Εργαζόμενοι με ημερομηνία λήξης

«Και φέτος τα Χριστούγεννα θα δουλέψω στην κοπή των δέντρων. Χωρισμένος σε ομάδες με τους συγχωριανούς μου, θα κόψουμε τα έλατα, θα τα τραβήξουμε έξω στην άσφαλτο, θα τα συσκευάσουμε και θα τα φορτώσουμε προς πώληση. Είναι μια δουλειά προσωρινή, αλλά τουλάχιστον ευκαιρία να βγάλουμε μερικά χρήματα».

Για τις επόμενες ημέρες, μέχρι και τα Χριστούγεννα, δουλεύει πυρετωδώς με βοηθό τη σύζυγό του. Στα 58 του σήμερα, πατέρας τριών παιδιών ο κ. Σωτήρης Λυρτζής κάθε χρόνο τέτοια εποχή βρίσκει ευκαιρία για μερικά… εορταστικά μεροκάματα. «Εδώ στο επονομαζόμενο και Χωριό των Χριστουγέννων στον Ταξιάρχη της Χαλκιδικής, όλοι, οι 1.500 μόνιμοι κάτοικοί του, ασχολούμαστε, δεκαετίες ολόκληρες τώρα με τα έλατα: από ΄δω άρχισε η συστηματική καλλιέργειά τους, από ΄δω φεύγει σήμερα το 80% της συνολικής εγχώριας παραγωγής. Κάθε χρόνο τέτοια εποχή, καθημερινά είμαστε στο φουλ: προσωπικά, και δικά μου έλατα κόβω και πάω να τα πουλήσω στην Αθήνα, και στα δέντρα άλλων, όπου χρειαστεί σε γειτονικές καλλιέργειες, πηγαίνω να εργαστώ, ώστε να ενισχύσω το οικογενειακό εισόδημα…», λέει στα «ΝΕΑ». Χωρίς σταθερό μισθό, ο Βορειοελλαδίτης αγρότης είναι μόνιμα στο κυνήγι οποιασδήποτε πρόσκαιρης εργασίας. «Χρέη ευτυχώς δεν έχω, πρέπει όμως να εξασφαλίσουμε και τα απαραίτητα. Και τώρα, αυτές τις γιορτινές ημέρες, μπορεί να χρειαστεί να εργαστώ και υπό βροχή, μέχρι και στο χιόνι: 35.000 δέντρα πρέπει οπωσδήποτε να κοπούν», σημειώνει. Ανάλογα με τον… ξύλινο φόρτο, θα είναι και η τελική αμοιβή του κοντά στα 50 ευρώ ημερησίως. «Μακάρι να΄ μαστε γεροί να συνεχίζουμε, είναι χειρωνακτική, δύσκολη υπόθεση τα δέντρα, κάθε βράδυ γυρνώ πιασμένος από την κούραση. Από τον Γενάρη πια θα αρχίσουμε και πάλι τη φύτευσή τους, τότε θα βγάζουμε χρήματα δουλεύοντας στη σπορά…».

«Ευτυχώς βρήκαμε δουλειά»
Και η 35χρονη Χρύσα, μητέρα δύο ανήλικων παιδιών, «επιστρατεύτηκε» ως εποχική υπάλληλος, ενόψει εορταστικής περιόδου: σε οκτάωρη, εξαήμερη βάση, εργάζεται από τον Οκτώβριο στην κατασκευή χριστουγεννιάτικων στολιδιών στη Χρυσούπολη Καβάλας. «Μου αρέσει που φτιάχνω μπάλες! Είναι ευχάριστη δουλειά, γιατί κινούμαστε σε χαρούμενους χριστουγεννιάτικους ρυθμούς, γιορτινή ατμόσφαιρα!», περιγράφει. Για την ίδια και τον σύζυγό της, τα φετινά Χριστούγεννα, όπως και τα δύο προηγούμενα, αποδείχτηκαν, όπως λέει, η ελπίδα τους. «Μπορεί να είναι μόνο τρίμηνης διάρκειας απασχόληση, αλλά “πάλι καλά” λέμε που βρέθηκε κι αυτή η επιχείρηση και μας προσέλαβε, μπαίνουν λίγα παραπάνω χρήματα στο σπίτι. Από Γενάρη πια, έχει ο Θεός», αισιοδοξεί. Όπως το παλεύει η ίδια και η οικογενειακή επιχείρηση στην οποία εργάζεται αντιστέκεται, την ώρα που, σύμφωνα με τον ιδιοκτήτη της, κ. Δημήτρη Βαφείδη, οι περισσότερες βιοτεχνίες του είδους έχουν κατεβάσει τα ρολά. «Έπειτα από 45 χρόνια λειτουργίας, σήμερα απασχολούμε μόλις 18 άτομα προσωπικό, έναντι 75 πριν από δέκα χρόνια. Από τις αρχές του 2000, η αθρόα εισαγωγή κινεζικών προϊόντων μάς έκανε ζημιά· κατ΄ ανάγκη γίναμε και εμείς εισαγωγείς, το 80% του τζίρου μας προέρχεται από εισαγόμενα από Κίνα. Το υπόλοιπο 20% μπάλες, δέντρα και γιρλάντες, τα παρασκευάζουμε εμείς: κρατηθήκαμε ζωντανοί, ακριβώς γιατί φτιάχνουμε δικά μας είδη, όχι παρόμοια με τα κινέζικα, αλλά υψηλής ποιότητας, με προσωπικό μας design και γούστο».

