Όταν τα παιχνίδια γίνονται θησαυρός

«Τα παιχνίδια είναι έργα τέχνης που μιλάνε για την ιστορία», λένε οι συλλέκτες παλιών παιχνιδιών, που σε εποχή «πλαστικοποίησης» και «βιομηχανοποίησης» επαναφέρουν την αγάπη για το χειροποίητο
Λούτρινα αρκουδάκια, στρατιωτάκια-μινιατούρες, τσίγκινα αεροπλανάκια, κουκλόσπιτα, αυτοκινητάκια, που κάποτε «ζούσαν» στα χέρια των παιδιών, αποτελούν πλέον αντικείμενο πόθου συλλεκτών, που ξοδεύουν χιλιάδες ευρώ π.χ. για ένα αεροπλανάκι-μινιατούρα του 1900.

«Τα παιχνίδια αντιπροσωπεύουν την ξεγνοιασιά και όχι την αθωότητα. Άλλωστε, δεν πιστεύω ότι τα παιδιά είναι αθώα», λέει στα «ΝΕΑ» ο Τάσος Μισούρας, ζωγράφος και συλλέκτης παλιών παιχνιδιών. Απόδειξη της μανίας του συλλέκτη είναι οι υψηλές τιμές των παιχνιδιών στο Ίντερνετ και σε δημοπρασίες.

«Το πιο ακριβό παιχνίδι που πουλήθηκε σε δημοπρασία ήταν ένα κουκλόσπιτο, στην τιμή των 132.000 ευρώ. Και ένα λούτρινο αρκουδάκι έναντι 125.000 ευρώ. Έχω δει και συλλεκτικά παιχνίδια που η τιμή τους δεν ξεπερνούσε τα 20 ευρώ. Η ιστορία του παιχνιδιού καθορίζει τη χρηματική αξία του. Για παράδειγμα, αν ήταν κάποιας βασίλισσας τότε η τιμή εκτοξεύεται. Και διπλασιάζεται όταν το παιχνίδι συνοδεύεται από φωτογραφία με τον πρώην κάτοχό του. Το υλικό κατασκευής δεν παίζει ρόλο», λέει στα «ΝΕΑ» ο Ντάνιελ Άγκνιου, πρώην υπεύθυνος για δημοπρασίες παιχνιδιών στον Οίκο Christie΄s και συλλέκτης λούτρινων.

Τσίγκινα και ξύλινα παιχνίδια- 4.000 στο σύνολο- κούκλες, κουκλόσπιτα, τρενάκια, ρομποτάκια και αυτοκίνητα απαρτίζουν τη συλλογή του Τάσου Μισούρα. «Τα περισσότερα τα αγοράζω από παλιατζήδες, οι οποίοι τα προμηθεύονται από ρακοσυλλέκτες. Τα πιο φτηνά τα βρίσκω στο ιντερνετικό eΒay. Το τελευταίο που αγόρασα ήταν ένα κουρδιστό τσίγκινο καράβι του 1920, προς 500 ευρώ».

Εδώ και δέκα χρόνια ο ζωγράφος Μιχάλης Μανουσάκης κυνηγά θησαυρούς-παιχνίδια σε πατάρια παλιών οικογενειών, στο Μοναστηράκι και σε αποθήκες. «Τα αγαπημένα μου είναι τα ξύλινα παιχνίδια- μια γάτα παραπέμπει στην τέχνη του Πικάσο- και τα τσίγκινα πανηγυριώτικα. Το μόνο δικό μου παιχνίδι στη συλλογή είναι ένα πλαστικό τανκ, δώρο από τη νονά μου», λέει στα «ΝΕΑ» ο καθηγητής στην ΑΣΚΤ.

Ποιο είναι το ερέθισμα για να ξεκινήσει κάποιος συλλογή παιχνιδιών; «Μπορεί να ανακαλύψει μια κούκλα που ανήκε στην γιαγιά του, ν΄ αρχίσει να ψάχνει την ιστορία του και κάπως έτσι να μπει στο… παιχνίδι», λέει ο Ντάνιελ Άγκνιου.

Πάντως, 20.000 παιχνίδια από τον ελλαδικό χώρο (από την αρχαιότητα μέχρι το 1970) αλλά και από Ευρώπη, Αμερική και Αφρική στεγάζει το Τμήμα Παιχνιδιών και Παιδικής Ηλικίας του Μουσείου Μπενάκη, αρκετά στο Πελοποννησιακό Λαογραφικό Ίδρυμα στο Ναύπλιο και στο Παιδικό Μουσείο στην Πλάκα. Χίλια διακόσια συλλεκτικά αεροπλανάκια εκτίθενται στο Πολιτιστικό Κέντρο του Δήμου Αθηναίων (Ακαδημίας) έως 31 Ιανουαρίου.

LΙΝΚS

www.toycollectormagazine.com/
www.toycollector.com/
www.vintagetoycollector.com/

Η μαγεία του εθισμού

Για «εθισμό» μιλάνε όσοι έχουν εμπειρία στη συλλογή παιχνιδιών. «Το κενό για έναν συλλέκτη δεν γεμίζει με τα παιχνίδια που αγοράζει. Αντιθέτως. Θέλει να αποκτά περισσότερα. Είναι ένα είδος εθισμού, αλλά ακριβώς εκεί βρίσκεται και η μαγεία του. Συνήθως ανταλλάσσω πίνακές μου με παιχνίδια», λέει ο ζωγράφος Μιχάλης Μανουσάκης. «Θα συμβούλευα κάποιον να μη γίνει συλλέκτης. Είναι σαν τζόγος.

Εθίζεσαι και φτάνεις στο σημείο να δίνεις το υστέρημά σου», λέει ο Τάσος Μισούρας. «Έχω δει συλλέκτη να αγοράζει ένα κουτί με παιχνίδια, ενώ ουσιαστικά το μόνο που ήθελε ήταν ένα από αυτά. Είναι η τάση των ανθρώπων να έχουν όσο περισσότερα μπορούν» συμπληρώνει ο Ντάνιελ Άγκνιου.
Για επίδοξους συλλέκτες

Προσοχή στις ρεπλίκες (απομιμήσεις) Είναι πιο σίγουρη η αγορά από οίκους δημοπρασιών Προσοχή στα κινέζικα παιχνίδια Συμβουλευθείτε καταλόγους παιχνιδιών, ειδικά έντυπα και εγκυκλοπαίδειες