Κόκκινη κάρτα

Κόκκινο βατόμουρο
του Κώστα Κοφινά

ΤΟΝ λένε Όσκαρ αλλά αξίζει καλύτερα ένα… βατόμουρο! Ο Ολυμπιακός έχει μακρά παράδοση να κάνει… πατάτες στις μεταγραφικές περιόδους. Η σπατάλη των χρημάτων ήταν στο παρελθόν απίστευτη. Τι να θυμηθούμε; Τον Ντάνι; Τον Λέμενς; Ή μήπως τον Μπαμπαγκίντα, το… αόρατο βέλος; Ωστόσο, αυτό που συμβαίνει με τον Όσκαρ Γκονζάλες δεν πρέπει να έχει προηγούμενο.

Για να τον αποκτήσει ο Ολυμπιακός από τη Σαραγόσα, δαπάνησε ένα ποσό

2,5 ΕΚΑΤ. ΕΥΡΩ

Ο Ισπανός συνεχίζει την παράδοση των Ντάνι, Λέμενς, Μπαμπαγκίντα

που έφτανε τα περίπου 2, 5 εκατ. ευρώ. Αλήθεια είναι!

Λες και θα έχανε ο Βαλβέρδε την ευκαιρία να συνεργαστεί με το πατριωτάκι του. Καλά, για… διερμηνέα ήθελε τον Όσκαρ;

Ο μεσοεπιθετικός ουδέποτε ήταν ο λεγόμενος «φαντεζί» ποδοσφαιριστής. Μπαίνει όταν ανεβαίνει όλη η ομάδα και ξεχωρίζει την ώρα που οι συμπαίκτες του φυσούν… Συνέβη στο ματς με τον Πανσερραϊκό. Οι «κόκκινοι» πετούσαν φλόγες στην επίθεση, μπήκε ο Όσκαρ στο 84΄ και στο 88΄ «έγραψε» ένα θαυμάσιο γκολ. Τα στοιχεία του παίκτη μοιάζουν αξιόλογα. Καλός τεχνίτης, με προσποίηση και διάθεση να προσφέρει. Όποιος, όμως, τον αποκαλέσει «ηγέτη», ασφαλώς θα προσβάλει τα μεγάλα αστέρια του κέντρου και της επίθεσης.

Ο Όσκαρ κάνει μόνο για αλλαγή του Γκαλέτι. Σε καμιά περίπτωση για βασικός. Στη Λάρισα τον είδαμε να κάνει ένα σουτ στον… Πηνειό με το αριστερό και να μην μπορεί να ανακόψει ούτε μια στιγμή τον επελαύνοντα Βενετίδη. Ο άλλοτε διεθνής μπακ, στα 32 του χρόνια έκανε τον Όσκαρ… αλογάκι!

Αν ερχόταν στο τσάμπα, οι απαιτήσεις θα ήταν πολύ λιγότερες. Ο Ισπανός κόστισε όμως μια μικρή περιουσία και οι απαιτήσεις είναι μεγάλες. Γιατί όλοι κρίνονται με την αξία τους στην αγορά.

Ο Βαλβέρδε, άραγε, νιώθει τύψεις που ζήτησε μετ΄ επιτάσεως τον Όσκαρ και από το ταμείο του Ολυμπιακού βγήκε αυτό το υπέρογκο ποσό; Τι εξηγήσεις δίνει στον Κόκκαλη για την ατυχέστατη επιλογή του;


Ήξεις αφήξεις για τα επεισόδια και τη διαιτησία

ΚΑΠΟΙΕΣ από τις κινήσεις του Κώστα Πηλαδάκη αξίζει να επισημανθούν: όταν ο κόσμος συγκεντρώθηκε έξω από τα αποδυτήρια του Ολυμπιακού, ο πρόεδρος της ΑΕΛ προσπάθησε να πείσει τους φανατικούς να φύγουν και να επικρατήσει ηρεμία. Μολονότι είπε ότι «για τον διαιτητή είναι αρμόδιος ο παρατηρητής», πρόσθεσε: «Δεν με βοηθάτε με αυτά, έχουμε αρκετή δουλειά να κάνουμε για τη διαιτησία». Ούτε λίγο ούτε πολύ λοιπόν τα έριξε στον Κάκο και τους συνεργάτες του. Και λίγες ώρες μετά ουσιαστικά κάλυψε τους οπαδούς της Λάρισας, διότι με την ανακοίνωσή της η ΠΑΕ ευχαριστεί «το σύνολο των χιλιάδων οργανωμένων και μη φιλάθλων».

