Ο καλλιτέχνης που έφερε την τέχνη του χορού κοντά μας

Ο καινοτόμος καλλιτέχνης του κλασικού χορού που κατάφερε να κάνει την τέχνη του προσιτή στο ευρύ κοινό και ειδικά στα παιδιά, συνδυάζοντας μπαλέτο και πρόζα, ο Λεωνίδας Ντε Πιαν, πέθανε σε ηλικία 80 ετών και κηδεύτηκε χθες με δαπάνη του υπουργείου Πολιτισμού από το Α΄ Νεκροταφείο.

Με κλίση από παιδί στις τέχνες, ήδη από την ηλικία των 15 ετών συνειδητοποίησε την αγάπη του προς τον χορό, γι΄ αυτό άλλωστε και απέτυχε ηθελημένα στις εξετάσεις της Σχολής Καλών Τεχνών προς την οποία τον έστρεψαν ο Ιταλός πατέρας του και η Ελληνίδα μητέρα του. Το 1947 τελικά καταφέρνει να γίνει δεκτός στο Βασιλικό Μπαλέτο του Λονδίνου χωρίς να γνωρίζει αγγλικά και αποφοιτά με άριστα. Συνεχίζει τις σπουδές του στο Παρίσι με τη μεγάλη χορεύτρια της τσαρικής Ρωσίας Όλγκα Πρεομπραζένσκα και τη Νόρα Κις.

Η διεθνής σταδιοδρομία του Λεωνίδα Ντε Πιαν αρχίζει το 1950. Για δύο δεκαετίες θα χορέψει και θα χορογραφήσει στα Μεγάλα Μπαλέτα του Μαρκήσιου ντε Κουέβας, στο Αmerican Βallet Τheatre και στα Μπαλέτα της Γαλλίας. Θα κάνει πέντε φορές τον γύρο του κόσμου για να εμφανιστεί στα πιο φημισμένα θέατρα: Κόβεντ Γκάρντεν του Λονδίνου, Μετροπόλιταν Όπερα της Νέας Υόρκης, Σαν Κάρλο της Νάπολι, Μπέγιας Άρτες του Μεξικού, Κολόν του Μπουένος Άιρες, Κρατική Όπερα του Βερολίνου, Champs-Ιlysιes του Παρισιού. Έτσι θα έχει την ευκαιρία να ερμηνεύσει ένα ευρύτατο ρεπερτόριο που περιλαμβάνει μεταξύ των άλλων «Ζιζέλ», «Λίμνη των κύκνων», «Καρυοθραύστη», «Συλφίδες», «Δον Κιχώτη», έργα σύγχρονων χορογράφων και να αποσπάσει επαινετικές κριτικές για τις ερμηνείες του, οι οποίες τον χαρακτηρίζουν «ως αντιπροσωπευτικό εκφραστή της φίνας στυλιστικής παράδοσης του γαλλικού μπαλέτου».

Τη δεκαετία του ΄60 λόγοι υγείας τον αναγκάζουν να κατεβεί από τη σκηνή, να επιστρέψει στην Ελλάδα και να αφιερωθεί στη διδασκαλία και τη χορογραφία. Συνεργάζεται με τη Λυρική Σκηνή, χορογραφεί επιθεωρήσεις και παιδικές παραστάσεις ενώ το 1974 ιδρύει το Κέντρο Κλασικού Μπαλέτου και το Μπαλέτο Αθηνών. Εν συνεχεία με τη βοήθεια του Αλέξη Κωστάλα παρουσιάζει βραδιές μπαλέτου στην τηλεόραση, φέρνοντας τον χορό πιο κοντά στο ευρύ κοινό. Την περίοδο 1994-1999 διετέλεσε πρώτος καλλιτεχνικός διευθυντής του Μπαλέτου της Λυρικής Σκηνής, όπου ανέβασε τα έργα «Δον Κιχώτης»- μία από τις μεγαλύτερες εισπρακτικές επιτυχίες-, «Σεμπάστιαν», «Κουρσάρος», που σημείωσαν ιδιαίτερη καλλιτεχνική επιτυχία, ενώ από το 2000 συνεργάστηκε και με το Μέγαρο Μουσικής Αθηνών και συνέγραψε δύο αυτοβιογραφικά βιβλία: «Εξήντα αυλαίες» (Εκδόσεις Ωκεανίδα) και «Εμένα κοιτάνε» (Εκδόσεις Καστανιώτης).