπίδας που μπορεί να φυτρώσει μέσα στον βούρκο των «ενώσεων» του ελληνικού αθλητισμού. Ας γίνει το 2008 το καθαρτήριο, η Κολυμβήθρα του Σιλωάμ όχι μόνο για τους αθλητές αλλά για τους προπονητές, τους παράγοντες και κυρίως την πολιτική ηγεσία που στρουθοκαμηλίζει ενώπιον κάθε σκανδάλου και πανηγυρίζει σε κάθε επιτυχία. Οι ευθύνες έχουν τη μορφή πυραμίδας που στην κορυφή της βρίσκεται ο εκάστοτε υφυπουργός.

Όποιος κάνει συμψηφισμούς καλύτερα να πάει σπίτι του, γιατί η μπόχα πλέον δεν είναι ανεκτή.