Και μόνο προς το τέλος καταδίκασε τα έκτροπα, την επίθεση σε συγκεκριμένο δημοσιογραφικό θεωρείο και χαρακτήρισε το περιστατικό «μεμονωμένο». Πότε είναι ειλικρινής ο Πηλαδάκης; Θεωρεί σωστή τη συμπεριφορά του κόσμου ή την καταδικάζει; Επιτέλους, περιμένουμε μια πιο υπεύθυνη στάση και όχι να προσπαθεί να ισορροπεί σε τεντωμένο σχοινί. Του θυμίζουμε ότι είναι πρόεδρος της Σούπερ Λίγκας και όχι απλώς ένας οποιοσδή ποτε ιδιοκτήτης μιας ΠΑΕ. ΚΡΙΜΑ…
Όσον αφορά τους οπαδούς της Λάρισας, τι να υποθέσουμε… Με τη στάση τους κινδυνεύει να ακυρωθεί η προηγούμενη άριστη παρουσία τους στα γήπεδα. Γιατί όσοι στηρίζουν την ιστορική ΑΕΛ, έχουν στο παρελθόν καταγράψει αξιοσημείωτα ρεκόρ. Γεμάτα γήπεδα στην Ελλάδα, πλήθος λαού σε ευρωπαϊκές έδρες, ζεστή ατμόσφαιρα και θετικά σχόλια από όλους. Το Σάββατο, η αποβολή του Σολάνο (σωστή σύμφωνα με το γράμμα του νόμου) φαίνεται ότι «τύφλωσε» τους φίλους της ομάδας. Και θυμήθηκαν το γεγονός ότι δεν δέχθηκε κάρτα ο Ντομί στις αρχές του δευτέρου ημιχρόνου. Τότε που ο Γάλλος έκανε δυνατά μαρκαρίσματα. Ναι, θα έπρεπε να αντικρύσει την κόκκινη, αλλά κάρτα θα όφειλε να δείξει ο Κάκος και στον Βενετίδη ή τον Ααράμπ.

Όπως και να ΄χει, ο πολιτισμός των γηπέδων που ευαγγελίζεται ο Πηλαδάκης δεν περιλαμβάνει σκηνές όπως αυτές του Σαββάτου. Τα «ντου» στα θεωρεία, η επίθεση στους ρεπόρτερ, ο αποκλεισμός των αποδυτηρίων είναι φαινόμενα πέρα για πέρα απαράδεκτα.


Περαστικός από τη Σούπερ Λίγκα

Η παρθενική παρουσία του Θρασύβουλου στα σαλόνια της Σούπερ Λίγκας μάλλον θα πρέπει να χαρακτηριστεί «αναγνωριστική».

Μοιάζει με την επίσκεψη κάποιου σε έναν ξένο τόπο. Ρωτάει, ακούει, μαθαίνει, αφουγκράζεται «τι παίζει» και γυρίζει στον δικό του χώρο… Κάτι αντίστοιχο συμβαίνει με τον Θρασύβουλο. Ο Τσιώλης κάνει ό,τι μπορεί, αλλά η εμπειρία ούτε διδάσκεται ούτε αγοράζεται. Για την ακρίβεια λένε ότι «πληρώνεις και μαθαίνεις». Ο Θρασύβουλος, πρωτόβγαλτος στην κατηγορία, ελπίζει «όσο ζει και αναπνέει». Πρέπει όμως να γνωρίζει πως η υπόθεση «σωτηρία» είναι δύσκολη. Στην έδρα του μετρά ήττες και μόνο έναν βαθμό. Ναι, καλά θυμόσαστε: αυτόν απέναντι στην ΑΕΚ, όταν τραβήχτηκε ουσιαστικά το χαλάκι κάτω από τα πόδια του Δώνη και άρχισε η αποκαθήλωση του αγαπημένου κόουτς του Ντέμη. Εκείνο το ματς θα μπει στο DVD με ορισμένα από τα καλύτερα στιγμιότυτα των αγώνων του Θρασύβουλου σε αυτό το πέρασμα από τη Σούπερ Λίγκα.

Η Φυλή ας νιώθει υπερήφανη. Εστειλε την ΠΑΕ που εκπροσωπεί την ευρύτερη περιοχή, στο πρώτο τη τάξει πρωτάθλημα της χώρας.

Είδαμε από τον Θρασύβουλο δυνατές εκπλήξεις και δύο σπέσιαλ «διπλά» στην Κρήτη. Ισως ζήσουμε και στο μέλλον περισσότερα «μπαμ».

Αλλά η ομάδα θα σωθεί μόνο αν κάνει πορεία πρωταθλητισμού στο δεύτερο γύρο.

Εσείς πιστεύετε ότι κάτι μπορεί να αλλάξει;