ΜΠΟΝΑΜΑΣ 50 ΕΥΡΩ…

Μόνιμα στο κυνήγι οποιασδήποτε πρόσκαιρης εργασίας κάθε χρόνο τέτοια εποχή βρίσκουν την ευκαιρία για δουλειά 5 ημερών

Από Αϊ-Βασίλης, έως τάρανδος και δέντρο!

ΤΑΚΤΙΚΟΣ… Αϊ-Βασίλης εδώ και 4 χρόνια, ο 25χρονος Χρήστος Χριστοδουλιάς δεν θα χάσει ούτε φέτος στις γιορτές την ευκαιρία για να εξασφαλίσει έξτρα εισόδημα: εκτός από τον Αϊ Βασίλη, από τις 20 Δεκεμβρίου και για δύο βδομάδες θα υποδυθεί μέχρι και τον τάρανδο (!), τη μαριονέτα στο Σύνταγμα, ακόμα και το χριστουγεννιάτικο… δέντρο επί ώρες. «Και φέτος θα ντυθώ ό,τι μου ζητηθεί στο κλίμα των ημερών για να προσφέρω χαρά στον κόσμο! Από τώρα τα τηλέφωνα από πελάτες άρχισαν, μέχρι και τις 15 Δεκεμβρίου γίνεται πανικός από ενδιαφερόμενους. Ήδη έχω κλείσει να πάω σε εκδήλωση, όπου, ντυμένος ξωτικό θα φουσκώνω και θα μοιράζω μπαλόνια σε παιδάκια…», λέει στα «ΝΕΑ». Κλόουν και ανιματέρ εδώ και μια πενταετία, σήμερα είναι ιδιοκτήτης καταστήματος παιχνιδιών στο Αιγάλεω, κλείνει πλέον ο ίδιος απευθείαςκαι όχι μέσω καλλιτεχνικών γραφείων- τις δουλειές του. «Έχω πια τη δική μου πελατεία, κυρίως ιδιοκτήτες εμπορικών μαγαζιώνσπανιότερα με καλούν κι εύποροι πολίτες στα σπίτια τους. Πολύ απλά, με πολύ λίγη δουλειά, μπορώ εύκολα να βγάλω χρήματα: για 2 ώρες Αϊ-Βασίλης θα βάλω στην τσέπη μου 120-150 ευρώ, συνολικά ώς και 1.000 ευρώ μόλις σε 15 μέρες, οικονομικά δηλαδή τα Χριστούγεννα με ζουν!


«Πτυχίο και 3 γλώσσες δεν αρκούν για να βρω δουλειά…»

ΥΣΤΕΡΑ από ένα ψυχοφθόρο πεντάμηνο ανεργίας, ο χριστουγεννιάτικος μποναμάς ήρθε για τον Θανάση Λούπα. Από τις 18 Νοεμβρίου κατάφερε να βρει δουλειά, έστω μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου. Απασχολείται πλέον ως πωλητής παιχνιδιών σε μεγάλη αλυσίδα καταστημάτων, που φέτος κατά την περίοδο των εορτών προσλαμβάνει επιπλέον 2.000 υπαλλήλους. Σ΄ αυτήν απευθύνθηκε και ο ίδιος, αφού προηγουμένως η επαγγελματική οδύσσειά του δεν είχε τελειωμό. «Έχω στείλει του κόσμου τα βιογραφικά, ωστόσο, τα περισσότερα από αυτά μένουν αναπάντητα, ελάχιστοι εργοδότες, δυο-τρεις μόνο το τελευταίο τετράμηνο, με κάλεσαν κι από κοντά. Πρόσφατα, μάλιστα, ένας από αυτούς με απέρριψε λόγω ηλικίας, στα 36 μου!», λέει με παράπονο. «Έχω πτυχίο Γερμανικής Φιλολογίας, μιλώ επίσης άπταιστα αγγλικά και γαλλικά, γνωρίζω από υπολογιστές, αλλά βρίσκω πόρτες κλειστές διαρκώς, τα φέρνω βόλτα με δουλειές του ποδαριού. Μέχρι και σεκιούριτι και διανομέας πίτσας έχω κάνει…», περιγράφει. Προς το παρόν, με 550 ευρώ τον μήνα για δόση στεγαστικού δανείου, τα 820 ευρώ μεικτά της εποχικής τρέχουσας εργασίας του μοιάζουν, όπως λέει, με όαση. «Έστω λίγα λεφτά στην τσέπη, μένουν. Είναι δουλειά 50 ημερών, αλλά ελπίζω πως, εφόσον είμαι καλός στα καθήκοντά μου, θα με κρατήσουν και μετά τις γιορτές, διαφορετικά φτου κι απ΄ την αρχή. Ακόμα και τώρα, πάντως, έχω τα μάτια μου ανοιχτά για κάτι πιο μόνιμο…».